غزلیات شمس تبریزی-م

حرف م : 

 

غزل شماره ۱۳۷۰ : آمد بهار ای دوستان منزل سوی بستان کنیم

غزل شماره ۱۳۷۱ : ای عاشقان ای عاشقان پیمانه را گم کرده‌ام

غزل شماره ۱۳۷۲ : این بار من یک بارگی در عاشقی پیچیده‌ام

غزل شماره ۱۳۷۳ : هان ای طبیب عاشقان دستی فروکش بر برم

غزل شماره ۱۳۷۴ : ای عاشقان ای عاشقان من خاک را گوهر کنم

غزل شماره ۱۳ : ۷۵ : بازآمدم چون عید نو تا قفل زندان بشکنم

غزل شماره ۱۳۷۶ : کاری ندارد این جهان تا چند گل کاری کنم

غزل شماره ۱۳۷۷ : ای با من و پنهان چو دل از دل سلامت می کنم

غزل شماره ۱۳۷۸ : ای آسمان این چرخ من زان ماه رو آموختم

غزل شماره ۱۳۷۹ : آمد خیال خوش که من از گلشن یار آمدم

غزل شماره ۱۳۸۰ : دی بر سرم تاج زری بنهاده است آن دلبرم

غزل شماره ۱۳۸۱ : هرگز ندانم راندن مستی که افتد بر درم

غزل شماره ۱۳۸۲ : ای ساقی روشن دلان بردار سغراق کرم

غزل شماره ۱۳۸۳ : تا من بدیدم روی تو ای ماه و شمع روشنم

غزل شماره ۱۳۸۴ : عشقا تو را قاضی برم کاشکستیم همچون صنم

غزل شماره ۱۳۸۵ : بس جهد می کردم که من آیینه نیکی شوم

غزل شماره ۱۳۸۶ : آمد بهار ای دوستان منزل به سروستان کنیم

غزل شماره ۱۳۸۷ : هین خیره خیره می نگر اندر رخ صفراییم

غزل شماره ۱۳۸۸ : ای نفس کل صورت مکن وی عقل کل بشکن قلم

غزل شماره ۱۳۸۹ : ای پاک رو چون جام جم وز عشق آن مه متهم

غزل شماره ۱۳۹۰ : بازآمدم بازآمدم از پیش آن یار آمدم

غزل شماره ۱۳۹۱ : تا کی به حبس این جهان من خویش زندانی کنم

غزل شماره ۱۳۹۲ : یار شدم یار شدم با غم تو یار شدم

غزل شماره ۱۳۹۳ : مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم

غزل شماره ۱۳۹۴ : دفع مده دفع مده من نروم تا نخورم

غزل شماره ۱۳۹۵ : مطرب عشق ابدم زخمه عشرت بزنم

غزل شماره ۱۳۹۶ : باز در اسرار روم جانب آن یار روم

غزل شماره ۱۳۹۷ : زین دو هزاران من و ما ای عجبا من چه منم

غزل شماره ۱۳۹۸ : جمع تو دیدم پس از این هیچ پریشان نشوم

غزل شماره ۱۳۹۹ : هر نفسی تازه ترم کز سر روزن بپرم

غزل شماره ۱۴۰۰ : تیز دوم تیز دوم تا به سواران برسم

غزل شماره ۱۴۰۱ : کوه نیم سنگ نیم چونک گدازان نشوم

غزل شماره ۱۴۰۲ : دوش چه خورده‌ای بگو ای بت همچو شکرم

غزل شماره ۱۴۰۳ : آمده‌ام که سر نهم عشق تو را به سر برم

غزل شماره ۱۴۰۴ : کار مرا چو او کند کار دگر چرا کنم

غزل شماره ۱۴۰۵ : میل هواش می کنم طال بقاش می زنم

غزل شماره ۱۴۰۶ : هر شب و هر سحر تو را من به دعا بخواستم

غزل شماره ۱۴۰۷ : دوش چه خورده‌ای بگو ای بت همچو شکرم

غزل شماره ۱۴۰۸ : تا به کی ای شکر چو تن بی‌دل و جان فغان کنم

غزل شماره ۱۴۰۹ : ای تو بداده در سحر از کف خویش باده‌ام

غزل شماره ۱۴۱۰ : تا که اسیر و عاشق آن صنم چو جان شدم

غزل شماره ۱۴۱۱ : گرم درآ و دم مده باده بیار ای صنم

غزل شماره ۱۴۱۲ : بیا هر کس که می خواهد که تا با وی گرو بندم

غزل شماره ۱۴۱۳ : کشید این دل گریبانم به سوی کوی آن یارم

غزل شماره ۱۴۱۴ : درخت و آتشی دیدم ندا آمد که جانانم

غزل شماره ۱۴۱۵ : ز فرزین بند آن رخ من چه شهماتم چه شهماتم

