ورود-ثبت نام

دیوان اشعار کسایی مروزی

در این بخش ” دیوان اشعار کسایی مروزی ” نوشته شده است .

برای خواندن هر شعر ، روی آن کلیک کنید :

 

شعر شماره 1 : باد صبا درآمد فردوس گشت صحرا

شعر شماره 2 : چون سر من سپید دید بتم

شعر شماره 3 : به شاهراه نیاز اندرون سفر مسگال

شعر شماره 4 : هیچ نپذیری چون ز آل نبی باشد مرد

شعر شماره 5 : به نوبهار جهان تازه گشت و خرم گشت

شعر شماره 6 : جنازه ی تو ندانم کدام حادثه بود

شعر شماره 7 : نرگس نگر، چگونه همی عاشقی کند

شعر شماره 8 : آن کس که بر امیر در مرگ باز کرد

شعر شماره 9 : نورد بودم، تا ورد من مُورَّد بود

شعر شماره 10 : نانوردیم و خوار و این نه شگفت

شعر شماره 11 : کمند زلف را ماند چو بر هم بافتن گیرد

شعر شماره 12 : ای آنکه جز از شعر و غزل هیچ نخوانی

شعر شماره 13 : آن خوشه های رز نگر آویخته سیاه

شعر شماره 14 : به وقت دولت سامانیان و بلعمیان

شعر شماره 15 : صبح آمد و علامت مصقول برکشید

شعر شماره 16 : بگشای چشم و ژرف نگه کن به شنبلید

شعر شماره 17 : کوی و جوی از تو کوثر و فردوس

شعر شماره 18 : دو دیده ی من و از دیده اشک دیده ی من

شعر شماره 19 : زاغ بیابان گزید خود به بیابان سزید

شعر شماره 20 : از خضاب من و موی سیه کردن من

شعر شماره 21 : نیلوفر کبود نگه کن میان آب

شعر شماره 22 : دانم که هیچ کس نکند مرثیت مرا

شعر شماره 23 : میانه ی دل من صورت تو بیخ زده ست

شعر شماره 24 : مدحت کن و بستای کسی را که پیمبر

شعر شماره 25 : قامت چون سرو روانش نگر

شعر شماره 26 : تا تو آن خیش ببستی به سر اندر، پسرا

شعر شماره 27 : بنفشه زار بپوشد روزگار به برف

شعر شماره 28 : پیری مرا به زرگری افگند، ای شگفت

شعر شماره 29 : ای خواجه ی مبارک بر بندگان شفیق

شعر شماره 30 : به سیصد و چهل یک رسید نوبت سال

شعر شماره 31 : شکفت لاله، تو زیغال بشکفان که همی

شعر شماره 32 : از عمر نمانده ست بر من مگر آمرغ

شعر شماره 33 : گل نعمتی است هدیه فرستاده از بهشت

شعر شماره 34 : سرود گوی شد آن مرغک سرود سرای

شعر شماره 35 : جوانی رفت و پنداری بخواهد کرد بدرودم

شعر شماره 36 : هر چند در صناعت نقش و علوم شعر

شعر شماره 37 : آبی، مگر چو من ز غم عشق زرد گشت

شعر شماره 38 : عَصیب و گرده برون کن، وزو زَوَنج نورد

شعر شماره 39 : فهم کن گر مومنی فضل امیرالمؤمنین

شعر شماره 40 : نوروز و جهان چون بت نو آیین

شعر شماره 41 : ای ز عکس رخ تو، آینه ماه

شعر شماره 42 : دستش از پرده برون آمد چون عاج سپید

شعر شماره 43 : ای آنکه تو را پیشه پرستیدن مخلوق

شعر شماره 44 : بر پیلگوش قطره ی باران نگاه کن

شعر شماره 45 : ای برکشیده منظره و کاخ تا سهیل

شعر شماره 46 : برگشت چرخ با من بیچاره

شعر شماره 47 : ای عمر خویش کرده به بیهودگی یله

شعر شماره 48 : آس شدم زیر آسیای زمانه

شعر شماره 49 : چرا این مردم دانا و زیرکسار و فرزانه

شعر شماره 50 : به خدایی که آفرین کرده ست

شعر شماره 51 : ای طبع سازوار، چه کردم تو را، چه بود

شعر شماره 52 : از او بوی دزدیده کافور و عنبر

شعر شماره 53 : به جام اندر تو پنداری روان است

شعر شماره 54 : کفت گویی که کان گوهرستی

شعر شماره 55 : از بهر که بایدت بدین سان شبگیر

پایان اشعار این بخش

نویسندگان :

نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.