ورود-ثبت نام

قصاید عنصری بلخی

در این بخش ” قصاید عنصری بلخی ” نوشته شده است.

 

برای خواندن هر شعر ، روی آن کلیک کنید :

شعر شماره 1 : چنان باشد بر او عاشق جمالا

شعر شماره 2 : دل مرا عجب آید همی ز کار هوا

شعر شماره 3 : هر سوالی کز آن لب سیراب

شعر شماره 4 : سده جشن ملوک نامدار است

شعر شماره 5 : بت که بتگر کندش دلبر نیست

شعر شماره 6 : تا همی جولان زلفش گرد لالستان بود

شعر شماره 7 : باد نورزی همی در بوستان بتگر شود

شعر شماره 8 : ماه رخسارش همی در غالیه پنهان شود

شعر شماره 9 : چنان بماند شمشیر خسروان آثار

شعر شماره 10 : ز عشق خویش مگر زلف یار بر رخسار

شعر شماره 11 : منقش عالمی فردوس کردار

شعر شماره 12 : به از عید نشناسم از روزگار

شعر شماره 13 : چهار پایی کش پیکر از هنر هموار

شعر شماره 14 : بهار زینت باغی نه باغ بلکه بهار

شعر شماره 15 : از دیدن و بسودن رخسار و زلف یار

شعر شماره 16 : ار نه مشکست از چه معنی شد سر زلفین یار

شعر شماره 17 : ایا شنیده هنرهای خسروان به خبر

شعر شماره 18 : نوروز فراز آمد و عیدش به اثر بر

شعر شماره 19 : دو چیز است رخساره و زلف دلبر

شعر شماره 20 : چگونه برخورم از وصل آن بت دلبر

شعر شماره 21 : گه آن آراسته زلفش زره گردد گهی چنبر

شعر شماره 22 : پدید آرد آن سرو بیجاده بر

شعر شماره 23 : رامش افزای باد و نیک اختر

شعر شماره 24 : گر از عشقش دلم باشد همیشه زیر بار اندر

شعر شماره 25 : اگر چه کار خرد عبرت است سرتاسر

شعر شماره 26 : عارضش را جامه پوشیده است نیکویی و فر

شعر شماره 27 : ای پری روی آدمی پیکر

شعر شماره 28 : بدان ماند که یزدان کرو گر

شعر شماره 29 : مراد عالم و شاه زمین و گنج هنر

شعر شماره 30 : غنودستند بر ماه منور

شعر شماره 31 : نگر به لاله و طبع بهار رنگ پذیر

شعر شماره 32 : اگر به تیر مه از جامه بیش باید تیر

شعر شماره 33 : جمال لفظ فزای و کمال معنی گیر

شعر شماره 34 : نگاری که بد پرنیان طیلسانش

شعر شماره 35 : مهرگان آمد گرفته فالش از نیکی مثال

شعر شماره 36 : خدایگان خراسان و آفتاب کمال

شعر شماره 37 : امید نیکی و تاج ملوک و صدر کرام

شعر شماره 38 : آن زلف سرافکنده بر آن عارض خرم

شعر شماره 39 : نوروز بزرگ آمد و آرایش عالم

شعر شماره 40 : گفتم نشان ده از دهن  تنگ دلستان

شعر شماره 41 : بدان گردیست آن سیمین زنخدان

شعر شماره 42 : قویست دین محمد به آیت فرقان

شعر شماره 43 : همی روم به مراد و همی زیم به امان

شعر شماره 44 : گل نوشکفته است و سرو روان

شعر شماره 45 : چون تن به جان و به دانش دل و به عقل روان

شعر شماره 46 : به فال نیک و به فرخنده روزگار جهان

شعر شماره 47 : توانگری و بزرگی و کام دل به جهان

شعر شماره 48 : چیست آن آبی چو آتش و آهنی چون پرنیان

شعر شماره 49 : فرو شکن تو مرا پشت و زلف بر مشکن

شعر شماره 50 : خدایگان بزرگ آفتاب ملک زمن

شعر شماره 51 : بخار دریا بر اورمزد و فروردین

شعر شماره 52 : چو آفرید بتا روی تو ز دوده خدای

شعر شماره 53 : گل خندان خجل گردد بهاری

شعر شماره 54 : ای جهان را دیدن روی تو فال مشتری

شعر شماره 55 : ایا شکسته سر زلف ترک کاشغری

شعر شماره 56 : چو جای داد بود پادشاه دادگری

شعر شماره 57 : شه مشرق و شیر زابلستانی

شعر شماره 58 : ای شکسته زلف یار از بس که تو دستان کنی

پایان اشعار این بخش

 

نویسندگان :

نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.