خداوندان نعمت را کرم هست

سعدی-قطعه شماره 210
خداوندان نعمت را کرم هست
ولیکن صبر به بر بینوایی
اگر بیگانگان تشریف بخشند
هنوز از دوستان خوشتر گدایی
مقدمه و فضای کلی
این قطعه کوتاه سعدی درباره کرامت، صبر و جایگاه دوستان در زندگی انسان است. شاعر با نگاهی واقعبینانه، بخشش توانگران را میستاید، اما بر دشواری شکیبایی برای بینوایان تأکید میکند. فضای شعر میان نیازمندی و عزت نفس در نوسان است و محبت دوستان را از تشریفات بیگانگان ارزشمندتر میداند.
معنی بیتهای شعر
خداوندان نعمت را کرم هست / ولیکن صبر به بر بینوایی
توانگران و صاحبان نعمت اهل بخششاند، اما برای بینوا و نیازمند، شکیبایی و تحمل بهتر و سودمندتر است.
اگر بیگانگان تشریف بخشند / هنوز از دوستان خوشتر گدایی
اگر بیگانگان به انسان لطف و بخشش کنند، باز هم گدایی و درخواست از دوستان خوشایندتر است.
«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



