شنیدم که بیوهزنی دردمند

سعدی-قطعه شماره 48
شنیدم که بیوهزنی دردمند
همی گفت و رخ بر زمین مینهاد
هر آن کدخدا را که بر بیوهزن
ترحم نباشد زنش بیوه باد
معنی بیتهای شعر
شنیدم که بیوهزنی دردمند / همی گفت و رخ بر زمین مینهاد
شنیدم که زنی بیوه و رنجدیده، از شدت اندوه سخن میگفت و صورت خود را بر زمین میگذاشت.
هر آن کدخدا را که بر بیوهزن / ترحم نباشد زنش بیوه باد
هر سرپرست و صاحبقدرتی که بر زن بیوه رحم نکند، الهی همسر خودش بیوه شود تا رنج بیپناهی را درک کند.
پیام و مفهوم اصلی
این شعر بر ضرورت ترحم و حمایت از بیوهزنان و دیگر رنجدیدگان تأکید میکند و بیرحمی و بیتفاوتی صاحبان قدرت و سرپرستان جامعه را نکوهش مینماید؛ سعدی با بیانی هشدارآمیز میگوید کسی که درد بیوهزنی را درک نکند و به او رحم نورزد، باید خود طعم بیوگی و رنج محرومیت را بچشد.
«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



