غزلیات شمس تبریزی-ن تا ه

غزلیات شمس تبریزی-ن تا ه
به این پست امتیاز بدهید

حرف ن

غزل شماره 1785 : بیا بیا دلدار من دلدار من

غزل شماره 1786 : دزدیده چون جان می روی اندر میان جان من

غزل شماره 1787 : گر آخر آمد عشق تو گردد ز اول‌ها فزون

غزل شماره 1788 : تا کی گریزی از اجل در ارغوان و ارغنون

غزل شماره 1789 : ای عاشقان ای عاشقان هنگام کوچ است از جهان

غزل شماره 1790 : دلدار من در باغ دی می گشت و می گفت ای چمن

غزل شماره 1791 : بویی همی‌آید مرا مانا که باشد یار من

غزل شماره 1792 : این کیست این این کیست این این یوسف ثانی است این

غزل شماره 1793 : این کیست این این کیست این هذا جنون العاشقین

غزل شماره 1794 : ای باغبان ای باغبان آمد خزان آمد خزان

غزل شماره 1795 : هین دف بزن هین کف بزن کاقبال خواهی یافتن

غزل شماره 1796 : دلدار من در باغ دی می گشت و می گفت ای چمن

غزل شماره 1797 : ای دل شکایت‌ها مکن تا نشنود دلدار من

غزل شماره 1798 : ای یار من ای یار من ای یار بی‌زنهار من

غزل شماره 1799 : در غیب پر این سو مپر ای طایر چالاک من

غزل شماره 1800 : هذا رشاد الکافرین هذا جزاء الصابرین

غزل شماره 1801 : آن شاخ خشک است و سیه‌هان ای صبا بر وی مزن

غزل شماره 1802 : چندان بگردم گرد دل کز گردش بسیار من

غزل شماره 1803 : بخت نگار و چشم من هر دو نخسبد در زمن

غزل شماره 1804 : با آن سبک روحی گل وان لطف شه برگ سمن

غزل شماره 1805 : پوشیده چون جان می روی اندر میان جان من

غزل شماره 1806 : آن سو مرو این سو بیا ای گلبن خندان من

غزل شماره 1807 : ای بس که از آواز دش وامانده‌ام زین راه من

غزل شماره 1808 : با آنک از پیوستگی من عشق گشتم عشق من

غزل شماره 1809 : بر گرد گل می گشت دی نقش خیال یار من

غزل شماره 1810 : من دزد دیدم کو برد مال و متاع مردمان

غزل شماره 1811 : خوش می گریزی هر طرف از حلقه ما نی مکن

غزل شماره 1812 : ای نور افلاک و زمین چشم و چراغ غیب بین

غزل شماره 1813 : کو خر من کو خر من پار بمرد آن خر من

غزل شماره 1814 : عشق تو آورد قدح پر ز بلای دل من

غزل شماره 1815 : من خوشم از گفت خسان وز لب و لنج ترشان

غزل شماره 1816 : آینه‌ای بزدایم از جهت منظر من

غزل شماره 1817 : قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من

غزل شماره 1818 : قصد جفاها نکنی ور بکنی با دل من

غزل شماره 1819 : کافرم ار در دو جهان عشق بود خوشتر از این

غزل شماره 1820 : هی چه گریزی چندین یک نفس این جا بنشین

غزل شماره 1821 : آب حیات عشق را در رگ ما روانه کن

غزل شماره 1822 : ای شده از جفای تو جانب چرخ دود من

غزل شماره 1823 : سیر نمی‌شوم ز تو نیست جز این گناه من

غزل شماره 1824 : سیر نمی‌شوم ز تو ای مه جان فزای من

غزل شماره 1825 : من طربم طرب منم زهره زند نوای من

غزل شماره 1826 : هر کی ز حور پرسدت رخ بنما که همچنین

غزل شماره 1827 : دوش چه خورده‌ای دلا راست بگو نهان مکن

غزل شماره 1828 : باز نگار می کشد چون شتران مهار من

غزل شماره 1829 : گفتم دوش عشق را ای تو قرین و یار من

غزل شماره 1830 : تا تو حریف من شدی ای مه دلستان من

غزل شماره 1831 : راز تو فاش می کنم صبر نماند بیش از این

غزل شماره 1832 : مانده شده‌ست گوش من از پی انتظار آن

غزل شماره 1833 : آمده‌ام به عذر تو ای طرب و قرار جان

غزل شماره 1834 : عید نمای عید را ای تو هلال عید من

غزل شماره 1835: گرم درآ و دم مده ساقی بردبار من

غزل شماره 1836 : باز بهار می کشد زندگی از بهار من

غزل شماره 1837 : یا رب من بدانمی‌چیست مراد یار من

غزل شماره 1838 : چند گریزی ای قمر هر طرفی ز کوی من

غزل شماره 1839 : واقعه‌ای بدیده‌ام لایق لطف و آفرین

غزل شماره 1840 : مطرب خوش نوای من عشق نواز همچنین

غزل شماره 1841 : تا چه خیال بسته‌ای ای بت بدگمان من

غزل شماره 1842 : چهره شرمگین تو بستد شرمگان من

غزل شماره 1843 : دوش چه خورده‌ای دلا راست بگو نهان مکن

غزل شماره 1844 : مرا در دل همی‌آید که من دل را کنم قربان

غزل شماره 1845 : عدو توبه و صبرم مرا امروز ناگاهان

غزل شماره 1846 : حرام است ای مسلمانان از این خانه برون رفتن

غزل شماره 1847 : خرامان می روی در دل چراغ افروز جان و تن

غزل شماره 1848 : چه باشد پیشه عاشق به جز دیوانگی کردن

غزل شماره 1849 : چرا کوشد مسلمان در مسلمان را فریبیدن

غزل شماره 1850 : چراغ عالم افروزم نمی‌تابد چنین روشن

غزل شماره 1851 : نشانی‌هاست در چشمش نشانش کن نشانش کن

غزل شماره 1852 : چو آمد روی مه رویم کی باشم من که باشم من

غزل شماره 1853 : چو افتم من ز عشق دل به پای دلربای من

غزل شماره 1854 : چه دانی تو خراباتی که هست از شش جهت بیرون

غزل شماره 1855 : چه دانستم که این سودا مرا زین سان کند مجنون

غزل شماره 1856 : مرا هر دم همی‌گویی که برگو قطعه شیرین

غزل شماره 1857 : توقع دارم از لطف تو ای صدر نکوآیین

غزل شماره 1858 : چو افتم من ز عشق دل به پای دلربای من

غزل شماره 1859 : منم آن حلقه در گوش و نشسته گوش شمس الدین

غزل شماره 1860 : الا ای باد شبگیرم بیار اخبار شمس الدین

غزل شماره 1861 : ای قاعده مستان در همدگر افتادن

