این قافله ی عمر عجب میگذرد

خیام-رباعی شماره 66
این قافله ی عمر عجب میگذرد
دریاب دمی که با طرب میگذرد
ساقی غم فردای حریفان چه خوری
پیش آر پیاله را که شب میگذرد
معنی بیتهای شعر
این قافله ی عمر عجب میگذرد / دریاب دمی که با طرب میگذرد
کاروان عمر با شگفتی و سرعت میگذرد؛ پس لحظهای را که با شادی و خوشی سپری میشود، غنیمت بدان.
ساقی غم فردای حریفان چه خوری / پیش آر پیاله را که شب میگذرد
ای ساقی، چرا غم فردای یاران و همنشینان را میخوری؟ جام شراب را بیاور، زیرا شب نیز در حال گذشتن است.
تفسیر کلی
این رباعی با نگاهی تأملبرانگیز، گذشت شتابان و بیبازگشت عمر را به حرکت قافلهای تشبیه میکند که پیوسته در حال عبور است. خیام انسان را فرامیخواند تا فرصت کوتاه زندگی و لحظههای شادی را دریابد و آنها را به اندوه آینده تباه نکند. «ساقی» و «پیاله» در شعر نماد بهرهبردن از لحظه و رهایی موقت از نگرانیهای زمانهاند، نه صرفاً دعوتی به میخواری. پیام اصلی رباعی، زندگی در اکنون و آگاهی از ناپایداری عمر و گذر شتابان شب و روز است.
نتیجهگیری
خیام میگوید عمر همچون کاروانی شتابان میگذرد؛ پس باید فرصت اکنون را غنیمت شمرد و بیهوده اندوه فردا را نخورد.



