ورود / عضویت



شنیدم که بیوه‌زنی دردمند همراه با معنی و تفسیر

شنیدم که بیوه‌زنی دردمند — (همراه با معنی و تفسیر)

شنیدم که بیوه‌زنی دردمند



سعدی-قطعه شماره 48

 

شنیدم که بیوه‌زنی دردمند

همی گفت و رخ بر زمین می‌نهاد

هر آن کدخدا را که بر بیوه‌زن

ترحم نباشد زنش بیوه باد

 

معنی بیت‌های شعر

شنیدم که بیوه‌زنی دردمند / همی گفت و رخ بر زمین می‌نهاد

شنیدم که زنی بیوه و رنج‌دیده، از شدت اندوه سخن می‌گفت و صورت خود را بر زمین می‌گذاشت.

هر آن کدخدا را که بر بیوه‌زن / ترحم نباشد زنش بیوه باد

هر سرپرست و صاحب‌قدرتی که بر زن بیوه رحم نکند، الهی همسر خودش بیوه شود تا رنج بی‌پناهی را درک کند.

پیام و مفهوم اصلی

این شعر بر ضرورت ترحم و حمایت از بیوه‌زنان و دیگر رنج‌دیدگان تأکید می‌کند و بی‌رحمی و بی‌تفاوتی صاحبان قدرت و سرپرستان جامعه را نکوهش می‌نماید؛ سعدی با بیانی هشدارآمیز می‌گوید کسی که درد بیوه‌زنی را درک نکند و به او رحم نورزد، باید خود طعم بیوگی و رنج محرومیت را بچشد.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