
” تن آدمی شریف است به جان آدمیت ”
نه همین دماغ زیباست نشان آدمیت
” اگر آدمی به چشم است و دهان و گوش و بینی ”
به چه کار او بیاید دل و جان آدمیت
” به حقیقت آدمی باش وگرنه مرغ باشد ”
سر و سینه اش فراوان به دکان آدمیت
” مگر آدمی نبودی که اسیر دیو ماندی ”
و سپس بریدی از دم همه نان آدمیت
” اگر این درنده خویی ز طبیعتت بمیرد ”
چه کسی خرابه سازد ز جهان آدمیت
” رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند ”
که چگونه کرده سرویس دهان آدمیت
” طیران مرغ دیدی تو ز پایبند شهوت ”
ز چه روی فتنه کردی تو میان آدمیت
” نه بیان فضل کردم که نصیحت تو گفتم ”
تو چرا بریدی امروز زبان آدمیت
واژگان کلیدی : اشعار،نمونه شعر،شاعر،شعرهای،شعری از،یک شعر از،غزل غزلیات غزل های غزلی از،علي اسلام نيا،شعر طنز،شعر خنده دار،شوخی شعر سعدی،غزل طنز.










چن تا از بیتاش خیلی خوب بود کلی خندیدم 🙂
خوب بود ممنون