برخیز و مخور غم جهان گذران


خیام-رباعی شماره 138
برخیز و مخور غم جهان گذران
بنشین و دمی به شادمانی گذران
در طبع جهان اگر وفایی بودی
نوبت به تو خود نیامدی از دگران
معنی بیتهای شعر
برخیز و مخور غم جهان گذران
بنشین و دمی به شادمانی گذران
در طبع جهان اگر وفایی بودی
نوبت به تو خود نیامدی از دگران
برخیز و غم این جهانِ گذرا را نخور؛ بنشین و لحظهای را با شادی سپری کن. اگر جهان سرشتِ وفاداری داشت، پیش از آنکه نوبت به تو برسد، نوبت دیگران به پایان نمیرسید.
پیام و مفهوم اصلی
پیام اصلی این رباعی دعوت به رهایی از غم جهان ناپایدار و بهرهبردن از لحظههای زندگی با شادی و آرامش است؛ خیام یادآوری میکند که دنیا وفادار و پایدار نیست و همانگونه که دیگران نوبت خود را از دست دادهاند، نوبت انسان نیز خواهد گذشت، پس باید فرصت اکنون را غنیمت شمرد و بیهوده در اندوه آینده و گذشته نماند.
"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".



