ورود-ثبت نام

جاوید نامه اقبال لاهوری

در این بخش ، اشعار کتاب ” جاوید نامه ” اقبال لاهوری نوشته شده است .

برای خواندن هر شعر ، روی آن کلیک کنید :

 

شعر شماره 1 : آدمی اندر جهان هفت رنگ

شعر شماره 2 : زندگی از لذت غیب و حضور

شعر شماره 3 : فروغ مشت خاک از نوریان افزون شود روزی

شعر شماره 4 : عشق شورانگیز بی پروای شهر

شعر شماره 5 : از کلامش جان من بی تاب شد

شعر شماره 6 : عقل تو حاصل حیات عشق تو سر کائنات

شعر شماره 7 : این زمین و آسمان ملک خداست

شعر شماره 8 : من چو کوران دست بر دوش رفیق

شعر شماره 9 : ذات حق را نیست این عالم حجاب

شعر شماره 10 : مرد عارف گفتگو را در ببست

شعر شماره 11 : ترسم که تو میرانی زورق به سراب اندر

شعر شماره 12 : رومی آن عشق و محبت را دلیل

شعر شماره 13 : می دیرینه و معشوق جوان چیزی نیست

شعر شماره 14 : از تو مخلوقات من نالان چو نی

شعر شماره 15 : در میان کوهسار هفت مرگ

شعر شماره 16 : سینه ی ما از محمد داغ داغ

شعر شماره 17 : مشت خاکی کار خود را برده پیش

شعر شماره 18 : لرد مغرب آن سراپا مکر و فن

شعر شماره 19 : صاحب سرمایه از نسل خلیل

شعر شماره 20 : غربیان را زیرکی ساز حیات

شعر شماره 21 : در دو عالم هر کجا آثار عشق

شعر شماره 22 : بنده ی حق بی نیاز از هر مقام

شعر شماره 23 : سرگذشت آدم اندر شرق و غرب

شعر شماره 24 : گفت حکمت را خدا خیر کثیر

شعر شماره 25 : منزل و مقصود قرآن دیگر است

شعر شماره 26 : این گل و لاله تو گویی که مقیم اند همه

شعر شماره 27 : در میان ما و نور آفتاب

شعر شماره 28 : آن هوای تند و آن شبگون سحاب

شعر شماره 29 : آدم این نیلی تتق را بردرید

شعر شماره 30 : پیر روم آن صاحب ذکر جمیل

شعر شماره 31 : برق بی تابانه رخشید اندر آب

شعر شماره 32 : چشم را یک لحظه بستم اندر آب

شعر شماره 33 : پیرمردی ریش او مانند برف

شعر شماره 34 : مرغدین و آن عمارات بلند

شعر شماره 35 : درگذشتیم از هزاران کوی و کاخ

شعر شماره 36 : ای زنان ای مادران ای خواهران

شعر شماره 37 : من فدای این دل دیوانه ای

شعر شماره 38 : ز خاک خویش طلب آتشی که پیدا نیست

شعر شماره 39 : بیا که قاعده ی آسمان بگردانیم

شعر شماره 40 : گر به تو افتدم نظر چهره به چهره رو به رو

شعر شماره 41 : از مقام مومنان دوری چرا ؟

شعر شماره 42 : صحبت روشندلان یک دم دو دم

شعر شماره 43 : ای خداوند صواب و ناصواب

شعر شماره 44 : پیر رومی آن امام راستان

شعر شماره 45 : آنچه دیدم می نگنجد در بیان

شعر شماره 46 : آسمان شق گشت و حوری پاک زاد

شعر شماره 47 : شمع جان افسرد در فانوس هند

شعر شماره 48 : نی عدم ما را پذیرد نی وجود

شعر شماره 49 : هر کجا استیزه ای بود و نبود

شعر شماره 50 : درگذشتم از حد این کائنات

شعر شماره 51 : گفتم این کاشانه ای از لعل ناب

شعر شماره 52 : حرف رومی در دلم سوزی فکند

شعر شماره 53 : از تو خواهم سر یزدان را کلید

شعر شماره 54 : حوریان را در قصور و در خیام

شعر شماره 55 : رفت در جانم صدای برتری

شعر شماره 56 : دست را چون مرکب تیغ و قلم کردی مدار

شعر شماره 57 : رود کاویری یکی نرمک خرام

شعر شماره 58 : شیشه ی صبر و سکونم ریز ریز

شعر شماره 59 : به آدمی نرسیدی خدا چه می جویی

شعر شماره 60 : گر چه جنت از تجلی های اوست

شعر شماره 61 : این سخن آراستن بی حاصل است

پایان اشعار این بخش

نویسندگان :

نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.