ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات شمس مغربی - صفحه 8 از 17 - ادبستان شعر پارسی

تویی خلاصه ارکان انجم و افلاک

شمس مغربی – غزل شماره 116 تویی خلاصه ارکان انجم و افلاک ولی چه سود که خود را نمی کنی ادراک تو مهر مشرق جانی به غرب جسم نهان تو درّ و گوهر پاکی فتاده در گل و خاک تویی که آینه ذات پاک اللهی ولی چه سود که هرگز نگردی آینه پاک غرض تویی … ادامه

مرا از روی هر دلبر تجلی می کند رویش

شمس مغربی – غزل شماره 115 مرا از روی هر دلبر تجلی می کند رویش نه از یک سوی می بینم که می بینم ز هر سویش کشد هر دم مرا سویی کمند زلف مه رویی که اندر هر سر مویی نمی بینم به جز مویش ندانم چشم جادویش چو افسون خواند بر چشمم که … ادامه

مرا ز من بستان دلبرا به جذبه ی خویش

شمس مغربی – غزل شماره 114 مرا ز من بستان دلبرا به جذبه ی خویش که نیست هیچ حجابی مرا چو من در پیش مرا ز سوی من و کائنات با خود کش کزان طرف همه نوش است و زین طرف همه نیش از آنکه با تو شدم دوست دشمن خویشم که هر که با … ادامه

نقشی ببست دلبر من بر مثال خویش

شمس مغربی – غزل شماره 113 نقشی ببست دلبر من بر مثال خویش آراستش به زیور حسن و جمال خویش آورد در وجود برای سجود خود آن نقش را که داشت بتم در خیال خویش آیینه ای بساخت ز مجموع کاینات در وی بدید حسن جمال و جلال خویش از نظم دل فریب خود از … ادامه

تا شراب عشق از جام ازل کردیم نوش

شمس مغربی – غزل شماره 112 تا شراب عشق از جام ازل کردیم نوش تا ابد هرگز نخواهیم آمد از مستی به هوش آمد آوازی به گوش هوش جان از جان ما ما بر آن آواز تا اکنون نهادستیم گوش از سماع قول کن وز نغمه ی روز الست نیست جان ما دمی خالی ز … ادامه

چون دل فکند پیش تو خود را میفکنش

شمس مغربی – غزل شماره 111 چون دل فکند پیش تو خود را میفکنش او خود شکسته است ازین بیش مشکنش تا شد دلم مقیم سر زلف دلبرت از یاد رفت منزل و ماوا و مسکنش دل آن چنان به یاد تو مشغول گشته است گویی که هیچ یاد نمی آید از منش این مرغ … ادامه

دلا گر دیده ای داری بیا بگشا به دیدارش

شمس مغربی – غزل شماره 110 دلا گر دیده ای داری بیا بگشا به دیدارش ز رخسار پری رویان ببین خوبی رخسارش چو خورشید پری رویان هزاران مشتری دارد مده او را به جز خود را اگر هستی خریدارش به بازار آمد آن دلبر ز خلوتخانه ی وحدت تماشا را به بازار آ ببین بازی … ادامه

دل من آیینه ی توست مصفا دارش

شمس مغربی – غزل شماره 109 دل من آیینه ی توست مصفا دارش از پی عکس رخ خویش مهیا دارش روی زیبای تو را آینه زیبا باید از برای رخ زیبای تو زیبا دارش حیف باشد که بود نقش من و ما در وی از پی نقش تویی نقش من و ما دارش خلوت خاص … ادامه

چه مهر است آن نمی دانم که عالم هست یا آتش

شمس مغربی – غزل شماره 108 چه مهر است آن نمی دانم که عالم هست یا آتش چه چهره است آن نمی دانم که آدم هست یا آتش گهی نفی ام کنم کلی زمانی سازدم مثبت منم سرگشته و حیران میان میان نفی و اثباتش اگر او شمع می باشد منش پروانه می گردم وگر … ادامه

می کند بر دل تجلی مهر رویش هر نفس

شمس مغربی – غزل شماره 107 می کند بر دل تجلی مهر رویش هر نفس تا که گردد نور ماه دل ز مهرش مقتبس هست او خورشید و عالم سایه رو آور بدو چون به خورشید آوری رو سایه ماند باز پس (1) آنچه عالم خوانمش خورشید او را سایه است در حقیقت سایه و … ادامه

طریق مدرسه و رسم خانقاه مپرس

شمس مغربی – غزل شماره 106 طریق مدرسه و رسم خانقاه مپرس ز راه رسم گذر کن طریق و راه مپرس طریق فقر و فنا پیش گیر و خوش می رو ز پس نظر مکن و غیر پیشگاه مپرس ز تنگنای جسد چون برون نهی قدمی به جز حظیره قدسی پادشاه مپرس چو چتر شاه … ادامه

نیست پنهان حق ز چشم مردمان حق شناس

شمس مغربی – غزل شماره 105 نیست پنهان حق ز چشم مردمان حق شناس گر چه هر ساعت نماید خویش را در هر لباس هر زمان آید به لبسی یار از خلوت برون گاه اطلس پوش گشته گاه پوشیده پلاس گر هزاران جامه پوشد قامت او هر زمان بر نظر هرگز نگردد ملتبس زان البتاس … ادامه