ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات شمس مغربی - صفحه 9 از 17 - ادبستان شعر پارسی

ای جمال تو در جهان مشهور

شمس مغربی – غزل شماره 104 ای جمال تو در جهان مشهور لیکن از چشم انس و جان مستور نور رویت به دیده ها نزدیک لیکن از دیدنش نظرها دور گر چه باشد عیان چه شاید دید قرص خورشید را بدیده ی مور غیر گرمی کجا کند ادراک ز آفتاب منیر تابان کور هم به … ادامه

از سوادالوجه فی الدارین اگر داری خبر

از سوادالوجه فی الدارین اگر داری خبر شمس مغربی – غزل شماره 103 از سوادالوجه فی الدارین اگر داری خبر چشم بگشا و سجمال فقر و کفر ما نگر از سواد اینچنین کفر مجازی مردوار سوی دارالملک از کفر حقیقی کن سفر کفر باطل حق مطلق را به خود پوشیده نیست کفر حق خود را … ادامه

می نماید هر زمان روی از پری رویی دگر

شمس مغربی – غزل شماره 102 می نماید هر زمان روی از پری رویی دگر تا کشد هر دم گریبان من از سویی دگر دل نخواهم بردن از دستش که تا آن جان جهان دل همی جوید ز من هر دم به دلجویی دگر چون تواند دم ز آزادی زدن آن کس که باد هر … ادامه

یار ما هر ساعتی آید به بازاری دگر

شمس مغربی – غزل شماره 101 یار ما هر ساعتی آید به بازاری دگر تا بود حسن و جمالش را خریداری دگر کسوت دیگر بپوشد جلوه ی دیگر کند مظهر دیگر نماید بهر اظهاری دگر آن سهی سرو خرامان بر لب جوی جهان آید او قد بتان هر دم به رفتاری دگر آن سهی سرو … ادامه

می فرستد هر زمانی دوست پیغامی دگر

شمس مغربی – غزل شماره 100 می فرستد هر زمانی دوست پیغامی دگر می رسد بر دل ازو هر لحظه الهامی دگر کای دل سرگشته غیر از ما دلارامی مجوی زانکه نتوان یافتن جز ما دلارامی دگر از پی صیادی مرغ دل ما می نهد خال و زلفش هر زمانی دانه و دامی دگر چون … ادامه

ای آخر هر اول و ای اول هر آخر

شمس مغربی – غزل شماره 99 ای آخر هر اول و ای اول هر آخر وی ظاهر هر باطن وی باطن هر ظاهر فی جان حمیاکم ما غیرکم شارب فی حین محیاکم ما غیرکم ناظر انوار جمال توست در دیده ی هر مومن دستار جلال توست در سینه هر کافر فی صورت الاعیانی و فی … ادامه

اندر آمد ز در خلوت دل یار سحر

شمس مغربی – غزل شماره 98 اندر آمد ز در خلوت دل یار سحر گفت کس را مکن از آمدنم هیچ خبر گفتمش کی ز تو یابم اثری گفت آندم که نماند ز تو در هر دو جهان رسم و اثر گفتمش دیده ی من تاب جمالت آرد گفت آرد چو شوم چشم تو را … ادامه

دیده سرگردان و نور دیده دایم در نظر

شمس مغربی – غزل شماره 97 دیده سرگردان و نور دیده دایم در نظر چشم در منظور و ناظر لیک از وی بی خبر گر چه عالم را به چشم دوست بیند دیده لیک از نظر پنهان بود پیوسته آن نور بصر دل بسان گوی سرگردان و غافل زانکه او در خم چوگان زلف دوست … ادامه

ای حسن تو را دیده ی ما گشته خریدار

شمس مغربی – غزل شماره 96 ای حسن تو را دیده ی ما گشته خریدار گر دیده نباشد که کند حسن تو اظهار خورشید جمال همه خوبان جهان را از دیده ی عشاق بود گرمی بازار خود آینه در دو جهان حسن تو را نیست درگاه تجلی به جز از دیده نظار آن روی که … ادامه

نخست دیده طلب کن پس آنگهی دیدار

شمس مغربی – غزل شماره 95 نخست دیده طلب کن پس آنگهی دیدار از آنکه یار کند جلوه بر اولوالابصار تو را که دیده نباشد کجا توانی دید بگاه عرض تجلی جمال چهره یار اگر چه جمله پرتو فروغ حسن وی است ولی چو دیده نباشد کجا شود نظار تو را که چشم نباشد چه … ادامه

دل همه دیده شد و دیده همه دل گردید

شمس مغربی – غزل شماره 94 دل همه دیده شد و دیده همه دل گردید تا مراد دل و دیده ز تو حاصل گردید به امیدی که رسد موجی از آن بحر به دل سالها ساکن آن لجّه و ساحل گردید منزلی به ز دل و دیده ی من هیچ نیافت ماه من گر چه … ادامه

گوهری از موج بحر بیکران آمد پدید

شمس مغربی – غزل شماره 93 گوهری از موج بحر بیکران آمد پدید هرچه هست و بود می باید در آن آمد پدید گوهری دیگر برون انداخت موجی از محیط کز شعاعش معنی هر دو جهان آمد پدید باز موجی از محیط انداخت بیرون گوهری کز صفای او جهان جسم و جان آمد پدید چون … ادامه