غزل شماره ۱۴۱۶ : ترش رویی و خشمینی چنین شیرین ندیدستم

غزل شماره ۱۴۱۷ : به حق روی تو که من چنین رویی ندیدستم

غزل شماره ۱۴۱۸ : دلا مشتاق دیدارم غریب و عاشق و مستم

غزل شماره ۱۴۱۹ : بگفتم حال دل گویم از آن نوعی که دانستم

غزل شماره ۱۴۲۰ : اگر شد سود و سرمایه چه غمگینی چو من هستم

غزل شماره ۱۴۲۱ : بیا بشنو که من پیش و پس اسبت چرا گردم

غزل شماره ۱۴۲۲ : طواف حاجیان دارم بگرد یار می گردم

غزل شماره ۱۴۲۳ : تو تا دوری ز من جانا چنین بی‌جان همی‌گردم

غزل شماره ۱۴۲۴ : بگفتم عذر با دلبر که بی‌گه بود و ترسیدم

غزل شماره ۱۴۲۵ : دعا گویی است کار من بگویم تا نطق دارم

غزل شماره ۱۴۲۶ : چه دانی تو که در باطن چه شاهی همنشین دارم

غزل شماره ۱۴۲۷ : من از اقلیم بالایم سر عالم نمی‌دارم

غزل شماره ۱۴۲۸ : همه بازان عجب ماندند در آهنگ پروازم

غزل شماره ۱۴۲۹ : نه آن بی‌بهره دلدارم که از دلدار بگریزم

غزل شماره ۱۴۳۰ : نهادم پای در عشق که بر عشاق سر باشم

غزل شماره ۱۴۳۱ : مرا چون کم فرستی غم حزین و تنگ دل باشم

غزل شماره ۱۴۳۲ : تو خود دانی که من بی‌تو عدم باشم عدم باشم

غزل شماره ۱۴۳۳ : من آنم کز خیالاتش تراشنده وثن باشم

غزل شماره ۱۴۳۴ : چو آمد روی مه رویم که باشم من که من باشم

غزل شماره ۱۴۳۵ : به گرد دل همی‌گردی چه خواهی کرد می دانم

غزل شماره ۱۴۳۶ : تو خورشیدی و یا زهره و یا ماهی نمی‌دانم

غزل شماره ۱۴۳۷ : چو رعد و برق می خندد ثنا و حمد می خوانم

غزل شماره ۱۴۳۸ : ندارد پای عشق او دل بی‌دست و بی‌پایم

غزل شماره ۱۴۳۹ : من این ایوان نه تو را نمی‌دانم نمی‌دانم

غزل شماره ۱۴۴۰ : بنه ای سبز خنگ من فراز آسمان‌ها سم

غزل شماره ۱۴۴۱ : بنه ای سبز خنگ من فراز آسمان‌ها سم

غزل شماره ۱۴۴۲ : زهی سرگشته در عالم سر و سامان که من دارم

غزل شماره ۱۴۴۳ : بشستم تخته هستی سر عالم نمی‌دارم

غزل شماره ۱۴۴۴ : ای عشق که کردستی تو زیر و زبر خوابم

غزل شماره ۱۴۴۵ : من دلق گرو کردم عریان خراباتم

غزل شماره ۱۴۴۶ : گر بی‌دل و بی‌دستم وز عشق تو پابستم

غزل شماره ۱۴۴۷ : رفتم به طبیب جان گفتم که ببین دستم

غزل شماره ۱۴۴۸ : در مجلس آن رستم در عربده بنشستم

غزل شماره ۱۴۴۹ : زان می که ز بوی او شوریده و سرمستم

غزل شماره ۱۴۵۰ : بستان قدح از دستم ای مست که من مستم

غزل شماره ۱۴۵۱ : گر تو بنمی خسپی بنشین تو که من خفتم

غزل شماره ۱۴۵۲ : ساقی چو شه من بد بیش از دگران خوردم

غزل شماره ۱۴۵۳ : در آینه چون بینم نقش تو به گفت آرم

غزل شماره ۱۴۵۴ : گفتم به مهی کز تو صد گونه طرب دارم

غزل شماره ۱۴۵۵ : ای خواجه سلام علیک من عزم سفر دارم

غزل شماره ۱۴۵۶ : توبه نکنم هرگز زین جرم که من دارم

غزل شماره ۱۴۵۷ : من خفته وشم اما بس آگه و بیدارم

غزل شماره ۱۴۵۸ : یک لحظه و یک ساعت دست از تو نمی‌دارم

غزل شماره ۱۴۵۹ : تا عاشق آن یارم بی‌کارم و بر کارم

غزل شماره ۱۴۶۰ : بشکسته سر خلقی سر بسته که رنجورم

غزل شماره ۱۴۶۱ : پایی به میان درنه تا عیش ز سر گیرم

غزل شماره ۱۴۶۲ : صورتگر نقاشم هر لحظه بتی سازم