غزل شماره 1862 : چون چنگ شدم جانا آن چنگ تو دروا کن

غزل شماره 1863 : ای سنجق نصرالله وی مشعله یاسین

غزل شماره 1864 : در پرده دل بنگر صد دختر آبستان

غزل شماره 1865 : ای سرو و گل بستان بنگر به تهی دستان

غزل شماره 1866 : ای کار من از تو زر ای سیمبر مستان

غزل شماره 1867 : ای جانک من چونی یک بوسه به چند ای جان

غزل شماره 1868 : دروازه هستی را جز ذوق مدان ای جان

غزل شماره 1869 : رو مذهب عاشق را برعکس روش‌ها دان

غزل شماره 1870 : ای نفس چو سگ آخر تا چند زنی دندان

غزل شماره 1871 : دو چیز نخواهد بد در هر دو جهان می دان

غزل شماره 1872 : ای در غم بیهوده رو کم ترکوا برخوان

غزل شماره 1873 : دانی که کجا جویی ما را به گه جستن

غزل شماره 1874 : از آتش روی خود اندر دلم آتش زن

غزل شماره 1875 : ای یار مقامردل پیش آ و دمی کم زن

غزل شماره 1876 : بی جا شو در وحدت در عین فنا جا کن

غزل شماره 1877 : ای دل چو نمی‌گردد در شرح زبان من

غزل شماره 1878 : من گوش کشان گشتم از لیلی و از مجنون

غزل شماره 1879 : آرایش باغ آمد این روی چه روی است این

غزل شماره 1880 : در زیر نقاب شب این زنگیکان را بین

غزل شماره 1881 : از چشمه جان ره شد در خانه هر مسکین

غزل شماره 1882 : آن کس که تو را بیند وانگه نظرش بر تن

غزل شماره 1883 : بی او نتوان رفتن بی‌او نتوان گفتن

غزل شماره 1884 : آن ساعد سیمین را در گردن ما افکن

غزل شماره 1885 : ای سرده صد سودا دستار چنین می کن

غزل شماره 1886 : نی نی به از این باید با دوست وفا کردن

غزل شماره 1887 : گرت هست سر ما سر و ریش بجنبان

غزل شماره 1888 : بیا بوسه به چند است از آن لعل مثمن

غزل شماره 1889 : دل دل دل تو دل مرا مرنجان

غزل شماره 1890 : با روی تو کفر است به معنی نگریدن

غزل شماره 1891 : ما دست تو را خواجه بخواهیم کشیدن

غزل شماره 1892 : هر شب که بود قاعده سفره نهادن

غزل شماره 1893 : صد گوش نوم باز شد از راز شنودن

غزل شماره 1894 : گر زانک ملولی ز من ای فتنه حوران

غزل شماره 1895 : بفریفتیم دوش و پرندوش به دستان

غزل شماره 1896 : نشاید از تو چندین جور کردن

غزل شماره 1897 : در این دم همدمی آمد خمش کن

غزل شماره 1898 : ندا آمد به جان از چرخ پروین

غزل شماره 1899 : دل خون خواره را یک باره بستان

غزل شماره 1900 : بیا ای مونس جان‌های مستان

غزل شماره 1901 : ز زخم دف کفم بدرید ای جان

غزل شماره 1902 : چرا منکر شدی ای میر کوران

غزل شماره 1903 : شنیدی تو که خط آمد ز خاقان

غزل شماره 1904 : کجا خواهی ز چنگ ما پریدن

غزل شماره 1905 : اگر تو عاشقی غم را رها کن

غزل شماره 1906 : تو نقد قلب را از زر برون کن

غزل شماره 1907 : گر این جا حاضری سر همچنین کن

غزل شماره 1908 : نتانی آمدن این راه با من

غزل شماره 1909 : دل معشوق سوزیده است بر من

غزل شماره 1910 : تو هر جزو جهان را بر گذر بین

غزل شماره 1911 : تو را پندی دهم ای طالب دین

غزل شماره 1912 : بیا ساقی می ما را بگردان

غزل شماره 1913 : به باغ آییم فردا جمله یاران

غزل شماره 1914 : اگر خواهی مرا می در هوا کن

غزل شماره 1915 : برو ای دل به سوی دلبر من

غزل شماره 1916 : برآ بر بام و اکنون ماه نو بین

غزل شماره 1917 : چو بربندند ناگاهت زنخدان

غزل شماره 1918 : فرود آ تو ز مرکب بار می بین

غزل شماره 1919 : عشق است بر آسمان پریدن

غزل شماره 1920 : دیر آمده‌ای مرو شتابان

غزل شماره 1921 : ای ساقی و دستگیر مستان

غزل شماره 1922 : ما شادتریم یا تو ای جان

غزل شماره 1923 : ای روی مه تو شاد خندان

غزل شماره 1924 : ای روی تو نوبهار خندان

غزل شماره 1925 : بازآمد آستین فشانان

غزل شماره 1926 : مال است و زر است مکسب تن

غزل شماره 1927 : وقت آمد توبه را شکستن

غزل شماره 1928 : ای دوست عتاب را رها کن

غزل شماره 1929 : ای عربده کرده دوش با من

غزل شماره 1930 : امروز تو خوشتری و یا من

غزل شماره 1931 : عقل از کف عشق خورد افیون

غزل شماره 1932 : ای دشمن عقل و جان شیرین

غزل شماره 1933 : برخیز و صبوح را برنجان

غزل شماره 1934 : از ما مرو ای چراغ روشن

غزل شماره 1935 : دلبر بیگانه صورت مهر دارد در نهان

غزل شماره 1936 : عاشقان نالان چو نای و عشق همچون نای زن

غزل شماره 1937 : هر خوشی که فوت شد از تو مباش اندوهگین

غزل شماره 1938 : نازنینی را رها کن با شهان نازنین

غزل شماره 1939 : می پرد این مرغ دیگر در جنان عاشقان

غزل شماره 1940 : ای ز تو مه پای کوبان وز تو زهره دف زنان

غزل شماره 1941 : مهره‌ای از جان ربودم بی‌دهان و بی‌دهان

غزل شماره 1942 : من ز گوش او بدزدم حلقه دیگر نهان

غزل شماره 1943 : می گزید او آستین را شرمگین در آمدن

غزل شماره 1944 : چون ببینی آفتاب از روی دلبر یاد کن

غزل شماره 1945 : هر چه آن سرخوش کند بویی بود از یار من

غزل شماره 1946 : کاشکی از غیر تو آگه نبودی جان من

غزل شماره 1947 : سوی بیماران خود شد شاه مه رویان من

غزل شماره 1948 : بانگ آید هر زمانی زین رواق آبگون

غزل شماره 1949 : آنچ می آید ز وصفت این زمانم در دهن

غزل شماره 1950 : بوی آن باغ و بهار و گلبن رعناست این

غزل شماره 1951 : ای برادر تو چه مرغی خویشتن را بازبین

