این یک دو سه روزه نوبت عمر گذشت

خیام-رباعی شماره 18
این یک دو سه روزه نوبت عمر گذشت
چون آب به جویبار و چون باد به دشت
هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت
روزی که نیامده است و روزی که گذشت
معنی بیتهای شعر
این یک دو سه روزه نوبت عمر گذشت / چون آب به جویبار و چون باد به دشت / هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت / روزی که نیامده است و روزی که گذشت
این چند روز کوتاهِ عمر همچون آبِ روانِ جویبار و بادِ گذرنده در دشت سپری شد. من هرگز غمِ دو روز را به دل راه ندادم: روزی که هنوز نیامده و روزی که گذشته است.
تفسیر کلی
خیام در این رباعی کوتاهی و شتاب گذر عمر را به روانی آب در جویبار و وزش باد در دشت تشبیه میکند. او انسان را از اندوه خوردن برای گذشته و نگرانی درباره آینده برحذر میدارد، زیرا هیچیک در اختیار ما نیستند. پیام شعر دعوت به زیستن در لحظه اکنون و بهرهبردن خردمندانه از فرصت کوتاه زندگی است. در پس این نگاه، پذیرش ناپایداری جهان و رهایی از غمهای بیهوده دیده میشود.



