ورود-ثبت نام

مجموعه اشعار قوامی رازی

در این بخش، اشعار قوامی رازی نوشته شده است.

برای خواندن هر شعر، روی آن کلیک کنید :

 

شعر شماره 1 : ساکن شو و تو طاعت ایزد کن اختیار

شعر شماره 2 : آن خواجه ای که نیست چنو در همه عجم

شعر شماره 3 : آتش عشق آفتی عجب است

شعر شماره 4 : ای بزرگی که در آفاق تو را دیگر نیست

شعر شماره 5 : تا زمین زیر گنبد خضراست

شعر شماره 6 : ای شده صدر ملک درخور تو

شعر شماره 7 : میر امام زاده که چون او نیافرید

شعر شماره 8 : دور از جمال جاه تو ای صدر ارجمند

شعر شماره 9 : آنکه دولت بنده ی ایام اوست

شعر شماره 10 : ای ز رفعت رشگ و درد آسمان

شعر شماره 11 : مرکب اقبال را زین کرده‌ای

شعر شماره 12 : دولتت گر نیک ننوازد مرا

شعر شماره 13 : آفتاب ملک و دین رای تو باد

شعر شماره 14 : خداوندا سرور جود دستت

شعر شماره 15 : ای جهان را بزرگیت معلوم

شعر شماره 16 : ای آنکه جز به صدر تو نگرایم

شعر شماره 17 : ایا نجم دین گر تو احسان کنی

شعر شماره 18 : ای مهی کز تو نور دین زاید

شعر شماره 19 : ای خواجه تا کی از تو بیداد و ظلم بر من

شعر شماره 20 : مختص الدوله مختصر بشنو

شعر شماره 21 : ای خواجه ای که بر در تو چون نظر زنم

شعر شماره 22 : ای خواجه زین مهر تو آن یادگار داشت

شعر شماره 23 : ای مبارک پئی که بر گردون

شعر شماره 24 : خواجه شغل بنده را تیمار دار

شعر شماره 25 : ایا نایب شهریار جهان

شعر شماره 26 : صلاح مملکتی ای بزرگ آزاده

شعر شماره 27 : مها چو گاه سخا دست تو دلیر بود

شعر شماره 28 : ای خواجه ای که با تو کسی را قرین کنند

شعر شماره 29 : ای از کف تو هر گرسنه سیر

شعر شماره 30 : ای کیای خطیر ابراهیم

شعر شماره 31 : ای خواجه ای که نیستت از خواجگان نظیر

شعر شماره 32 : نوروز مبارک باد ای آیت فیروزی

شعر شماره 33 : ای بزرگ ملک و دین از حشمت درگاه تو

شعر شماره 34 : ای تو کیای ما و جهانی تو را رهی

شعر شماره 35 : ای خواجه بوالمفاخر زرگر به وعده ها

شعر شماره 36 : عجایب است قلم در بنان صدر اجل

شعر شماره 37 : ای داده روی تو دل غمناک را طرب

شعر شماره 38 : کمان شدم ز غم عشق آن کمان ابرو

شعر شماره 39 : به صلح کوش و مکن با من ای نگارین جنگ

شعر شماره 40 : ای دست برده از همه خوبان به دلبری

شعر شماره 41 : خریدم از در عشرت غلامکی چو نگار

شعر شماره 42 : ایا در حکم تو کرده جهانبان

شعر شماره 43 : ای دل توراست عشرت و عیش همه جهان

شعر شماره 44 : شاید که دلم فقاع نگشاید

شعر شماره 45 : ای پسر با ما بباید ساختن

شعر شماره 46 : ای جهان و جان بگردان روی و رای

شعر شماره 47 : به بستان شو که شاخ از باد خلعت‌ها همی‌پوشد

شعر شماره 48 : روزه چو بربست رخت؛ عید بیفکند بار

شعر شماره 49 : صنما با تو در غم و شادی

شعر شماره 50 : دلبر رنگرز نکو پسر است

شعر شماره 51 : ای مهر تو در میان جانم

شعر شماره 52 : ای در دل عاشقان تو درد

شعر شماره 53 : خورشید رخ تو را غلام است

شعر شماره 54 : ای صلح بتان غلام جنگت

شعر شماره 55 : زلف تو شب است و روی تو روز

شعر شماره 56 : بنگر که چه روزگار دارم

شعر شماره 57 : کسی در عشق تو دلریش باشد

شعر شماره 58 : گفتم مگر که ما را، در دل به جای جانی

شعر شماره 59 : لشکر کشید عشق و مرا در میان گرفت

شعر شماره 60 : ای زلف بند کرده ز ابرو گره گشای

شعر شماره 61 : حساب عشق تو ای دوست سخت بار نجست