غزل شماره ۱۴۶۳ : شاگرد تو می باشم گر کودن و کژپوزم

غزل شماره ۱۴۶۴ : سر برمزن از هستی تا راه نگردد گم

غزل شماره ۱۴۶۵ : ای کرده تو مهمانم در پیش درآ جانم

غزل شماره ۱۴۶۶ : در عشق سلیمانی من همدم مرغانم

غزل شماره ۱۴۶۷ : این شکل که من دارم ای خواجه که را مانم

غزل شماره ۱۴۶۸ : امروز خوشم با تو جان تو و فردا هم

غزل شماره ۱۴۶۹ : بیخود شده‌ام لیکن بیخودتر از این خواهم

غزل شماره ۱۴۷۰ : جانم به فدا بادا آن را که نمی‌گویم

غزل شماره ۱۴۷۱ : مخمورم پرخواره اندازه نمی‌دانم

غزل شماره ۱۴۷۲ : دگربار دگربار ز زنجیر بجستم

غزل شماره ۱۴۷۳ : بیایید بیایید به گلزار بگردیم

غزل شماره ۱۴۷۴ : حکیمیم طبیبیم ز بغداد رسیدیم

غزل شماره ۱۴۷۵ : بجوشید بجوشید که ما اهل شعاریم

غزل شماره ۱۴۷۶ : طبیبیم حکیمیم طبیبان قدیمیم

غزل شماره ۱۴۷۷ : از اول امروز چو آشفته و مستیم

غزل شماره ۱۴۷۸ : المنه لله که ز پیکار رهیدیم

غزل شماره ۱۴۷۹ : آن خانه که صد بار در او مائده خوردیم

غزل شماره ۱۴۸۰ : خیزید مخسپید که نزدیک رسیدیم

غزل شماره ۱۴۸۱ : ما آتش عشقیم که در موم رسیدیم

غزل شماره ۱۴۸۲ : چون در عدم آییم و سر از یار برآریم

غزل شماره ۱۴۸۳ : امروز مها خویش ز بیگانه ندانیم

غزل شماره ۱۴۸۴ : بشکن قدح باده که امروز چنانیم

غزل شماره ۱۴۸۵ : صبح است و صبوح است بر این بام برآییم

غزل شماره ۱۴۸۶ : چون آینه رازنما باشد جانم

غزل شماره ۱۴۸۷ : امروز چنانم که خر از بار ندانم

غزل شماره ۱۴۸۸ : ای خواجه بفرما به کی مانم به کی مانم

غزل شماره ۱۴۸۹ : ساقی ز پی عشق روان است روانم

غزل شماره ۱۴۹۰ : از شهر تو رفتیم تو را سیر ندیدیم

غزل شماره ۱۴۹۱ : خلقان همه نیکند جز این تن که گزیدیم

غزل شماره ۱۴۹۲ : بار دگر از راه سوی چاه رسیدیم

غزل شماره ۱۴۹۳ : ما عاشق و سرگشته و شیدای دمشقیم

غزل شماره ۱۴۹۴ : افتادم افتادم در آبی افتادم

غزل شماره ۱۴۹۵ : اگر تو نیستی در عاشقی خام

غزل شماره ۱۴۹۶ : چه دیدم خواب شب کامروز مستم

غزل شماره ۱۴۹۷ : به جان جمله مستان که مستم

غزل شماره ۱۴۹۸ : بیا کز غیر تو بیزار گشتم

غزل شماره ۱۴۹۹ : بیا کز عشق تو دیوانه گشتم

غزل شماره ۱۵۰۰ : چنان مست است از آن دم جان آدم

غزل شماره ۱۵۰۱ : منم فتنه هزاران فتنه زادم

غزل شماره ۱۵۰۲ : ز زندان خلق را آزاد کردم

غزل شماره ۱۵۰۳ : غلامم خواجه را آزاد کردم

غزل شماره ۱۵۰۴ : حسودان را ز غم آزاد کردم

غزل شماره ۱۵۰۵ : یکی مطرب همی‌خواهم در این دم

غزل شماره ۱۵۰۶ : همیشه من چنین مجنون نبودم

غزل شماره ۱۵۰۷ : ایا یاری که در تو ناپدیدم

غزل شماره ۱۵۰۸ : سفر کردم به هر شهری دویدم

غزل شماره ۱۵۰۹ : سفر کردم به هر شهری دویدم

غزل شماره ۱۵۱۰ : اگر عشقت به جای جان ندارم

غزل شماره ۱۵۱۱ : بیا ای آنک بردی تو قرارم

غزل شماره ۱۵۱۲ : گهی در گیرم و گه بام گیرم

غزل شماره ۱۵۱۳ : اگر سرمست اگر مخمور باشم

غزل شماره ۱۵۱۴ : خداوندا مده آن یار را غم

غزل شماره ۱۵۱۵ : چه نزدیک است جان تو به جانم

غزل شماره ۱۵۱۶ : چه نزدیک است جان تو به جانم

غزل شماره ۱۵۱۷ : مرا گویی که رایی من چه دانم

