گویند بهشت و حورعین خواهد بود

خیام-رباعی شماره 87
گویند بهشت و حورعین خواهد بود
آنجا می و شیر و انگبین خواهد بود
گر ما می و معشوق گزیدیم چه باک
چون عاقبتِ کار چنین خواهد بود
معنی بیتهای شعر
گویند بهشت و حورعین خواهد بود / آنجا می و شیر و انگبین خواهد بود
میگویند در بهشت، حوریان و نعمتهایی چون شراب، شیر و عسل وجود خواهد داشت.
گر ما می و معشوق گزیدیم چه باک / چون عاقبتِ کار چنین خواهد بود
پس اگر ما در این دنیا شراب و معشوق را برگزیدهایم، چه اشکالی دارد؟ زیرا سرانجام کار و مقصد نهایی نیز بهشت و برخورداری از همین نعمتهاست.
تفسیر کلی
این رباعی با نگاهی طنزآمیز و اندیشهورز، وعدههای مربوط به بهشت و نعمتهای آن را با لذتهای دنیوی مقایسه میکند. شاعر میگوید اگر در آخرت نیز شراب، معشوق و خوشی وجود دارد، پس بهرهبردن از این لذتها در دنیا نباید نکوهش شود. در پس این سخن، نوعی تردید نسبت به داوریهای قطعی درباره جهان پس از مرگ و تأکید بر ارزش لحظه اکنون دیده میشود. بااینحال، لحن رباعی بیشتر فلسفی و پرسشگرانه است و مخاطب را به تأمل درباره معنای زندگی، لذت و سرنوشت انسان فرامیخواند.



