از بوسه ای زنده ام کن، ای امید زندگانی

رهی معیری – ترانه ها و نغمه ها

امید زندگانی ( ماهور )

شماره 36

تصنیف آهنگ : روح الله خالقی

از بوسه ای زنده ام کن ، ای امید زندگانی ، وصلت جوانی فزاید ، ای مایه ی جوانی

گرچه سپاه عتابت ، راند از کنار خویشم ، چشمان عاشق فریبت ، خواند مرا نهانی

سرکن از طرب بانگ مستی

ای خوشا می و می پرستی

گه شکوه شام هجران پیش طره ی تو گفتن گه مژده ی وصل و شادی ، از لعل تو شنیدن

دانی که دولت چه باشد ، روی دلکش تو دیدن در سایه ی سرو نازت چون سبزه آرمیدن

ما و مستی از ملک هستی

ای خوشا می و می پرستی

ساقی ز جا خیز ، می در قدح ریز ، قامت برافراز ، شوری برانگیز

کز دل برد غم ، وز جان برد تاب ، روی دل افروز، موی دل آویز

ای قبله ی رویت بهشتم

عشق تو باشد سرنوشتم

عمر اگر به عشق و مستی گذرد،  به که چون جهان پرستان به خودپرستی گذرد