غزل شماره ۱۵۱۸ : من آن ماهم که اندر لامکانم

غزل شماره ۱۵۱۹ : بیا کامروز بیرون از جهانم

غزل شماره ۱۵۲۰ : مرا پرسی که چونی بین که چونم

غزل شماره ۱۵۲۱ : من از عالم تو را تنها گزینم

غزل شماره ۱۵۲۲ : ورا خواهم دگر یاری نخواهم

غزل شماره ۱۵۲۳ : نه آن شیرم که با دشمن برآیم

غزل شماره ۱۵۲۴ : چو آب آهسته زیر که درآیم

غزل شماره ۱۵۲۵ : ز قند یار تا شاخی نخایم

غزل شماره ۱۵۲۶ : از آن باده ندانم چون فنایم

غزل شماره ۱۵۲۷ : بیا کامروز گرد یار گردیم

غزل شماره ۱۵۲۸ : به پیش باد تو ما همچو گردیم

غزل شماره ۱۵۲۹ : شب دوشینه ما بیدار بودیم

غزل شماره ۱۵۳۰ : من و تو دوش شب بیدار بودیم

غزل شماره ۱۵۳۱ : بیا کامروز شه را ما شکاریم

غزل شماره ۱۵۳۲ : بیا تا عاشقی از سر بگیریم

غزل شماره ۱۵۳۳ : بیا امروز ما مهمان میریم

غزل شماره ۱۵۳۴ : بیا ما چند کس با هم بسازیم

غزل شماره ۱۵۳۵ : بیا تا قدر یک دیگر بدانیم

غزل شماره ۱۵۳۶ : میان ما درآ ما عاشقانیم

غزل شماره ۱۵۳۷ : چرا شاید چو ما شه زادگانیم

غزل شماره ۱۵۳۸ : بر آن بودم که فرهنگی بجویم

غزل شماره ۱۵۳۹ : مگردان روی خود ای دیده رویم

غزل شماره ۱۵۴۰ : بیا با هم سخن از جان بگوییم

غزل شماره ۱۵۴۱ : مرا خواندی ز در تو خستی از بام

غزل شماره ۱۵۴۲ : چنان مستم چنان مستم من این دم

غزل شماره ۱۵۴۳ : کجایی ساقیا درده مدامم

غزل شماره ۱۵۴۴ : مرا گویی چه سانی من چه دانم

غزل شماره ۱۵۴۵ : شراب شیره انگور خواهم

غزل شماره ۱۵۴۶ : رفتم تصدیع از جهان بردم

غزل شماره ۱۵۴۷ : من با تو حدیث بی‌زبان گویم

غزل شماره ۱۵۴۸ : روی تو چو نوبهار دیدم

غزل شماره ۱۵۴۹ : زنهار مرا مگو که پیرم

غزل شماره ۱۵۵۰ : گر از غم عشق عار داریم

غزل شماره ۱۵۵۱ : از اصل چو حورزاد باشیم

غزل شماره ۱۵۵۲ : ما آفت جان عاشقانیم

غزل شماره ۱۵۵۳ : ما صحبت همدگر گزینیم

غزل شماره ۱۵۵۴ : چون ذره به رقص اندرآییم

غزل شماره ۱۵۵۵ : جز جانب دل به دل نیاییم

غزل شماره ۱۵۵۶ : ای برده نماز من ز هنگام

غزل شماره ۱۵۵۷ : یا رب توبه چرا شکستم

غزل شماره ۱۵۵۸ : دانی کامروز از چه زردم

غزل شماره ۱۵۵۹ : من دوش به تازه عهد کردم

غزل شماره ۱۵۶۰ : تا عشق تو سوخت همچو عودم

غزل شماره ۱۵۶۱ : تا چهره آن یگانه دیدم

غزل شماره ۱۵۶۲ : گر ناز تو را به گفت نارم

غزل شماره ۱۵۶۳ : من اشتر مست شهریارم

غزل شماره ۱۵۶۴ : روزی که گذر کنی به گورم

غزل شماره ۱۵۶۵ : ای دشمن روزه و نمازم

غزل شماره ۱۵۶۶ : تا با تو قرین شده‌ست جانم

غزل شماره ۱۵۶۷ : امروز مرا چه شد چه دانم

غزل شماره ۱۵۶۸ : ای جان لطیف و ای جهانم

غزل شماره ۱۵۶۹ : ناآمده سیل تر شدستیم

غزل شماره ۱۵۷۰ : آن عشرت نو که برگرفتیم

غزل شماره ۱۵۷۱ : در عشق قدیم سال خوردیم

غزل شماره ۱۵۷۲ : گر گمشدگان روزگاریم

غزل شماره ۱۵۷۳ : ما عاشق و بی‌دل و فقیریم

غزل شماره ۱۵۷۴ : نی سیم و نه زر نه مال خواهیم

غزل شماره ۱۵۷۵ : ما شاخ گلیم نی گیاهیم

غزل شماره ۱۵۷۶ : ما زنده به نور کبریاییم

غزل شماره ۱۵۷۷ : امروز نیم ملول شادم

غزل شماره ۱۵۷۸ : من جز احد صمد نخواهم

