در این بخش ” ترانه ها و نغمه های رهی معیری ” نوشته شده است.
فهرست اشعار به ترتیب حروف الفبا – حرف آخر قافیه یا ردیف –
برای خواندن هر شعر،روی آن کلیک کنید :
شعر شماره 1 : همچو نی می نالم از سودای دل
شعر شماره 2 : بخت نافرجام اگر با عاشقان با عاشقان یاری کند
شعر شماره 3 : تا دامن از من کشیدی ای سرو سیمین تن من
شعر شماره 4 : نه راحت از فلک جویم نه دولت از خدا خواهم
شعر شماره 5 : نداند نداند نداند رسم یاری بی وفا یاری که من دارم
شعر شماره 6 : ز خون رنگین بود چون لاله دامانی که من دارم
شعر شماره 7 : دل زودباورم را به کرشمه ای ربودی
شعر شماره 8 : در پیش بی دردان چرا فریاد بی حاصل کنم
شعر شماره 9 : چون زلف توام جانا در عین پریشانی
شعر شماره 10 : گه شکایت از گلی، گه شکوه از خاری کنم
شعر شماره 11 : ساقی بیا کز عقل و دین بيگانه ام بیگانه
شعر شماره 12 : به شب نخفته چشم کس ز ناله ی زارم
شعر شماره 13 : سیرم از زندگانی در بهار جوانی
شعر شماره 14 : مرغ حق خواند هر دم در دل شب ای ماه
شعر شماره 15 : دیدی ای مه که ناگه رمیدی و رفتی
شعر شماره 16 : ز ما ای گل چه دیدی؟ که دامن درکشیدی
شعر شماره 17 : دارم شب و روز، از عشق ماهی
شعر شماره 18 : آرزوی ما تویی تو قبله ی دل ها تویی تو
شعر شماره 19 : دارم غم جانکاهی، شب های سیاهی، دور از رخ ماهی
شعر شماره 20 : همه شب نالم چون نی که غمی دارم، که غمی دارم
شعر شماره 21 :بیا بیا که صبح شادی گذرد به نامرادی گذرد
شعر شماره 22 : ای بی خبر از بی نوایان بیا، بیا، بیا
شعر شماره 23 : راز دل نهفته بودم با کسی نگفته بودم
شعر شماره 24 : با عاشقان ای گل سر یاری نداری
شعر شماره 25 : مست از شراب نوشین جانا بیا و بنشین
شعر شماره 26 : وفا با تو ای مه روا نبود ، که سنگین دلان را وفا نبود
شعر شماره 27 : من آن ناله بی اثرم که سوی دلی، ره نبرم
شعر شماره 28 : ای ناله بی اثر جانم چه کاهی
شعر شماره 29 : من شمع لرزانم از شب گریزانم
شعر شماره 30 : ندانمت به که مانی؟ که آفت دل و جانی
شعر شماره 31 : شد خزان گلشن آشنایی بازم آتش به جان زد جدایی
شعر شماره 32 : ای آتشین لاله ، ای آتشین لاله ، چون روی ياری
شعر شماره 33 : آن دم که با تو باشم محنت و غم سرآید
شعر شماره 34 : گل من بستان گشته رویت، چمن از گل شد چون سر کویت
شعر شماره 35 : تا آساید دل زارم بنشین بنشین ای گل به کنارم بنشین
شعر شماره 36 : از بوسه ای زنده ام کن ، ای امید زندگانی
شعر شماره 37 : تا به کی از اين دل آزاری ها کار بیدلان، بود زاری ها
شعر شماره 38 : چنانم بانگ نی آتش بر جان زد
شعر شماره 39 : من از روز ازل، دیوانه بودم
شعر شماره 40 : ای شب جدایی که چون روزم سیاهی ای شب
شعر شماره 41 : برده صبرم از دل چشم مستی
شعر شماره 42 : من بیدل ساقی به نگاهی مستم
شعر شماره 43 : دیدم مرغی در طرف چمن، نالد همچو من
شعر شماره 44 : شود آیا که نسیم بهاری،گوید آن خرمن گل را ز یاری؟
شعر شماره 45 : سوی بستان شد ز نو وزان باد بهاری
شعر شماره 46 : دیدی که رسوا شد دلم غرق تمنا شد دلم
شعر شماره 47 : با آن که همچون اشک غم بر خاک ره افتاده ام من
شعر شماره 48 : هستی ندارد بها بی عشق و مستی
شعر شماره 49 : نه همزبانی، نه همنوایی تا به او بگویم ز عشقت حکایتی
شعر شماره 50 : ساقیا امشب کجایی تا ز خود یابم رهایی
شعر شماره 51 : از دیده بارم وز دل برآرم بی روی ماهی اشکی و آهی
شعر شماره 52 : الا ای رهگذر کز راه یاری
پایان اشعار این بخش
