قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / اشعار کامل شاعران / شاطر عباس صبوحی / غزلیات شاطر عباس صبوحی قمی

غزلیات شاطر عباس صبوحی قمی

در این بخش غزلیات شاطر عباس صبوحی قمی قرار گرفته است .

اشعار طبق حروف الفبا حرف آخر قافیه نوشته شده است .

برای خواندن هر شعر ، روی آن کلیک کنید .

 

الف :

غزل شماره ۱ : تا به دام غمش آورد خدا داد مرا

غزل شماره ۲ : اگر روزی به دست آرم سر زلف نگارم را

غزل شماره ۳ : چه خونبها به از این کشتگان کوی تو را

ب:

غزل شماره ۴ : مکن دریغ ز من ساقیا شراب امشب

ت:

غزل شماره ۵ : روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است

غزل شماره ۶ : رفت دلم همچو گوی در خم چوگان دوست

غزل شماره ۷ : بر سر مژگان یار من مزن انگشت

د:

غزل شماره ۸ : دلی که در خم زلف ، شانه می‌طلبد

غزل شماره ۹ : جلوه ی روی تو آفتاب ندارد

غزل شماره ۱۰ : دیده در هجر تو شرمنده ی احسانم کرد

غزل شماره ۱۱ : دلبر به من رسید و جفا را بهانه کرد

غزل شماره ۱۲ : بی شاهد و شمع و شکر و می ، چه توان کرد؟

غزل شماره ۱۳ : تا صبا شانه بر آن زلف خم اندر خم زد

غزل شماره ۱۴ : گره‌ای از خم آن زلف چلیپا وا شد

غزل شماره ۱۵ : نه تنها بنده ی بالای موزونت صنوبر شد

غزل شماره ۱۶ : ای خوش آنان که قدم بر در میخانه زدند

غزل شماره ۱۷ : دلبرم گر به تبسم لب خود باز کند

غزل شماره ۱۸ : ترک من  چون حلقه ی مشکین کاکل بشکند

غزل شماره ۱۹ : گر ز درم آن مه دو هفته درآید

غزل شماره ۲۰ : به گوشم مژده‌ای آمد که امشب یار می‌آید

غزل شماره ۲۱ : سال ها قد تو را خامه ی تقدیر کشید

غزل شماره ۲۲ : پرده تا باد صبا از رخ جانانه کشید

ر:

غزل شماره ۲۳ : کی روا باشد که گردد عاشق غمخوار، خوار

ش:

غزل شماره ۲۴ : شوم من گرچه صید غرقه در خون گشته ی ترکش

ل:

غزل شماره ۲۵ : شبی به خواب زدم بوسه بر لبش به خیال

غزل شماره ۲۶ : ز عشق روی تو چون بلبل از گل

م:

غزل شماره ۲۷ : تا بوسه از آن لعل دلارام گرفتم

غزل شماره ۲۸ : تا در آن حلقه ی زلف تو گرفتار شدم

غزل شماره ۲۹ : ترنج غبغب آن یوسف عزیز چو دیدم

غزل شماره ۳۰ : من اگر رندم و قلاشم اگر درویشم

غزل شماره ۳۱ : صبر در عشق تو جانا هله تا چند کنم

غزل شماره ۳۲: دو چشم مست تو خوش می‌کشند ناز از هم

غزل شماره ۳۳ : وقت آن شد که سر خویش من از غم شکنم

غزل شماره ۳۴ : وقت آن است که از خانه به بازار شویم

ن:

غزل شماره ۳۵ : از حسرت شمع رخت افتاده در طرف چمن

غزل شماره ۳۶ : در خم زلف تو پابند جنون شد دل من

غزل شماره ۳۷ : آسمان گر ز گریبان ، قمر آورده برون

غزل شماره ۳۸ : غبار نیست که بر گرد عارض ترش است این

غزل شماره ۳۹ : زلف از سنبل تر سر زده بر طرف جبین

و:

غزل شماره ۴۰ : فصل بهار شد ، بیا تا به خُم آوریم رو

ه:

غزل شماره ۴۱ : از حالت چشم تو مرا بیم گرفته

غزل شماره ۴۲ : غمت شود به دل من فزون دقیقه دقیقه

غزل شماره ۴۳ : بر جان شرار عشقت خوش می‌کشد زبانه

ی:

غزل شماره ۴۴ : دلم فتاده بر آن زلف پرشکن که تو داری

غزل شماره ۴۵ : ای که صد سلسله دل ، بسته به هر مو داری

پایان اشعار این بخش

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code