غزل شماره ۱۵۷۹ : ما آب دریم ما چه دانیم

غزل شماره ۱۵۸۰ : تا دلبر خویش را نبینیم

غزل شماره ۱۵۸۱ : گر به خوبی می بلافد لا نسلم لا نسلم

غزل شماره ۱۵۸۲ : هرچ گویی از بهانه لا نسلم لا نسلم

غزل شماره ۱۵۸۳ : می خرامد جان مجلس سوی مجلس گام گام

غزل شماره ۱۵۸۴ : هر که گوید کان چراغ دیده‌ها را دیده‌ام

غزل شماره ۱۵۸۵ : ای جهان آب و گل تا من تو را بشناختم

غزل شماره ۱۵۸۶ : خویش را چون خار دیدم سوی گل بگریختم

غزل شماره ۱۵۸۷ : عشوه دادستی که من در بی‌وفایی نیستم

غزل شماره ۱۵۸۸ : من سر خم را ببستم باز شد پهلوی خم

غزل شماره ۱۵۸۹ : چشم بگشا جان نگر کش سوی جانان می برم

غزل شماره ۱۵۹۰ : چون ز صورت برتر آمد آفتاب و اخترم

غزل شماره ۱۵۹۱ : وقت آن آمد که من سوگندها را بشکنم

غزل شماره ۱۵۹۲ : نی تو گفتی از جفای آن جفاگر نشکنم

غزل شماره ۱۵۹۳ : روی نیکت بد کند من نیک را بر بد نهم

غزل شماره ۱۵۹۴ : ایها العشاق آتش گشته چون استاره‌ایم

غزل شماره ۱۵۹۵ : سر قدم کردیم و آخر سوی جیحون تاختیم

غزل شماره ۱۵۹۶ : چون همه یاران ما رفتند و تنها ماندیم

غزل شماره ۱۵۹۷ : این چه کژطبعی بود که صد هزاران غم خوریم

غزل شماره ۱۵۹۸ : ای خوشا روزا که ما معشوق را مهمان کنیم

غزل شماره ۱۵۹۹ : چون بدیدم صبح رویت در زمان برخیستم

غزل شماره ۱۶۰۰ : از شهنشه شمس دین من ساغری را یافتم

غزل شماره ۱۶۰۱ : بار دیگر از دل و از عقل و جان برخاستیم

غزل شماره ۱۶۰۲ : می بسازد جان و دل را بس عجایب کان صیام

غزل شماره ۱۶۰۳ : چونک در باغت به زیر سایه طوبیستم

غزل شماره ۱۶۰۴ : بده آن باده دوشین که من از نوش تو مستم

غزل شماره ۱۶۰۵ : بزن آن پرده نوشین که من از نوش تو مستم

غزل شماره ۱۶۰۶ : هله دوشت یله کردم شب دوشت یله کردم

غزل شماره ۱۶۰۷ : ز فلک قوت بگیرم دهن از لوت ببندم

غزل شماره ۱۶۰۸ : چه کسم من چه کسم من که بسی وسوسه مندم

غزل شماره ۱۶۰۹ : چو یکی ساغر مردی ز خم یار برآرم

غزل شماره ۱۶۱۰ : منم آن عاشق عشقت که جز این کار ندارم

غزل شماره ۱۶۱۱ : مکن ای دوست غریبم سر سودای تو دارم

غزل شماره ۱۶۱۲ : منم آن کس که نبینم بزنم فاخته گیرم

غزل شماره ۱۶۱۳ : به خدا کز غم عشقت نگریزم نگریزم

غزل شماره ۱۶۱۴ : بزن آن پرده دوشین که من امروز خموشم

غزل شماره ۱۶۱۵ : من اگر دست زنانم نه من از دست زنانم

غزل شماره ۱۶۱۶ : ز یکی پسته دهانی صنمی بسته دهانم

غزل شماره ۱۶۱۷ : بت بی‌نقش و نگارم جز تو یار ندارم

غزل شماره ۱۶۱۸ : علم عشق برآمد برهانم ز زحیرم

غزل شماره ۱۶۱۹ : تو گواه باش خواجه که ز توبه توبه کردم

غزل شماره ۱۶۲۰ : هوسی است در سر من که سر بشر ندارم

غزل شماره ۱۶۲۱ : چو غلام آفتابم هم از آفتاب گویم

غزل شماره ۱۶۲۲ : تو ز من ملول گشتی که من از تو ناشتابم

غزل شماره ۱۶۲۳ : هذیان که گفت دشمن به درون دل شنیدم

غزل شماره ۱۶۲۴ : خبری اگر شنیدی ز جمال و حسن یارم

غزل شماره ۱۶۲۵ : دو هزار عهد کردم که سر جنون نخارم

غزل شماره ۱۶۲۶ : فلکا بگو که تا کی گله‌های یار گویم

غزل شماره ۱۶۲۷ : نظری به کار من کن که ز دست رفت کارم

