ورود / عضویت



چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ همراه با معنی و تفسیر

چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ — (همراه با معنی و تفسیر)

چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ


خیام-رباعی شماره 53

 

چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ

پیمانه چو پر شود چه بغداد و چه بلخ

می نوش که بعد از من و تو ماه بسی

از سلخ به غرّه آید از غره به سلخ

 

معنی بیت‌های شعر

چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ / پیمانه چو پر شود چه بغداد و چه بلخ / می نوش که بعد از من و تو ماه بسی / از سلخ به غرّه آید از غره به سلخ

وقتی عمر انسان به پایان برسد، شیرین باشد یا تلخ، تفاوتی ندارد؛ و هنگامی که پیمانهٔ عمر پر شود، در بغداد باشی یا بلخ، فرقی نمی‌کند. پس تا زنده‌ایم شراب بنوشیم و شاد باشیم؛ زیرا پس از من و تو، ماه‌های بسیاری خواهد گذشت و ماه پیوسته از پایان خود به آغاز و از آغاز به پایان خواهد رسید.

پیام و مفهوم اصلی

پیام اصلی این رباعی ناپایداری عمر و بی‌اعتباری تفاوت‌های ظاهری زندگی است؛ هنگامی که زمان مرگ فرارسد، شیرینی یا تلخی زندگی و تفاوت میان شهرها و جایگاه‌های دنیوی اهمیتی ندارد. خیام با اشاره به گردش پیوستهٔ ماه و گذشت روزگار، انسان را به بهره‌بردن از لحظهٔ حال و شادیِ آگاهانه پیش از پایان عمر فرامی‌خواند.

نتیجه‌گیری

این رباعی بر ناپایداری عمر و بی‌اعتباری تفاوت‌های دنیا تأکید می‌کند و انسان را به بهره‌بردن از فرصت کوتاه زندگی و شادی در زمان حال فرامی‌خواند.

‫"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