تک بیتی های ناب صائب تبریزی
مُهر زن بر دهن خنده که در بزم جهان سر خود می خورد آن پسته که خندان باشد ***** آرزو در طبع پیران از جوانان است بیش در خزان،هر برگ چندین رنگ پیدا می کند ***** عالم از افسردگان یک چشم خواب آلود شد کو قیامت تا برانگیزد جهان خفته را؟ ***** هر چه … ادامه