شعر شماره 62 : رنگ گل گویی ز خون عندلیب آمیختست

شعر شماره 63 : پیوسته می سگالم؛ تا خود کجایی ای جان

شعر شماره 64 : آن خط دمیده بر بناگوش

شعر شماره 65 : همه ای دل بلای ما خواهی

شعر شماره 66 : ای دل پی یار خویشتن دار

شعر شماره 67 : ای دل اندوه یار خورده نه ای

شعر شماره 68 : کسی را نیست چون تو دلستانی

شعر شماره 69 : عید رسید ای نگار؛ دوستی آغاز کن

شعر شماره 70 : در عشقم آرزوست که دل را طرب دهم

شعر شماره 71 : نکنی ای بت ستمکاره

شعر شماره 72 : چون تو که عزیز باشد ای جان

شعر شماره 73 : دلم ز عشق تو هرگز محال نندیشد

شعر شماره 74 : کار تو به آسمان رسیدست

شعر شماره 75 : با تو خواهیم ویحک ای دلبر

شعر شماره 76 : تا تو باشی مرا جهان چه بود

شعر شماره 77 : ای زلف تو همچو شاخ شمشاد

شعر شماره 78 : ای عشق غم شد از تو مرا شادی

شعر شماره 79 : دل عاشق ز بیم جان نترسد

شعر شماره 80 : عشقت شفقت ندارد ای جان

شعر شماره 81 : خوشتر ز عشق خوبان اندر جهان چه باشد

شعر شماره 82 : ای که در روزه بال و پر زده ای

شعر شماره 83 : دلبر من کودکست ناز نداند همی

شعر شماره 84 : سرمایه ای است سنگین؛ زلف تو دلبری را

شعر شماره 85 : زلف تو دین مرد دینی برد

شعر شماره 86 : جانا دل من تو را مرید است

شعر شماره 87 : به پیچ سنبل اندر تاب داری

شعر شماره 88 : ز عشق تو کشیدم گرد دل سد

شعر شماره 89 : هر کو چو تو دلستان ندارد

شعر شماره 90 : تا کرده ام ای دوست به عشق تو تولا

شعر شماره 91 : ای دل به جان و مال خر گر بوسه ی جانان خری

شعر شماره 92 : معشوق و بهار و باغ و باده

شعر شماره 93 : عاشق خوش طبع با معشوق شیرین خوش خورد

شعر شماره 94 : دارای آسمان و زمین کردگار ماست

شعر شماره 95 : از بد این مردمان، وز غم این روزگار

شعر شماره 96 : ای که در دنیا همه جدی و در دین سرسری

شعر شماره 97 : ای آز و ناز کرده تو را سغبه ی جهان

شعر شماره 98 : جهان سرای وبال است و بارگاه عذاب

شعر شماره 99 : مدبری که به فرمان اوست جان در تن

شعر شماره 100 : نماندست در چشم من روشنایی

شعر شماره 101 : روزی دهی که بر دو جهان است پادشا

شعر شماره 102 : ای شده عمر تو ضایع در تمنای محال

شعر شماره 103 : مکن دین در سر دنیا ز خودرایی و نادانی

شعر شماره 104 : پس از توحید جان افزای تا جانم به جا باشد

شعر شماره 105 : پروردگار عالمیان است کردگار

شعر شماره 106 : مرتضی باید که بعد از مصطفی فرمان دهد

شعر شماره 107 : عزیزا چند رنگارنگ این دور جهان بینی

شعر شماره 108 : عمرها کوتاه گشتست ای عزیزان زینهار

شعر شماره 109 : چهار دار امام ای پسر ولی سه چهار

شعر شماره 110 : روز دهم ز ماه محرم به کربلا

شعر شماره 111 : هر که زین در نشانه ای یابد

شعر شماره 112 : تا کی از هزل و هوس دنبال شیطان داشتن

شعر شماره 113 : خداوندی ست عالم را جهان آرای و گیتی بان

شعر شماره 114 : ای از خدا عزوجل بر تو آفرین

شعر شماره 115 : چو صاحب شریعت پس از کردگار

شعر شماره 116 : مدبری ملکی بر جهان جهانبان است

شعر شماره 117 : بدان خدای که جان آفرید و روزی داد

شعر شماره 118 : جز آفریدگار جهان آفریده نیست

شعر شماره 119 : دارنده ی گردون و نگارنده ی اختر

شعر شماره 120 : بس مبارک بود چو فرّ همای

پایان اشعار این بخش

 

نویسندگان :

نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها