جای غم در زندگانی کشک و بادمجان بخور گر که بادمجان نداری گوجه جای آن بخور زانکه نان سنگک و شیر و مربّا شد گران جای شیر دامداران چایِ لاهیجان بخور در هوای گرم تهران گر که له له می زنی جای آب هندوانه حسرتِ باران بخور در بهار زندگی صبحانه و ناهار و شام … ادامه
شعر نخست : ز بس که نان و شن و سنگریزه در نان بود “مرا بسود و فرو ریخت هر چه دندان بود” به ما نداد فلک بی حساب و بی حد هیچ وگر که داد به هنگام فقر مهمان بود مرا ز روز ازل بود کهنه زیلویی که خود همیشه پی نان شب … ادامه
شعر نخست : “ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد – حزین لاهیجی “ ای وای بر عروسی کز یاد رفته باشد از پای سفره ی عقد داماد رفته باشد مردم نشسته باشند، سالن شلوغ باشد داماد لامروّت چون باد رفته باشد می گفت یک نفر که: داماد درس می داد باور نمی … ادامه
پاییز گذشت و شد زمستان شد خانه‌نشین هزاردستان در این شب چله گشته غوغا هم کوچه و مدخل خیابان مردم همگی ز کوی و برزن زنبورصفت به خانه پنهان یک عده بغل گرفته کرسی یک عده شومینه کرده عریان گفتند که وقت حمله باشد بر لشگر میوه‌های ارزان شد صدرنشین چو هندوانه گشتند بقیه مات … ادامه
شعر نخست : هی مگویید ای جوانان جعلّق : کار نیست کار هست اما برای مردم بیکار نیست ! آن مدیر چند شغله زحمتش را می کشد پس مشو پاپیچ کار و فکر کن انگار نیست راز الافی ز مسئولی وزین جویا شدم گفت: این جز فتنه ی عمّال استکبار نیست گفت شغلت چیست؟ … ادامه
ای رفیق ای مظهر مهر و وفا قلیون بکش توی این جمع پر از لطف و صفا قلیون بکش توی کوه و توی ساحل، توی جنگل های سبز هر کجا دیدی کمی صافه هوا، قلیون بکش وقتی دیدی همسرت از بوی قلیون شاکیه دزدکی تو خونه ی همسایه ها قلیون بکش وقتی که همسایه هاتم … ادامه
کاشکی من هم رئیس جمهور شم دشمن فقر و فساد و زور شم مال مردم را دهم از روی حق سهم هر کس را نویسم بر ورق ناگهان بر خواهشم آمد جواب گفت گیرید این ریاست با شتاب حلقه زد خیل عظیمی دور من هر کسی هورا کشیدم با سخن فرش قالی بود هر … ادامه
” تن آدمی شریف است به جان آدمیت ” نه همین دماغ زیباست نشان آدمیت ” اگر آدمی به چشم است و دهان و گوش و بینی ” به چه کار او بیاید دل و جان آدمیت ” به حقیقت آدمی باش وگرنه مرغ باشد ” سر و سینه اش فراوان به دکان آدمیت … ادامه
شعر نخست : در کلبه ی ما رونق اگر نیست صفا هست بی برگ و نواییم ولی شور و نوا هست مهشید و و گل اندام و تقی اهل لطیفه اند تا نصفه شب اینجا الکی خنده به پا هست ما ضرب بگیران ته کاسه و دیگیم این شور و نوا داخل ویلای شما … ادامه
اشعار ناصر فیض اشعار ناصر فیض شعر نخست : نیامدم که بخواهم کنار من باشی میان این همه بیگانه یار من باشی دلم گرفته تر از بغض مهربان شماست مباد آن که شما غمگسار من باشی تو ای ستاره ی وحشی که کهکشان زادی مخواه روی زمین بر مدار من باشی من از اهالی … ادامه
طراوت در محافل چای باشد صفای سینه و دل چای باشد اگرچه کیک ومیوه مجلس آراست ولی خوشرنگ و خوشگل چای باشد یکی میگفت چای خوب،داروست وداروی مفاصل چای باشد چو لب سوز است و لبریز است و لب دوز شرابی گرم وکامل چای باشد خُمی که کارمندان مثل ماهی بهوصلش جمله مایل چای باشد روال و رونق هم مجلسان است چه ظالم یا چه عادل،چای باشد نشاط کارو تفریح و تنفس هدایای منازل چای باشد بود مقبول ملا و مهندس روانبخش اراذل چای باشد خوش آن قوری چینی با اجاقی که باری را حمایل چای باشد به پای چای بنشین ار بدانی که حلّال مسایل چای باشد خوشا بر دشت حاصلخیز آن کس که با هر کشت،حاصل چای باشد خوشا آنکس که شغلش در زمانه و در بین مشاغل چای باشد چه گویم حبه ی قند و نباتش همین ها را عوامل چای باشد قصیده گوی مجلس با شعف گفت قوافی غزایل چای باشد شبی شعری شنیدم چای گونه کنارحق و باطل چای باشد نه اینکه عمه خانم چای میخورد که عشق مادمازل چای باشد اگر مونتسکیو میخورد قهوه ولی مطلوب راسل چای باشد نه اینجا چای باشد فرّمجلس که درکل قبایل چای باشد نگردان روی ازچای اجاقی چو قوری مقابل چای باشد بخور تا کلیه هایت گرم گردند چوماشین راست آیل چای باشد بنوش و با رفیقان باش خوشدل که شوق و حال خوشدل چای باشد نشاید آدمی باشد چنان چای نشاید هرکه عاقل چای باشد واژگان کلیدی: … ادامه
شعر نخست : یادش بخیر آن روزها با زیرشلواری می رفت آدم هر کجا با زیرشلواری از بوق سگ تا چله گربه همه بودند دنبال یک لقمه غذا با زیرشلواری بودند دائم پیش هم اما نمی کردند یک لحظه دست از پا خطا با زیرشلواری حتی به بستر نیز می رفتند البته خانم جدا،آقا … ادامه
