ورود / عضویت



یک چند به کودکی به استاد شدیم همراه با معنی و تفسیر

یک چند به کودکی به استاد شدیم — (همراه با معنی و تفسیر)

یک چند به کودکی به استاد شدیم


خیام-رباعی شماره 134

 

یک چند به کودکی به استاد شدیم

یک چند به استادی خود شاد شدیم

پایان سخن شنو که ما را چه رسید

از خاک در آمدیم و بر باد شدیم

 

معنی بیت‌های شعر

یک چند به کودکی به استاد شدیم
یک چند به استادی خود شاد شدیم

مدتی در کودکی به آموختن نزد استاد گذشت و مدتی نیز از دانش و استادی خود شادمان بودیم.

پایان سخن شنو که ما را چه رسید
از خاک در آمدیم و بر باد شدیم

سرانجامِ کار ما را ببین که چه شد: از خاک پدید آمدیم و سرانجام نابود و پراکنده شدیم.

پیام و مفهوم اصلی

این رباعی با نگاهی تأمل‌برانگیز، گذر سریع و ناپایداری زندگی انسان را نشان می‌دهد؛ آدمی مدتی در کودکی شاگرد است و زمانی نیز از دانش و استادی خود شادمان می‌شود، اما سرانجام همه این مراحل و دلخوشی‌ها به نیستی می‌انجامد و انسان که از خاک پدید آمده است، همچون باد پراکنده و نابود می‌شود. پیام اصلی شعر، یادآوری فناپذیری انسان و بی‌اعتباری غرور، دانش و کامیابی‌های دنیوی در برابر پایان محتوم زندگی است.

‫"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