غزل شماره ۱۶۲۸ : دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم

غزل شماره ۱۶۲۹ : دل چه خورده‌ست عجب دوش که من مخمورم

غزل شماره ۱۶۳۰ : گر مرا خار زند آن گل خندان بکشم

غزل شماره ۱۶۳۱ : در فروبند که ما عاشق این میکده‌ایم

غزل شماره ۱۶۳۲ : هله رفتیم و گرانی ز جمالت بردیم

غزل شماره ۱۶۳۳ : در فروبند که ما عاشق این انجمنیم

غزل شماره ۱۶۳۴ : عقل گوید که من او را به زبان بفریبم

غزل شماره ۱۶۳۵ : دم به دم از ره دل پیک خیالش رسدم

غزل شماره ۱۶۳۶ : از بت باخبر من خبری می رسدم

غزل شماره ۱۶۳۷ : منم آن دزد که شب نقب زدم ببریدم

غزل شماره ۱۶۳۸ : مادرم بخت بد است و پدرم جود و کرم

غزل شماره ۱۶۳۹ : ای خوشا روز که پیش چو تو سلطان میرم

غزل شماره ۱۶۴۰ : گر تو خواهی که تو را بی‌کس و تنها نکنم

غزل شماره ۱۶۴۱ : من چو در گور درون خفته همی‌فرسایم

غزل شماره ۱۶۴۲ : ساقیا ما ز ثریا به زمین افتادیم

غزل شماره ۱۶۴۳ : چند خسپیم صبوح است صلا برخیزیم

غزل شماره ۱۶۴۴ : جز ز فتان دو چشمت ز کی مفتون باشیم

غزل شماره ۱۶۴۵ : گر تو مستی بر ما آی که ما مستانیم

غزل شماره ۱۶۴۶ : روز آن است که ما خویش بر آن یار زنیم

غزل شماره ۱۶۴۷ : روز شادی است بیا تا همگان یار شویم

غزل شماره ۱۶۴۸ : ساقیا عربده کردیم که در جنگ شویم

غزل شماره ۱۶۴۹ : وقت آن شد که به زنجیر تو دیوانه شویم

غزل شماره ۱۶۵۰ : خوش بنوشم تو اگر زهر نهی در جامم

غزل شماره ۱۶۵۱ : ما سر و پنجه و قوت نه از این جان داریم

غزل شماره ۱۶۵۲ : ای دریغا که شب آمد همه از هم ببریم

غزل شماره ۱۶۵۳ : من از این خانه پرنور به در می نروم

غزل شماره ۱۶۵۴ : تا که ما از نظر و خوبی تو باخبریم

غزل شماره ۱۶۵۵ : دوش می گفت جانم کی سپهر معظم

غزل شماره ۱۶۵۶ : هم به درد این درد را درمان کنم

غزل شماره ۱۶۵۷ : می رسد بوی جگر از دو لبم

غزل شماره ۱۶۵۸ : عاشقم از عاشقان نگریختم

غزل شماره ۱۶۵۹ : دست من گیر ای پسر خوش نیستم

غزل شماره ۱۶۶۰ : ای گزیده یار چونت یافتم

غزل شماره ۱۶۶۱ : سالکان راه را محرم شدم

غزل شماره ۱۶۶۲ : بوی آن خوب ختن می آیدم

غزل شماره ۱۶۶۳ : نو به نو هر روز باری می کشم

غزل شماره ۱۶۶۴ : می شناسد پرده جان آن صنم

غزل شماره ۱۶۶۵ : عاشقی بر من پریشانت کنم

غزل شماره ۱۶۶۶ : گفته‌ای من یار دیگر می کنم

غزل شماره ۱۶۶۷ : من ز وصلت چون به هجران می روم

غزل شماره ۱۶۶۸ : من به سوی باغ و گلشن می روم

غزل شماره ۱۶۶۹ : آتشی نو در وجود اندرزدیم

غزل شماره ۱۶۷۰ : ما به خرمنگاه جان بازآمدیم

غزل شماره ۱۶۷۱ : گر دم از شادی وگر از غم زنیم

غزل شماره ۱۶۷۲ : روز باران است و ما جو می کنیم

غزل شماره ۱۶۷۳ : امشب ای دلدار مهمان توییم

غزل شماره ۱۶۷۴ : ما ز بالاییم و بالا می رویم

غزل شماره ۱۶۷۵ : دوش عشق شمس دین می باختیم

غزل شماره ۱۶۷۶ : عاقبت ای جان فزا نشکیفتم

غزل شماره ۱۶۷۷ : یک دمی خوش چو گلستان کندم

غزل شماره ۱۶۷۸ : من اگر نالم اگر عذر آرم

غزل شماره ۱۶۷۹ : من اگر مستم اگر هشیارم

غزل شماره ۱۶۸۰ : من اگر پرغم اگر شادانم

