ورود / عضویت



آنکس که زمین و چرخ و افلاک نهاد همراه با معنی و تفسیر

آنکس که زمین و چرخ و افلاک نهاد — (همراه با معنی و تفسیر)

آنکس که زمین و چرخ و افلاک نهاد


خیام-رباعی شماره 57

 

آنکس که زمین و چرخ و افلاک نهاد

بس داغ که او بر دل غمناک نهاد

بسیار لب چو لعل و زلفین چو مشک

در طبل زمین و حقه ی خاک نهاد

 

معنی بیت‌های شعر

آنکس که زمین و چرخ و افلاک نهاد
بس داغ که او بر دل غمناک نهاد
بسیار لب چو لعل و زلفین چو مشک
در طبل زمین و حقه ی خاک نهاد

آن آفریننده‌ای که زمین و آسمان‌ها را پدید آورد، رنج‌ها و داغ‌های بسیاری بر دل اندوهگین انسان‌ها گذاشت؛ و لب‌های فراوانی چون لعل و زلف‌های بسیاری چون مشک را در طبل زمین و صندوق خاک، یعنی در گور، جای داد.

تفسیر کلی

این رباعی با نگاهی اندیشناک به آفرینش زمین و آسمان و نقش آفریننده در سرنوشت انسان می‌نگرد. شاعر از داغ‌ها و رنج‌هایی سخن می‌گوید که بر دل‌های غمگین نهاده شده و بدین‌گونه تلخی زندگی و ناپایداری جهان را برجسته می‌کند. در کنار این اندوه، زیبایی لبان سرخ و زلفان خوش‌بوی آدمیان نیز یادآوری می‌شود، اما این زیبایی‌ها سرانجام در «طبل زمین» و «حقهٔ خاک» جای می‌گیرند. بنابراین، مضمون اصلی شعر گذرایی عمر، فناپذیری زیبایی و آمیختگی همیشگی لذت و رنج در جهان است.

نتیجه‌گیری

این رباعی بر آفرینش شگفت‌انگیز جهان و درهم‌آمیختگی زیبایی و رنج در سرنوشت انسان تأکید دارد.

‫"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