غزل شماره 1952 : هست ما را هر زمانی از نگار راستین

غزل شماره 1953 : هر صبوحی ارغنون‌ها را برنجان همچنین

غزل شماره 1954 : عیش‌هاتان نوش بادا هر زمان ای عاشقان

غزل شماره 1955 : ای زیان و ای زیان و ای زیان و ای زیان

غزل شماره 1956 : سر فروکرد از فلک آن ماه روی سیمتن

غزل شماره 1957 : هست عاقل هر زمانی در غم پیدا شدن

غزل شماره 1958 : ساقیا چون مست گشتی خویش را بر من بزن

غزل شماره 1959 : روی او فتوی دهد کز کعبه بر بتخانه زن

غزل شماره 1960 : آفتابا بار دیگر خانه را پرنور کن

غزل شماره 1961 : نوبهارا جان مایی جان‌ها را تازه کن

غزل شماره 1962 : یار خود را خواب دیدم ای برادر دوش من

غزل شماره 1963 : پرده بردار ای حیات جان و جان افزای من

غزل شماره 1964 : شمس دین بر یوسفان و نازنینان نازنین

غزل شماره 1965 : در میان ظلمت جان تو نور چیست آن

غزل شماره 1966 : جام پر کن ساقیا آتش بزن اندر غمان

غزل شماره 1967 : ای تو را گردن زده آن تسخرت بر گرد نان

غزل شماره 1968 : ای دل من در هوایت همچو آب و ماهیان

غزل شماره 1969 : از بدی‌ها آن چه گویم هست قصدم خویشتن

غزل شماره 1970 : مطربا بردار چنگ و لحن موسیقار زن

غزل شماره 1971 : از دخول هر غری افسرده‌ای در کار من

غزل شماره 1972 : عاشقا دو چشم بگشا چارجو در خود ببین

غزل شماره 1973 : موی بر سر شد سپید و روی من بگرفت چین

غزل شماره 1974 : ای چراغ آسمان و رحمت حق بر زمین

غزل شماره 1975 : عشق شمس الدین است یا نور کف موسی است آن

غزل شماره 1976 : عشق شمس حق و دین کان گوهر کانی است آن

غزل شماره 1977 : در ستایش‌های شمس الدین نباشم مفتتن

غزل شماره 1978 : ایها الساقی ادر کأس الحمیا نصف من

غزل شماره 1979 : عاشقان را مژده‌ای از سرفراز راستین

غزل شماره 1980 : یارکان رقصی کنید اندر غمم خوشتر از این

غزل شماره 1981 : مطربا نرمک بزن تا روح بازآید به تن

غزل شماره 1982 : گلسن بنده ستایک غرضم یق اشد رسن

غزل شماره 1983 : به خدا میل ندارم نه به چرب و نه به شیرین

غزل شماره 1984 : بده آن مرد ترش را قدحی ای شه شیرین

غزل شماره 1985 : صنما بیار باده بنشان خمار مستان

غزل شماره 1986 : صنما به چشم شوخت که به چشم اشارتی کن

غزل شماره 1987 : هله نیم مست گشتم قدحی دگر مدد کن

غزل شماره 1988 : چه شکر داد عجب یوسف خوبی به لبان

غزل شماره 1989 : جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدن

غزل شماره 1990 : جان حیوان که ندیده است به جز کاه و عطن

غزل شماره 1991 : همه خوردند و بخفتند و تهی گشت وطن

غزل شماره 1992 : خوی با ما کن و با بی‌خبران خوی مکن

غزل شماره 1993 : هیچ باشد که رسد آن شکر و پسته من

غزل شماره 1994 : بشنو از بوالهوسان قصه میر عسسان

غزل شماره 1995 : اینک آن انجم روشن که فلک چاکرشان

غزل شماره 1996 : چون خیال تو درآید به دلم رقص کنان

غزل شماره 1997 : هر که را گشت سر از غایت برگردیدن

غزل شماره 1998 : به خدا گل ز تو آموخت شکر خندیدن

غزل شماره 1999 : مکن ای دوست ز جور این دلم آواره مکن

غزل شماره 2000 : ای ز هجران تو مردن طرب و راحت من

غزل شماره 2001 : دم ده و عشوه ده ای دلبر سیمین بر من

غزل شماره 2002 : تو سبب سازی و دانایی آن سلطان بین

غزل شماره 2003 : همه خوردند و بخفتند و تهی گشت وطن

غزل شماره 2004 : شیرمردا تو چه ترسی ز سگ لاغرشان

غزل شماره 2005 : چه نشستی دور چون بیگانگان

غزل شماره 2006 : هر کجا که پا نهی ای جان من

غزل شماره 2007 : شاه ما باری برای کاهلان

غزل شماره 2008 : می بده ای ساقی آخرزمان

غزل شماره 2009 : نک بهاران شد صلا ای لولیان

غزل شماره 2010 : بشنو از دل نکته‌های بی‌سخن

غزل شماره 2011 : جان جان‌هایی تو جان را برشکن

غزل شماره 2012 : ای دلارام من و ای دل شکن

غزل شماره 2013 : ساقیا برخیز و می در جام کن

غزل شماره 2014 : راز چون با من نگوید یار من

غزل شماره 2015 : فقر را در خواب دیدم دوش من

غزل شماره 2016 : جان من جان تو جانت جان من

غزل شماره 2017 : آمد آمد در میان خوب ختن

غزل شماره 2018 : مرغ خانه با هما پر وا مکن

غزل شماره 2019 : ای ببرده دل تو قصد جان مکن

غزل شماره 2020 : ای خدا این وصل را هجران مکن

غزل شماره 2021 : صبحدم شد زود برخیز ای جوان

غزل شماره 2022 : ای زیان و ای زیان و ای زیان

غزل شماره 2023 : رو قرار از دل مستان بستان

غزل شماره 2024 : مات خود را صنما مات مکن

غزل شماره 2025 : ای به انکار سوی ما نگران

غزل شماره 2026 : به شکرخنده ببردی دل من

غزل شماره 2027 : ای امتان باطل بر نان زنید بر نان

غزل شماره 2028 : گر چه بسی نشستم در نار تا به گردن

غزل شماره 2029 : ای مرغ آسمانی آمد گه پریدن

غزل شماره 2030 : گفتی مرا که چونی در روی ما نظر کن

غزل شماره 2031 : ای محو راه گشته از محو هم سفر کن

غزل شماره 2032 : من از کی باک دارم خاصه که یار با من

غزل شماره 2033 : جانا نخست ما را مرد مدام گردان

غزل شماره 2034 : ای دل ز شاه حوران یا قبله صبوران

غزل شماره 2035 : آن خوب را طلب کن اندر میان حوران

غزل شماره 2036 : امروز سرکشان را عشقت ز جلوه کردن

غزل شماره 2037 : چون جان تو می‌ستانی چون شکر است مردن

