به شب نخفته چشم کس ز ناله ی زارم 

رهی معیری – ترانه ها و نغمه ها

شماره 12

شب من

آهنگ : رهی معیری

بند اول

به شب نخفته چشم کس ز ناله ی زارم              که تا سحر چو مرغ شب فغان بود کارم

ستاره در حيرت ز چشم بيدارم                       که بی رخ یارم

ز دیده تا سپیده دم ستاره می بارم ستاره می بارم

جان از زاری دل ، وز بیماری دل ، آمد بر لب من

دارم تیره شبی ، هر دم تاب و تبی ، فریاد از شب من

کجا بود یار من ، دلدار من ، که از غم روی او ، چون موی او ، شبی سیه دارم

بند دوم

لب و رخی چون برگ به رنگ و بو دارد           بلای جان و دل بود لبی که او دارد

ز من چه می پرسی که در جهان باری              چه آرزو داري

دلی که مست او بود                                   چه آرزو دارد چه آرزو دارد

شب چون شاهد ماه ، بر این بام سیاه ، سازد جلوه گری

من دور از مه خویش ، نالم از دل ریش ، چون مرغ سحری

چو بهره از آن ماهم نیست ، ز سیر مه حاصلی جز آهم نیست

شبی سیه دارم