هیچ دانی که آب دیده ی پیر

سعدی-قطعه شماره 81
هیچ دانی که آب دیده ی پیر
از دو چشم جوان چرا نچکد
برف بر بام سالخورده ی ماست
آب در خانه ی شما نچکد
مقدمه و فضای کلی
این قطعه با زبانی ساده و تصویری، اندوه و فرسودگی دوران پیری را در برابر جوانی و بیخبری آن قرار میدهد. سعدی با تشبیه موی سپید به برف بر بام سالخوردگی، سنگینی سالها و اشکهای فروخورده پیر را به تصویر میکشد. فضای شعر اندوهناک و پندآموز است و خواننده را به درک رنج و تنهایی سالمندان فرامیخواند.
معنی بیتهای شعر
هیچ دانی که آب دیده ی پیر / از دو چشم جوان چرا نچکد
آیا میدانی چرا اشک از چشمان پیر جاری میشود، اما از چشمان جوان نمیچکد؟
برف بر بام سالخورده ی ماست / آب در خانه ی شما نچکد
برف پیری بر بام وجود ما نشسته است؛ اما امیدوارم در خانه و زندگی شما هیچ اندوه و گرفتاریای پدید نیاید.
«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