غزل شماره 2038 : از زنگ لشکر آمد بر قلب لشکرش زن

غزل شماره 2039 : رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن

غزل شماره 2040 : روز است ای دو دیده در روزنم نظر کن

غزل شماره 2041 : پروانه شد در آتش گفتا که همچنین کن

غزل شماره 2042 : ای سنگ دل تو جان را دریای پرگهر کن

غزل شماره 2043 : دیدی چه گفت بهمن هیزم بنه چو خرمن

غزل شماره 2044 : جانا بیار باده و بختم بلند کن

غزل شماره 2045 : تو آب روشنی تو در این آب گل مکن

غزل شماره 2046 : مستی و عاشقی و جوانی و جنس این

غزل شماره 2047 : می‌آیدم ز رنگ تو ای یار بوی آن

غزل شماره 2048 : آن کیست ای خدای کز این دام خامشان

غزل شماره 2049 : ای دم به دم مصور جان از درون تن

غزل شماره 2050 : جانا بیار باده و بختم تمام کن

غزل شماره 2051 : می‌بینمت که عزم جفا می‌کنی مکن

غزل شماره 2052 : ای آنک از میانه کران می‌کنی مکن

غزل شماره 2053 : با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین

غزل شماره 2054 : بشنیده‌ام که عزم سفر می‌کنی مکن

غزل شماره 2055 : مست شدی عاقبت آمدی اندر میان

غزل شماره 2056 : خواجه غلط کرده‌ای در روش یار من

غزل شماره 2057 : یار شو و یار بین دل شو و دلدار بین

غزل شماره 2058 : با رخ چون مشعله بر در ما کیست آن

غزل شماره 2059 : گفت لبم ناگهان نام گل و گلستان

غزل شماره 2060 : یک غزل آغاز کن بر صفت حاضران

غزل شماره 2061 : بوسه بده خویش را ای صنم سیمتن

غزل شماره 2062 : سیر نشد چشم و دل از نظر شاه من

غزل شماره 2063 : ای رخ خندان تو مایه صد گلستان

غزل شماره 2064 : باز فروریخت عشق از در و دیوار من

غزل شماره 2065 : باز درآمد ز راه فتنه برانگیز من

غزل شماره 2066 : باز برآمد ز کوه خسرو شیرین من

غزل شماره 2067 : ای هوس عشق تو کرده جهان را زبون

غزل شماره 2068 : بازشکستند خلق سلسله یا مسلمین

غزل شماره 2069 : بیش مکن همچنان خانه درآ همچنین

غزل شماره 2070 : یا تو ترش کرده رو مایه ده شکران

غزل شماره 2071 : هر چه کنی تو کرده من دان

غزل شماره 2072 : جفای تلخ تو گوهر کند مرا ای جان

غزل شماره 2073 : دلا تو شهد منه در دهان رنجوران

غزل شماره 2074 : مکن مکن که روا نیست بی‌گنه کشتن

غزل شماره 2075 : توی که بدرقه باشی گهی گهی رهزن

غزل شماره 2076 : به جان تو که از این دلشده کرانه مکن

غزل شماره 2077 : به من نگر به دو رخسار زعفرانی من

غزل شماره 2078 : چهار روز ببودم به پیش تو مهمان

غزل شماره 2079 : مقام ناز نداری برو تو ناز مکن

غزل شماره 2080 : چهار شعر بگفتم بگفت نی به از این

غزل شماره 2081 : نعیم تو نه از آن است که سیر گردد جان

غزل شماره 2082 : برای چشم تو صد چشم بد توان دیدن

غزل شماره 2083 : اگر سزای لب تو نبود گفته من

غزل شماره 2084 : بیا بیا که ز هجرت نه عقل ماند نه دین

غزل شماره 2085 : به صلح آمد آن ترک تند عربده کن

غزل شماره 2086 : من کجا بودم عجب بی‌تو این چندین زمان

غزل شماره 2087 : بگویم مثالی از این عشق سوزان

غزل شماره 2088 : ببردی دلم را بدادی به زاغان

غزل شماره 2089 : تنت زین جهان است و دل زان جهان

غزل شماره 2090 : به پیش آر سغراق گلگون من

غزل شماره 2091 : ای هفت دریا گوهر عطا کن

غزل شماره 2092 : آن دلبر من آمد بر من

غزل شماره 2093 : تازه شد از او باغ و بر من

غزل شماره 2094 : یک قوصره پر دارم ز سخن

غزل شماره 2095 : با من صنما دل یک دله کن

غزل شماره 2096 : گر تنگ بدی این سینه من

غزل شماره 2097 : چون دل جانا بنشین بنشین

غزل شماره 2098 : شب محنت که بد طبیب و تو افکار یاد کن

غزل شماره 2099 : چند نظاره جهان کردن

غزل شماره 2100 : چند بوسه وظیفه تعیین کن

غزل شماره 2101 : سیر گشتم ز نازهای خسان

غزل شماره 2102 : چیست با عشق آشنا بودن

غزل شماره 2103 : گر چه اندر فغان و نالیدن

غزل شماره 2104 : شب که جهان است پر از لولیان

غزل شماره 2105 : ساقی من خیزد بی‌گفت من

غزل شماره 2106 : مست رسید آن بت بی‌باک من

غزل شماره 2107 : جان منی جان منی جان من

غزل شماره 2108 : می‌نروم هیچ از این خانه من

غزل شماره 2109 : ی تو پناه همه روز محن

غزل شماره 2110 : بانگ برآمد ز خرابات من

غزل شماره 2111 : بانگ برآمد ز خرابات من

غزل شماره 2112 : ظلمت شب پرتو ظلمات من

غزل شماره 2113 : ای تو چو خورشید و شه خاص من

غزل شماره 2114 : بانگ برآمد ز دل و جان من

غزل شماره 2115 : بازرسید آن بت زیبای من

غزل شماره 2116 : آمده‌ای بی‌گه خامش مشین

غزل شماره 2117 : پیشتر آ ای صنم شنگ من

غزل شماره 2118 : می تلخی که تلخی‌ها بدو گردد همه شیرین

غزل شماره 2119 : اگر امروز دلدارم درآید همچو دی خندان

غزل شماره 2120 : دگرباره چو مه کردیم خرمن

غزل شماره 2121 : افندس مسین کاغا یومیندن

غزل شماره 2122 : کیف اتوب یا اخی من سکر کارجوان

غزل شماره 2123 : العشق یقول لی تزین

غزل شماره 2124 : ایا بدر الدجی بل انت احسن

غزل شماره 2125 : اطیب الاسفار عندی انتقالی من مکان

غزل شماره 2126 : اطیب الاعمار عمر فی طریق العاشقین

غزل شماره 2127 : یا صغیر السن یا رطب البدن

غزل شماره 2128 : ابشر ثم ابشر یا مؤتمن

غزل شماره 2129 : نحن الی سیدنا راجعون

 

حرف و

 

