ورود / عضویت



وقت سحر است خیز ای مایه ی ناز همراه با معنی و تفسیر

وقت سحر است خیز ای مایه ی ناز — (همراه با معنی و تفسیر)

وقت سحر است خیز ای مایه ی ناز


خیام-رباعی شماره 113

 

وقت سحر است خیز ای مایه ی ناز

نرمک نرمک باده خور و چنگ نواز

کانها که به جایند نپایند بسی

وآنها که شدند کس نمی آید باز

 

 

معنی بیت‌های شعر

وقت سحر است خیز ای مایه ی ناز / نرمک نرمک باده خور و چنگ نواز

هنگام سحر است؛ برخیز ای نازنین، اندک‌اندک شراب بنوش و چنگ بنواز.

کانها که به جایند نپایند بسی / وآنها که شدند کس نمی آید باز

زیرا کسانی که اکنون در این دنیا هستند، مدت زیادی نمی‌مانند و آنان که از دنیا رفته‌اند، هیچ‌کس به این جهان بازنمی‌گردد.

تفسیر کلی

شاعر در فضای سحرگاهی، مخاطب را به برخاستن و بهره‌گیری از شادی‌های ساده و لحظه‌های خوش زندگی دعوت می‌کند. نوشیدن نرم‌نرمک باده و نواختن چنگ نمادی از لذت بردن آگاهانه از فرصت کوتاه عمر است. در ادامه، ناپایداری جهان و رفتنی بودن انسان‌ها یادآوری می‌شود؛ آنان که اکنون حضور دارند، دیر نمی‌پایند و رفتگان نیز هرگز بازنمی‌گردند. بنابراین، پیام کلی رباعی تأکید بر غنیمت شمردن حال و رهایی از حسرت آینده یا گذشته است.

نتیجه‌گیری

شاعر با یادآوری گذرا بودن عمر و بازنگشتن رفتگان، انسان را به بهره‌گیری خردمندانه از لحظه‌های زندگی و شادمانی در زمان حال دعوت می‌کند.

‫"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