بر چهره ی گل نسیم نوروز خوش است

خیام-رباعی شماره 19
بر چهره ی گل نسیم نوروز خوش است
در صحن چمن روی دلافروز خوش است
از دی که گذشت هر چه گویی خوش نیست
خوش باش و ز دی مگو که امروز خوش است
معنی بیتهای شعر
بر چهره ی گل نسیم نوروز خوش است / در صحن چمن روی دلافروز خوش است
وزش نسیم نوروزی بر گلها دلنشین است و در فضای چمن، دیدن چهرههای زیبا و شادیآفرین لذتبخش است.
از دی که گذشت هر چه گویی خوش نیست / خوش باش و ز دی مگو که امروز خوش است
هرچه از گذشته و روزهای سپریشده بگویی، سودی ندارد؛ شاد باش و از گذشته سخن مگو، زیرا امروز زیبا و دلنشین است.
تفسیر کلی
این رباعی با تصویرسازی از نسیم نوروز و چهرهٔ گل، زیبایی و طراوت لحظهٔ حال را برجسته میکند. خیام یادآوری میکند که گذشته سپری شده و سخن گفتن از آن سودی ندارد، زیرا نمیتوان آن را بازگرداند. پیام اصلی شعر، دعوت به شادمانی و بهرهبردن از فرصت اکنون است؛ لحظهای که همچون بهار، دلانگیز و گذراست. در پس این نگاه، تأکیدی بر ناپایداری زمان و ضرورت زندگی آگاهانه در زمان حال دیده میشود.



