ورود / عضویت



ای دل غم این جهان فرسوده مخور همراه با معنی و تفسیر

ای دل غم این جهان فرسوده مخور — (همراه با معنی و تفسیر)

ای دل غم این جهان فرسوده مخور


خیام-رباعی شماره 102

 

ای دل غم این جهان فرسوده مخور

بیهوده نه ای غمان بیهوده مخور

چون بوده گذشت و نیست نابوده پدید

خوش باش غم بوده و نابوده مخور

 

معنی بیت‌های شعر

ای دل غم این جهان فرسوده مخور
بیهوده نه‌ای، غمان بیهوده مخور
چون بوده گذشت و نیست نابوده پدید
خوش باش، غم بوده و نابوده مخور

ای دل، از غم این جهانِ فرسوده اندوهگین مباش و غصه‌های بیهوده نخور. آنچه بوده، گذشته است و آنچه هنوز نیست، پدید نیامده است؛ پس شاد باش و نه برای گذشته غم بخور و نه برای آینده‌ای که هنوز نیامده است.

تفسیر کلی

این رباعی انسان را از غصه خوردن برای جهانی فرسوده و اندوه‌های بیهوده برحذر می‌دارد. خیام با اشاره به گذشتنِ گذشته و پدیدار نبودنِ آینده، ناپایداری و بی‌اعتباری زمان را یادآور می‌شود. از دیدگاه او، دل‌بستن به آنچه دیگر وجود ندارد یا هنوز نیامده، جز افزایش رنج و پریشانی نتیجه‌ای ندارد. بنابراین، شاعر انسان را به شاد زیستن و بهره بردن از لحظهٔ اکنون دعوت می‌کند.

‫"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