کفت گویی که کان گوهرستی

کسایی مروزی – دیوان اشعار

شماره 54

بخشندگی ممدوح

کفت گویی که کان گوهرستی

کزو دایم کنی گوهرفشانی

چو جانت از جود و رادی کرد یزدان

تو بیجان زنده بودن کی توانی ؟

نوشته‌های مرتبط

تا تو آن خیش ببستی به سر اندر، پسرا

ادامه نوشته »

به وقت دولت سامانیان و بلعمیان

ادامه نوشته »

دستش از پرده برون آمد چون عاج سپید

ادامه نوشته »

بر پیلگوش قطره ی باران نگاه کن

ادامه نوشته »

نانوردیم و خوار و این نه شگفت

ادامه نوشته »

جوانی رفت و پنداری بخواهد کرد بدرودم

ادامه نوشته »