پدر که جان عزیزش به لب رسید چه گفت

سعدی-قطعه شماره 154
پدر که جان عزیزش به لب رسید چه گفت
یکی نصیحت من گوش دار جان عزیز
به دوست گرچه عزیزست راز دل مگشای
که دوست نیز بگوید به دوستان عزیز
معنی بیتهای شعر
پدر که جان عزیزش به لب رسید چه گفت / یکی نصیحت من گوش دار جان عزیز
پدری که هنگام مرگش فرا رسیده بود، چه گفت؟ گفت: ای جان عزیز من، به یک پند و اندرز من گوش بسپار.
به دوست گرچه عزیزست راز دل مگشای / که دوست نیز بگوید به دوستان عزیز
هرچند دوست عزیز و گرامی است، راز دلت را برای او آشکار نکن؛ زیرا او نیز رازت را برای دوستان عزیز خودش بازگو خواهد کرد.
تفسیر کلی
در این قطعه، پدری در واپسین لحظات زندگی، فرزندش را به رازداری و احتیاط در دوستی سفارش میکند. سعدی میگوید هرچند دوست برای انسان عزیز و مورد اعتماد است، نباید همه رازهای دل را با او در میان گذاشت. زیرا دوست نیز ممکن است راز را با دوستان خود بازگو کند و بدینگونه راز از پرده بیرون افتد. پیام اصلی شعر، اهمیت حفظ اسرار، سنجیدهگویی و شناخت حدود اعتماد به دیگران است.