غزل شماره 2130 : ای عاشقان ای عاشقان آن کس که بیند روی او

غزل شماره 2131 : حیلت رها کن عاشقا دیوانه شو دیوانه شو

غزل شماره 2132 : مستی ببینی رازدان می‌دانک باشد مست او

غزل شماره 2133 : بیدار شو بیدار شو هین رفت شب بیدار شو

غزل شماره 2134 : نبود چنین مه در جهان ای دل همین جا لنگ شو

غزل شماره 2135 : ای شعشعه نور فلق در قبه مینای تو

غزل شماره 2136 : ساقی اگر کم شد میت دستار ما بستان گرو

غزل شماره 2137 : آن کون خر کز حاسدی عیسی بود تشویش او

غزل شماره 2138 : ای عشق تو موزونتری یا باغ و سیبستان تو

غزل شماره 2139 : والله ملولم من کنون از جام و سغراق و کدو

غزل شماره 2140 : دل دی خراب و مست و خوش هر سو همی‌افتاد از او

غزل شماره 2141 : ای تن و جان بنده او بند شکرخنده او

غزل شماره 2142 : چون بجهد خنده ز من خنده نهان دارم از او

غزل شماره 2143 : روشنی خانه تویی خانه بمگذار و مرو

غزل شماره 2144 : کار جهان هر چه شود کار تو کو بار تو کو

غزل شماره 2145 : شب شد ای خواجه ز کی آخر آن یار تو کو

غزل شماره 2146 : ای شکران ای شکران کان شکر دارم از او

غزل شماره 2147 : چیست که هر دمی چنین می‌کشدم به سوی او

غزل شماره 2148 : جان و سر تو ای پسر نیست کسی به پای تو

غزل شماره 2149 : ای تو خموش پرسخن چیست خبر بیا بگو

غزل شماره 2150 : عید نمی‌دهد فرح بی‌نظر هلال تو

غزل شماره 2151 : در سفر هوای تو بی‌خبرم به جان تو

غزل شماره 2152 : سخت خوش است چشم تو و آن رخ گلفشان تو

غزل شماره 2153 : ای تو امان هر بلا ما همه در امان تو

غزل شماره 2154 : هین کژ و راست می‌روی باز چه خورده‌ای بگو

غزل شماره 2155 : کی ز جهان برون شود جزو جهان هله بگو

غزل شماره 2156 : سیمبرا ز سیم تو سیمبرم به جان تو

غزل شماره 2157 : سنگ شکاف می‌کند در هوس لقای تو

غزل شماره 2158 : من که ستیزه روترم در طلب لقای تو

غزل شماره 2159 : باده چو هست ای صنم بازمگیر و نی مگو

غزل شماره 2160 : ندیدم در جهان کس را که تا سر پر نبوده‌ست او

غزل شماره 2161 : اگر نه عاشق اویم چه می‌پویم به کوی او

غزل شماره 2162 : دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو

غزل شماره 2163 : چو شیرینتر نمود ای جان مها شور و بلای تو

غزل شماره 2164 : اگر بگذشت روز ای جان به شب مهمان مستان شو

غزل شماره 2165 : فقیر است او فقیر است او فقیر ابن الفقیر است او

غزل شماره 2166 : دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو

غزل شماره 2167 : دل آتش پذیر از توست برق و سنگ و آهن تو

غزل شماره 2168 : نمی‌گفتی مرا روزی که ما را یار غاری تو

غزل شماره 2169 : ز مکر حق مباش ایمن اگر صد بخت بینی تو

غزل شماره 2170 : هر شش جهتم ای جان منقوش جمال تو

غزل شماره 2171 : گشته‌ست طپان جانم ای جان و جهان برگو

غزل شماره 2172 : هم آگه و هم ناگه مهمان من آمد او

غزل شماره 2173 : چنگ خردم بگسل تاری من و تاری تو

غزل شماره 2174 : ای یار قلندردل دلتنگ چرایی تو

غزل شماره 2175 : در خشکی ما بنگر وان پرده تر برگو

غزل شماره 2176 : آن دلبر عیار جگرخواره ما کو

غزل شماره 2177 : خزان عاشقان را نوبهار او

غزل شماره 2178 : تو کمترخواره‌ای هشیار می‌رو

غزل شماره 2179 : تو جام عشق را بستان و می‌رو

غزل شماره 2180 : از این پستی به سوی آسمان شو

غزل شماره 2181 : دل و جان را طربگاه و مقام او

غزل شماره 2182 : به پیشت نام جان گویم زهی رو

غزل شماره 2183 : به پیشت نام جان گویم زهی رو

غزل شماره 2184 : بیا ای رونق گلزار از این سو

غزل شماره 2185 : چو بگشادم نظر از شیوه تو

غزل شماره 2186 : خداوندا چو تو صاحب قران کو

غزل شماره 2187 : گران جانی مکن ای یار برگو

غزل شماره 2188 : در این رقص و در این های و در این هو

غزل شماره 2189 : بازم صنما چه می‌فریبی تو

غزل شماره 2190 : دیدی که چه کرد آن پری رو

غزل شماره 2191 : ای رونق نوبهار برگو

غزل شماره 2192 : ای عارف خوش کلام برگو

غزل شماره 2193 : ای صید رخ تو شیر و آهو

غزل شماره 2194 : آن وعده که کرده‌ای مرا کو

غزل شماره 2195 : خوش خرامان می‌روی ای جان جان بی‌من مرو

غزل شماره 2196 : از حلاوت‌ها که هست از خشم و از دشنام او

غزل شماره 2197 : ای خراب اسرارم از اسرار تو اسرار تو

غزل شماره 2198 : جمله خشم از کبر خیزد از تکبر پاک شو

غزل شماره 2199 : ای سنایی عاشقان را درد باید درد کو

