پدرم بنده ی قدیم تو بود

سعدی-قطعه شماره 36
پدرم بنده ی قدیم تو بود
عمر در بندگی به سر برده ست
بنده زاده که در وجود آمد
هم به روی تو دیده بر کرده ست
خدمت دیگری نخواهد کرد
که مرا نعمت تو پرورده ست
مقدمه و فضای کلی
این قطعه با لحنی فروتنانه و عاطفی، پیوند دیرینهٔ گوینده و خاندانش را با مخاطب به تصویر میکشد. شاعر با اشاره به بندگی پدر و بندهزادگی خود، بر استمرار وفاداری و ارادت نسلبهنسل تأکید دارد. فضای شعر آمیختهای از تواضع، وفاداری و درخواستِ نظر لطف است.
معنی بیتهای شعر
پدرم بنده ی قدیم تو بود / عمر در بندگی به سر برده ست
پدرم از دیرزمان بنده و خدمتگزار تو بوده و تمام عمر خود را در بندگی تو گذرانده است.
بنده زاده که در وجود آمد / هم به روی تو دیده بر کرده ست
من که فرزند آن بندهام، از همان هنگام که به دنیا آمدم، چشم به روی تو گشودم و با تو آشنا شدم.
خدمت دیگری نخواهد کرد / که مرا نعمت تو پرورده ست
من نیز جز تو کسی را خدمت نخواهم کرد، زیرا نعمت و بخشش تو مرا پرورش داده است.



