چه سود از دزدی آنگه توبه کردن

سعدی-قطعه شماره 47
چه سود از دزدی آنگه توبه کردن
که نتوانی کمند انداخت بر کاخ
بلند از میوه گو کوتاه کن دست
که کوته خود ندارد دست بر شاخ
معنی بیتهای شعر
چه سود از دزدی آنگه توبه کردن / که نتوانی کمند انداخت بر کاخ
توبه کردن از دزدی، آنگاه که دیگر توان دست یافتن به مال و دزدی کردن نداری، چه سودی دارد؟
بلند از میوه گو کوتاه کن دست / که کوته خود ندارد دست بر شاخ
اگر دستت به میوههای بلند نمیرسد، ادعا نکن که از آنها دست کشیدهای؛ زیرا کوتاهدست خود توان دستدرازی به شاخه را ندارد.
پیام و مفهوم اصلی
پیام اصلی شعر این است که توبه و پرهیز از گناه زمانی ارزشمند است که انسان توان انجام آن را داشته باشد؛ وگرنه دست نکشیدن از دزدی یا گناه به سبب ناتوانی و نرسیدن به فرصت، فضیلت و تقوا محسوب نمیشود. سعدی با تشبیه کسی که از میوهٔ درخت بلند دست کوتاه میکند، ریاکاری و توبهٔ ظاهری را نکوهش میکند و بر پرهیز آگاهانه و صادقانه از گناه تأکید دارد.