غزل شماره ۱۶۸۱ : من از این خانه به در می نروم

غزل شماره ۱۶۸۲ : من اگر پرغم اگر خندانم

غزل شماره ۱۶۸۳ : من که حیران ز ملاقات توام

غزل شماره ۱۶۸۴ : من از این خانه به در می نروم

غزل شماره ۱۶۸۵ : ای مطرب این غزل گو کی یار توبه کردم

غزل شماره ۱۶۸۶ : گفتم که عهد بستم وز عهد بد برستم

غزل شماره ۱۶۸۷ : گر جان منکرانت شد خصم جان مستم

غزل شماره ۱۶۸۸ : رفتم ز دست خود من در بیخودی فتادم

غزل شماره ۱۶۸۹ : صد بار مردم ای جان وین را بیازمودم

غزل شماره ۱۶۹۰ : اندر دو کون جانا بی‌تو طرب ندیدم

غزل شماره ۱۶۹۱ : خواهم که کفک خونین از دیگ جان برآرم

غزل شماره ۱۶۹۲ : یا رب چه یار دارم شیرین شکار دارم

غزل شماره ۱۶۹۳ : من پاکباز عشقم تخم غرض نکارم

غزل شماره ۱۶۹۴ : بازآمدم خرامان تا پیش تو بمیرم

غزل شماره ۱۶۹۵ : پیش چنین جمال جان بخش چون نمیرم

غزل شماره ۱۶۹۶ : ای چرخ عیب جویم وی سقف پرستیزم

غزل شماره ۱۶۹۷ : آری ستیزه می کن تا من همی‌ستیزم

غزل شماره ۱۶۹۸ : ای توبه‌ام شکسته از تو کجا گریزم

غزل شماره ۱۶۹۹ : دل را ز من بپوشی یعنی که من ندانم

غزل شماره ۱۷۰۰ : عالم گرفت نورم بنگر به چشم‌هایم

غزل شماره ۱۷۰۱ : آوازه جمالت از جان خود شنیدیم

غزل شماره ۱۷۰۲ : درده شراب یک سان تا جمله جمع باشیم

غزل شماره ۱۷۰۳ : من آن شب سیاهم کز ماه خشم کردم

غزل شماره ۱۷۰۴ : اشکم دهل شده‌ست از این جام دم به دم

غزل شماره ۱۷۰۵ : از ما مشو ملول که ما سخت شاهدیم

غزل شماره ۱۷۰۶ : برخیز تا شراب به رطل و سبو خوریم

غزل شماره ۱۷۰۷ : چیزی مگو که گنج نهانی خریده‌ام

غزل شماره ۱۷۰۸ : ای گوش من گرفته تویی چشم روشنم

غزل شماره ۱۷۰۹ : ما قحطیان تشنه و بسیارخواره‌ایم

غزل شماره ۱۷۱۰ : با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیم

غزل شماره ۱۷۱۱ : بگشای چشم خود که از آن چشم روشنیم

غزل شماره ۱۷۱۲ : ما در جهان موافقت کس نمی‌کنیم

غزل شماره ۱۷۱۳ : خیزید عاشقان که سوی آسمان رویم

غزل شماره ۱۷۱۴ : چند روی بی‌خبر آخر بنگر به بام

غزل شماره ۱۷۱۵ : هر کی بمیرد شود دشمن او دوستکام

غزل شماره ۱۷۱۶ : امشب جان را ببر از تن چاکر تمام

غزل شماره ۱۷۱۷ : لولیکان توییم در بگشا ای صنم

غزل شماره ۱۷۱۸ : ای تو ترش کرده رو تا که بترسانیم

غزل شماره ۱۷۱۹ : پیشتر آ می لبا تا همه شیدا شویم

غزل شماره ۱۷۲۰ : بار دگر ذره وار رقص کنان آمدیم

غزل شماره ۱۷۲۱ : خوش سوی ما آ دمی ز آنچ که ما هم خوشیم

غزل شماره ۱۷۲۲ : بدار دست ز ریشم که باده‌ای خوردم

غزل شماره ۱۷۲۳ : نیم ز کار تو فارغ همیشه در کارم

غزل شماره ۱۷۲۴ : همه جمال تو بینم چو چشم باز کنم

غزل شماره ۱۷۲۵ : نگفتمت مرو آن جا که آشنات منم

غزل شماره ۱۷۲۶ : بیار باده که دیر است در خمار توام

غزل شماره ۱۷۲۷ : به غم فرونروم باز سوی یار روم

غزل شماره ۱۷۲۸ : مرا اگر تو نخواهی منت به جان خواهم

غزل شماره ۱۷۲۹ : اگر چه شرط نهادیم و امتحان کردیم

غزل شماره ۱۷۳۰ : چه روز باشد کاین جسم و رسم بنوردیم

غزل شماره ۱۷۳۱ : اگر زمین و فلک را پر از سلام کنیم

غزل شماره ۱۷۳۲ : به حق آنک بخواندی مرا ز گوشه بام

غزل شماره ۱۷۳۳ : به جان عشق که از بهر عشق دانه و دام

غزل شماره ۱۷۳۴ : سماع چیست ز پنهانیان دل پیغام

غزل شماره ۱۷۳۵ : به گوش من برسانید هجر تلخ پیام

غزل شماره ۱۷۳۶ : به گرد تو چو نگردم به گرد خود گردم

غزل شماره ۱۷۳۷ : بیار باده که اندر خمار خمارم

غزل شماره ۱۷۳۸ : به گوشه‌ای بروم گوش آن قدح گیرم

غزل شماره ۱۷۳۹ : زهی حلاوت پنهان در این خلای شکم

غزل شماره ۱۷۴۰ : خوشی خوشی تو ولی من هزار چندانم

غزل شماره ۱۷۴۱ : به کوی عشق تو من نامدم که بازروم

غزل شماره ۱۷۴۲ : ببسته است پری نهانیی پایم

غزل شماره ۱۷۴۳ : اگر چه ما نه خروس و نه ماکیان داریم

غزل شماره ۱۷۴۴ : بیار مطرب بر ما کریم باش کریم

غزل شماره ۱۷۴۵ : فضول گشته‌ام امروز جنگ می جویم

غزل شماره ۱۷۴۶ : بر آن شده‌ست دلم کآتشی بگیرانم

غزل شماره ۱۷۴۷ : اگر به عقل و کفایت پی جنون باشم

غزل شماره ۱۷۴۸ : می گریزد از ما و ما قوامش داریم

غزل شماره ۱۷۴۹ : گه چرخ زنان همچون فلکم

غزل شماره ۱۷۵۰ : تلخی نکند شیرین ذقنم

غزل شماره ۱۷۵۱ : تشنه خویش کن مده آبم

غزل شماره ۱۷۵۲ : کون خر را نظام دین گفتم

غزل شماره ۱۷۵۳ : آمدم باز تا چنان گردم

غزل شماره ۱۷۵۴ : آتشی از تو در دهان دارم

غزل شماره ۱۷۵۵ : در طریقت دو صد کمین دارم

غزل شماره ۱۷۵۶ : تا به جان مست عشق آن یارم

غزل شماره ۱۷۵۷ : همتم شد بلند و تدبیرم

غزل شماره ۱۷۵۸ : در وصالت چرا بیاموزم

غزل شماره ۱۷۵۹ : اه چه بی‌رنگ و بی‌نشان که منم

غزل شماره ۱۷۶۰ : به خدایی که در ازل بوده‌ست

غزل شماره ۱۷۶۱ : ما همه از الست همدستیم

غزل شماره ۱۷۶۲ : آمدستیم تا چنان گردیم

غزل شماره ۱۷۶۳ : ما که باده ز دست یار خوریم

غزل شماره ۱۷۶۴ : ناله بلبل بهار کنیم

غزل شماره ۱۷۶۵ : عاشق روی جان فزای توییم

غزل شماره ۱۷۶۶ : خیز تا فتنه‌ای برانگیزیم

غزل شماره ۱۷۶۷ : تو چه دانی که ما چه مرغانیم

غزل شماره ۱۷۶۸ : چند قبا بر قد دل دوختم

غزل شماره ۱۷۶۹ : ای دل صافی دم ثابت قدم

غزل شماره ۱۷۷۰ : آمد سرمست سحر دلبرم

غزل شماره ۱۷۷۱ : شد ز غمت خانه سودا دلم

غزل شماره ۱۷۷۲ : چند گهی فاتحه خوانت کنم

غزل شماره ۱۷۷۳ : بار دگر جانب یار آمدیم

غزل شماره ۱۷۷۴ : ما به تماشای تو بازآمدیم

غزل شماره ۱۷۷۵ : گر تو کنی روی ترش زحمت از این جا ببرم

غزل شماره ۱۷۷۶ : منم آن بنده مخلص که از آن روز که زادم

غزل شماره ۱۷۷۷ : انا فتحنا بابکم لا تهجروا اصحابکم

غزل شماره ۱۷۷۸ : رحت انا من بینکم غبت کذا من عینکم

غزل شماره ۱۷۷۹ : اتیناکم اتیناکم فحیونا نحییکم

غزل شماره ۱۷۸۰ : اقبل الساقی علینا حاملا کاس المدام

غزل شماره ۱۷۸۱ : قد رجعنا قد رجعنا جائیا من طورکم

غزل شماره ۱۷۸۲ : ظننتم ایا عذال ان قد عدلتم

غزل شماره ۱۷۸۳ : فان وفق الله الکریم وصالکم

غزل شماره ۱۷۸۴ : علی اهل نجد الثنا و سلام

 

پایان اشعار این بخش

.....
  • امین پیرانی
  • هیچ
  • 77 views
  • ۰۴ مهر ۹۷
اگر مطلب را می پسندید لطفا آنرا به اشتراک بگذارید.

دیدگاهی بنویسید

*

0