گویند بهشت و حور و کوثر باشد

خیام-رباعی شماره 88
گویند بهشت و حور و کوثر باشد
جویِ می و شیر و شهد و شکّر باشد
پر کن قدح باده و بر دستم نِه
نقدی ز هزار نسیه خوشتر باشد
معنی بیتهای شعر
گویند بهشت و حور و کوثر باشد / جویِ می و شیر و شهد و شکّر باشد
میگویند در بهشت، حوریان و کوثر و جویبارهایی از شراب، شیر، عسل و شکر وجود دارد.
پر کن قدح باده و بر دستم نِه / نقدی ز هزار نسیه خوشتر باشد
جام شراب را پر کن و به دستم بده؛ زیرا یک چیز نقد و حاضر از هزار وعده و چیز نسیه بهتر است.
تفسیر کلی
این رباعی بر ارزشمندی لذتِ نقد و حاضر در برابر وعدههای دور و نامطمئن تأکید میکند. شاعر با اشاره به بهشت و نعمتهای آن، میان خوشیهای موعود و تجربهی مستقیم زندگی اکنون تقابل میسازد. درخواستِ پر کردن قدح، نمادی از بهرهبردن آگاهانه از فرصت کوتاه عمر و غنیمت شمردن لحظهی حال است. مصراع پایانی نیز با زبانی حکیمانه میگوید یک داشتهی قطعی و حاضر، از هزار وعدهی دستنیافتنی ارزشمندتر است.



