ورود / عضویت



خورشید به گل نهفت می نتوانم همراه با معنی و تفسیر

خورشید به گل نهفت می نتوانم — (همراه با معنی و تفسیر)

خورشید به گل نهفت می نتوانم


خیام-رباعی شماره 128

 

خورشید به گل نهفت می نتوانم

و اسرار زمانه گفت می نتوانم

از بحر تفکرم برآورد خرد

درّی که ز بیم سفت می نتوانم

 

معنی بیت‌های شعر

خورشید به گل نهفت می نتوانم
و اسرار زمانه گفت می نتوانم
از بحر تفکرم برآورد خرد
درّی که ز بیم سفت می نتوانم

نمی‌توانم خورشید را در گل پنهان کنم و رازهای روزگار را آشکار سازم. خرد از دریای اندیشه‌ام گوهری بیرون آورده است، اما از بیم و هراس نمی‌توانم آن را سوراخ کنم و به رشته کشم.

تفسیر کلی

شاعر از ناتوانی انسان در پنهان کردن حقیقت و گشودن رازهای زمانه سخن می‌گوید؛ همان‌گونه که پوشاندن خورشید با گل ممکن نیست، حقیقت نیز سرانجام آشکار می‌شود. اندیشه و خرد او را به ژرفای دریای تفکر می‌برد و گوهری ارزشمند از آن بیرون می‌آورد. بااین‌حال، ترس و بیم چنان بر او چیره است که توان صیقل دادن و آشکار ساختن این گوهر معرفت را ندارد. این رباعی بر کشمکش میان جست‌وجوی حقیقت، محدودیت خرد و هراس انسان از بیان دانسته‌های خویش تأکید می‌کند.

نتیجه‌گیری

این رباعی بر ناتوانی انسان از کشف کامل اسرار هستی و محدودیت خرد در برابر رازهای زمانه تأکید می‌کند.

‫"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