غزل شماره 2200 : ای صبا بادی که داری در سر از یاری بگو

غزل شماره 2201 : در گذر آمد خیالش گفت جان این است او

غزل شماره 2202 : ای جهان برهم زده سودای تو سودای تو

غزل شماره 2203 : جسم و جان با خود نخواهم خانه خمار کو

غزل شماره 2204 : عاشقی بر من پریشانت کنم نیکو شنو

غزل شماره 2205 : دوش خوابی دیده‌ام خود عاشقان را خواب کو

غزل شماره 2206 : ای برادر عاشقی را درد باید درد کو

غزل شماره 2207 : در خلاصه عشق آخر شیوه اسلام کو

غزل شماره 2208 : ناله ای کن عاشقانه درد محرومی بگو

غزل شماره 2209 : ای ز رویت تافته در هر زمانی نور نو

غزل شماره 2210 : طرب اندر طرب است او که در عقل شکست او

غزل شماره 2211 : ز من و تو شرری زاد در این دل ز چنان رو

غزل شماره 2212 : تو بمال گوش بربط که عظیم کاهل است او

غزل شماره 2213 : خنک آن جان که رود مست و خرامان بر او

غزل شماره 2214 : خنک آن دم که نشینیم در ایوان من و تو

غزل شماره 2215 : گر رود دیده و عقل و خرد و جان تو مرو

غزل شماره 2216 : تن مزن ای پسر خوش دم خوش کام بگو

غزل شماره 2217 : چهره زرد مرا بین و مرا هیچ مگو

غزل شماره 2218 : همه خوردند و برفتند و بماندم من و تو

غزل شماره 2219 : من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو

غزل شماره 2220 : هله ای شاه مپیچان سر و دستار مرو

غزل شماره 2221 : سر و پا گم کند آن کس که شود دلخوش از او

غزل شماره 2222 : سر عثمان تو مست است بر او ریز کدو

غزل شماره 2223 : ای همه سرگشتگان مهمان تو

غزل شماره 2224 : ای بمرده هر چه جان در پای او

غزل شماره 2225 : شکر ایزد را که دیدم روی تو

غزل شماره 2226 : ای بکرده رخت عشاقان گرو

غزل شماره 2227 : مطربا اسرار ما را بازگو

غزل شماره 2228 : جان ما را هر نفس بستان نو

غزل شماره 2229 : ای غذای جان مستم نام تو

غزل شماره 2230 : صوفیانیم آمده در کوی تو

غزل شماره 2231 : می‌دوید از هر طرف در جست و جو

غزل شماره 2232 : به حریفان بنشین خواب مرو

غزل شماره 2233 : ای ترک ماه چهره چه گردد که صبح تو

غزل شماره 2234 : ای دیده من جمال خود اندر جمال تو

غزل شماره 2235 : آمد خیال آن رخ چون گلستان تو

غزل شماره 2236 : جانا تویی کلیم و منم چون عصای تو

غزل شماره 2237 : این ترک ماجرا ز دو حکمت برون نبو

غزل شماره 2238 : ای کرده چهره تو چو گلنار شرم تو

غزل شماره 2239 : رفتم به کوی خواجه و گفتم که خواجه کو

غزل شماره 2240 : ننشیند آتشم چو ز حق خاست آرزو

غزل شماره 2241 : هان ای جمال دلبر ای شاد وقت تو

غزل شماره 2242 : تا که درآمد به باغ چهره گلنار تو

غزل شماره 2243 : آینه جان شده چهره تابان تو

غزل شماره 2244 : سیر نیم سیر نی از لب خندان تو

غزل شماره 2245 : مطرب مهتاب رو آنچ شنیدی بگو

غزل شماره 2246 : ای سر مردان برگو برگو

غزل شماره 2247 : مرا اگر تو نیابی به پیش یار بجو

غزل شماره 2248 : من آن نیم که بگویم حدیث نعمت او

غزل شماره 2249 : به وقت خواب بگیری مرا که هین برگو

غزل شماره 2250 : هزار بار کشیده‌ست عشق کافرخو

غزل شماره 2251 : چو از سر بگیرم بود سرور او

غزل شماره 2252 : بی‌دل شده‌ام بهر دل تو

غزل شماره 2253 : نور دل ما روی خوش تو

غزل شماره 2254 : دل من دل من دل من بر تو

غزل شماره 2255 : بنشسته به گوشه‌ای دو سه مست ترانه گو

غزل شماره 2256 : به قرار تو او رسد که بود بی‌قرار تو

غزل شماره 2257 : قلم از عشق بشکند چو نویسد نشان تو

غزل شماره 2258 : هله ای طالب سمو بگداز از غمش چو مو

غزل شماره 2259 : هله طبل وفا بزن که بیامد اوان تو

غزل شماره 2260 : طیب الله عیشکم لا وحش الله منکم

غزل شماره 2261 : بوقلمون چند از انکار تو

غزل شماره 2262 : پرده بگردان و بزن ساز نو

غزل شماره 2263 : یا قمرا لوعه للقمرین سکن

غزل شماره 2264 : بوسیسی افندیمو هم محسن و هم مه رو

غزل شماره 2265 : الیوم من الوصل نسیم و سعود

غزل شماره 2266 : بگردان ساقی مه روی جام

غزل شماره 2267 : هم صدوا هم عتبوا عتابا ما له سبب

غزل شماره 2268 : یا عاشقین المقصد سیحوا الی ما ترشدوا

غزل شماره 2269 : الا یا ساقیا انی لظمآن و مشتاق

غزل شماره 2270 : ابناء ربیعنا تعالوا

غزل شماره 2271 : جود الشموس علی الوری اشراق

غزل شماره 2272 : حد البشیر بشاره یا جار

غزل شماره 2273 : امسی و اصبح بالجوی اتعذب

غزل شماره 2274 : مررت بدر فی هواه بحار

 

حرف ه

 

غزل شماره 2275 : امروز مستان را نگر در مست ما آویخته

غزل شماره 2276 : ای جبرئیل از عشق تو اندر سما پا کوفته

غزل شماره 2277 : یک چند رندند این طرف در ظل دل پنهان شده

غزل شماره 2278 : این کیست این این کیست این شیرین و زیبا آمده

غزل شماره 2279 : این کیست این این کیست این در حلقه ناگاه آمده

غزل شماره 2280 : ای عاشقان ای عاشقان دیوانه‌ام کو سلسله

غزل شماره 2281 : ای از تو خاکی تن شده تن فکرت و گفتن شده

غزل شماره 2282 : ای جان و دل از عشق تو در بزم تو پا کوفته

غزل شماره 2283 : ساقی فرخ رخ من جام چو گلنار بده

غزل شماره 2284 : باده بده باد مده وز خودمان یاد مده

غزل شماره 2285 : یا رجلا حصیده مجبنه و مبخله

غزل شماره 2286 : ای تو برای آبرو آب حیات ریخته

غزل شماره 2287 : آمد یار و بر کفش جام میی چو مشعله

غزل شماره 2288 : شحنه عشق می‌کشد از دو جهان مصادره

غزل شماره 2289 : دایم پیش خود نهی آینه را هرآینه

غزل شماره 2290 : کجا شد عهد و پیمانی که کردی دوش با بنده

غزل شماره 2291 : بر آنم کز دل و دیده شوم بیزار یک باره

غزل شماره 2292 : به لاله دوش نسرین گفت برخیزیم مستانه

غزل شماره 2293 : یکی ماهی همی‌بینم برون از دیده در دیده

غزل شماره 2294 : ز بردابرد عشق او چو بشنید این دل پاره

غزل شماره 2295 : سراندازان همی‌آیی نگارین جگرخواره

غزل شماره 2296 : مرا گویی که چونی تو لطیف و لمتر و تازه

غزل شماره 2297 : چو در دل پای بنهادی بشد از دست اندیشه

غزل شماره 2298 : زهی بزم خداوندی زهی می‌های شاهانه

غزل شماره 2299 : سراندازان همی‌آیی ز راه سینه در دیده

غزل شماره 2300 : با زر غم و بی‌زر غم آخر غم با زر به

غزل شماره 2301 : من سرخوش و تو دلخوش غم بی‌دل و بی‌سر به

غزل شماره 2302 : هشیار شدم ساقی دستار به من واده

غزل شماره 2303 : ناگاه درافتادم زان قصر و سراپرده

غزل شماره 2304 : هر روز پری زادی از سوی سراپرده

غزل شماره 2305 : کی باشد من با تو باده به گرو خورده

غزل شماره 2306 : ناموس مکن پیش آ ای عاشق بیچاره

غزل شماره 2307 : بربند دهان از نان کآمد شکر روزه

غزل شماره 2308 : یا رب چه کس است آن مه یا رب چه کس است آن مه

غزل شماره 2309 : من بیخود و تو بیخود ما را کی برد خانه

غزل شماره 2310 : ای غایب از این محضر از مات سلام الله

غزل شماره 2311 : از انبهی ماهی دریا به نهان گشته

غزل شماره 2312 : دیدم رخ ترسا را با ما چو گل اشکفته

غزل شماره 2313 : ای جان تو جانم را از خویش خبر کرده

غزل شماره 2314 : ای روی تو رویم را چون روی قمر کرده

غزل شماره 2315 : دل دست به یک کاسه با شهره صنم کرده

غزل شماره 2316 : امروز بت خندان می‌بخش کند خنده

غزل شماره 2317 : ای خاک کف پایت رشک فلکی بوده

غزل شماره 2318 : مستی ده و هستی ده ای غمزه خماره

غزل شماره 2319 : آن یار غریب من آمد به سوی خانه

غزل شماره 2320 : بی‌برگی بستان بین کآمد دی دیوانه

غزل شماره 2321 : ای دل به کجایی تو آگاه هیی یا نه

غزل شماره 2322 : هر روز فقیران را هم عید و هم آدینه

غزل شماره 2323 : ای دل تو بگو هستم چون ماهی بر تابه

غزل شماره 2324 : روزی تو مرا بینی میخانه درافتاده

غزل شماره 2325 : امروز من و باده و آن یار پری زاده

غزل شماره 2326 : ای بر سر بازاری دستار چنان کرده

غزل شماره 2327 : ای جنبش هر شاخی از لون دگر میوه

غزل شماره 2328 : چون عزم سفر کردی فی لطف امان الله

غزل شماره 2329 : هر موی من از عشقت بیت و غزلی گشته

غزل شماره 2330 : آن عشق جگرخواره کز خون شود او فربه

غزل شماره 2331 : ای دلبر بی‌صورت صورتگر ساده

غزل شماره 2332 : ای آنک تو را ما ز همه کون گزیده

غزل شماره 2333 : این کیست چنین مست ز خمار رسیده

غزل شماره 2334 : ای طبل رحیل از طرف چرخ شنیده

غزل شماره 2335 : رندان همه جمعند در این دیر مغانه

غزل شماره 2336 : این نیم شبان کیست چو مهتاب رسیده

غزل شماره 2337 : هلا ساقی بیا ساغر مرا ده

غزل شماره 2338 : بیا دل بر دل پردرد من نه

غزل شماره 2339 : ایا گم گشتگان راه و بیراه

غزل شماره 2340 : چنین می‌زن دو دستک تا سحرگاه

غزل شماره 2341 : سماع آمد هلا ای یار برجه

غزل شماره 2342 : خدایا مطربان را انگبین ده

غزل شماره 2343 : ایا خورشید بر گردون سواره

غزل شماره 2344 : مبارک باد آمد ماه روزه

غزل شماره 2345 : چو بی‌گاه است و باران خانه خانه

غزل شماره 2346 : مکن راز مرا ای جان فسانه

غزل شماره 2347 : خدایا رحمت خود را به من ده

غزل شماره 2348 : فریاد ز یار خشم کرده

غزل شماره 2349 : ای دیده راست راست دیده

غزل شماره 2350 : آمد مه و لشکر ستاره

غزل شماره 2351 : دیدی که چه کرد آن یگانه

غزل شماره 2352 : یک جام ز صد هزار جان به

غزل شماره 2353 : جان آمده در جهان ساده

غزل شماره 2354 : ای بی تو حیات‌ها فسرده

غزل شماره 2355 : ای دوش ز دست ما رهیده

غزل شماره 2356 : ماییم قدیم عشق باره

غزل شماره 2357 : ای گشته دلت چو سنگ خاره

غزل شماره 2358 : ماییم و دو چشم و جان خیره

غزل شماره 2359 : آن سفره بیار و در میان نه

غزل شماره 2360 : ای نقد تو را زکات نسیه

غزل شماره 2361 : ای روز مبارک و خجسته

غزل شماره 2362 : ای دو چشمت جادوان را نکته‌ها آموخته

غزل شماره 2363 : ای ز هندستان زلفت رهزنان برخاسته

غزل شماره 2364 : ای ز هجرانت زمین و آسمان بگریسته

غزل شماره 2365 : ای ز گلزار جمالت یاسمن پا کوفته

غزل شماره 2366 : ای سراندازان همه در عشق تو پا کوفته

غزل شماره 2367 : تا چه عشق است آن صنم را با دل پرخون شده

غزل شماره 2368 : ای به میدان‌های وحدت گوی شاهی باخته

غزل شماره 2369 : چشم بگشا جان‌ها بین از بدن بگریخته

غزل شماره 2370 : این چه باد صرصر است از آسمان پویان شده

غزل شماره 2371 : کی بود خاک صنم با خون ما آمیخته

غزل شماره 2372 : هله بحری شو و در رو مکن از دور نظاره

غزل شماره 2373 : مشنو حیلت خواجه هله ای دزد شبانه

غزل شماره 2374 : هله صیاد نگویی که چه دام است و چه دانه

غزل شماره 2375 : سوی اطفال بیامد به کرم مادر روزه

غزل شماره 2376 : صنما از آنچ خوردی بهل اندکی به ما ده

غزل شماره 2377 : ای خداوند یکی یار جفاکارش ده

غزل شماره 2378 : صد خمار است و طرب در نظر آن دیده

غزل شماره 2379 : بده آن باده جانی که چنانیم همه

غزل شماره 2380 : پیش جوش عفو بی‌حد تو شاه

غزل شماره 2381 : عشق بین با عاشقان آمیخته

غزل شماره 2382 : ای بخاری را تو جان پنداشته

غزل شماره 2383 : عشق تو از بس کشش جان آمده

غزل شماره 2384 : جسته‌اند دیوانگان از سلسله

غزل شماره 2385 : روز ما را دیگران را شب شده

غزل شماره 2386 : قرابه باز دانا هش دار آبگینه

غزل شماره 2387 : پیغام زاهدان را کآمد بلای توبه

غزل شماره 2388 : این جا کسی است پنهان دامان من گرفته

غزل شماره 2389 : در خانه دل ای جان آن کیست ایستاده

غزل شماره 2390 : آن آتشی که داری در عشق صاف و ساده

غزل شماره 2391 : بازآمد آن مغنی با چنگ سازکرده

غزل شماره 2392 : ای کهربای عشقت دل را به خود کشیده

غزل شماره 2393 : برجه ز خواب و بنگر صبحی دگر دمیده

غزل شماره 2394 : از بس که مطرب دل از عشق کرد ناله

غزل شماره 2395 : دیدم نگار خود را می‌گشت گرد خانه

غزل شماره 2396 : ای پاک از آب و از گل پایی در این گلم نه

غزل شماره 2397 : ای گرد عاشقانت از رشک تخته بسته

غزل شماره 2398 : آن دم که دررباید باد از رخ تو پرده

غزل شماره 2399 : ای از تو من برسته ای هم توام بخورده

غزل شماره 2400 : گل را نگر ز لطف سوی خار آمده

غزل شماره 2401 : ای صد هزار خرمن‌ها را بسوخته

غزل شماره 2402 : باده بده ساقیا عشوه و بادم مده

غزل شماره 2403 : ساقی جان غیر آن رطل گرانم مده

غزل شماره 2404 : ای مه و ای آفتاب پیش رخت مسخره

غزل شماره 2405 : ای همه منزل شده از تو ره بی‌رهه

غزل شماره 2406 : ایا دلی چو صبا ذوق صبح‌ها دیده

غزل شماره 2407 : زهی لواء و علم لا اله الا الله

غزل شماره 2408 : چو آفتاب برآمد ز قعر آب سیاه

غزل شماره 2409 : که بوده است تو را دوش یار و همخوابه

غزل شماره 2410 : مقام خلوت و یار و سماع و تو خفته

غزل شماره 2411 : دلم چو دیده و تو چون خیال در دیده

غزل شماره 2412 : چو مست روی توام ای حکیم فرزانه

غزل شماره 2413 : عجب دلی که به عشق بت است پیوسته

غزل شماره 2414 : ز لقمه‌ای که بشد دیده تو را پرده

غزل شماره 2415 : تو دیده گشته و ما را بکرده نادیده

غزل شماره 2416 : برو برو که به بز لایق است بزغاله

غزل شماره 2417 : خلاصه دو جهان است آن پری چهره

غزل شماره 2418 : ای جان ای جان فی ستر الله

غزل شماره 2419 : خوش بود فرش تن نور دیده

 غزل شماره 2420 : آمد آمد نگار پوشیده

غزل شماره 2421 : مطرب جان‌های دل برده

غزل شماره 2422 : رخ نفسی بر رخ این مست نه

غزل شماره 2423 : یا رشا فدیته من زمن رایته

غزل شماره 2424 : هل طربا لعاشق وافقه زمانه

غزل شماره 2425 : طوبی لمن آواه سر فؤاده

غزل شماره 2426 : فدیتتک یا ستی الناسیه

 

پایان اشعار این بخش

.....
  • امین پیرانی
  • هیچ
  • 162 views
  • ۰۴ مهر ۹۷
اگر مطلب را می پسندید لطفا آنرا به اشتراک بگذارید.

دیدگاهی بنویسید

*

0