ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات شمس مغربی - ادبستان شعر پارسی

چه باده ای است که مست است می فروش از وی

شمس مغربی – غزل شماره 200 چه باده ای است که مست است می فروش از وی کسی که خورد نیاید دگر به هوش از وی چه باده ایست که مست و خراب اوست شراب مدام در دل خم ها بجوش از وی چه باده ایست ندانم که می دهد ساقی که باده مست و … ادامه

سبو بشکن که آبی نه سبویی

شمس مغربی – غزل شماره 199 سبو بشکن که آبی نه سبویی ز خود بگذر که دریایی نه جویی سفر کن از من و مایی که مایی گذر کن از تو و اوئی که اویی چرا چون آس گرد خود نگردی چو آب آشفته سرگردان چه جویی پشیمانی بود در هرزه گردی پشیمانی بود در … ادامه

رخ دلدار را نقاب تویی

شمس مغربی – غزل شماره 198 رخ دلدار را نقاب تویی چهره ی یار را حجاب تویی به تو پوشیده است مهر رخش ابر بر روی آفتاب تویی شد یقینم که پیش چشم یقین پرده شک و ارتیاب تویی بر سر بحر بی نهایت او سر بر آورده چون حباب تویی تو سرابی به پیش … ادامه

صنما چرا نقاب از رخ خود نمی گشایی

شمس مغربی – غزل شماره 197 صنما چرا نقاب از رخ خود نمی گشایی زکه رخ نهفته داری ز‌چه رو نمی نمایی به رخت چو کس نگاهی چو نکرد غیر چشمت چه شوی نهان ز دیده چو توعین دیده هایی چو دل از منی و مایی بگذشت شد عیانش که تویی تویی و اویی که … ادامه

پیش شیران دعوی شیری مکن چون روبهی

شمس مغربی – غزل شماره 196 پیش شیران دعوی شیری مکن چون روبهی ناخوش است از زشت و لاغر لاف حسن و فربهی خوش نباشد با اسیری از امیری دم زدن زشت باشد با گداdی لاف و دعوی شهی تو سلیمانی ولیکن دیو دارد خاتمت یوسفی اما عزیز من هنوز اندر چهی دعوتی ناکرده خود … ادامه

چه باشد اگر زانکه تو گاه گاهی

شمس مغربی – غزل شماره 195 چه باشد اگر زانکه تو گاه گاهی کنی سوی افتاده گانت نگاهی چه خوش باشد ار زانکه چون من گدا را نگاهی کند همچو تو پادشاهی دلم را ربوده است هندوی زلفت به جز چشم ترک ندارم گواهی از آن روش دست تطاول دراز است که دارد چو روی … ادامه

آنچه تو جویای آنی گر شوی بی تو تویی

شمس مغربی – غزل شماره 194 آنچه تو جویای آنی گر شوی بی تو تویی بر مثال سایه ی خود در پی خود می دوی تا تو غیری را تصور کرده ای جویای حق کی توانی گشت یکتا با چنین شرک و دویی دیده بگشا باری اندر خود نظر کن گر کنی در جمال وحدت … ادامه

زد حلقه دوش بر دل ما یار معنوی

شمس مغربی – غزل شماره 193 زد حلقه دوش بر دل ما یار معنوی گفتم که کیست گفت که در باز کن توی گفتم که من چگونه توام گفت ما یکیم از بهر روی پوش عیان گشته در دوی ما و منی و او و تویی شد حجاب تو خواهی که ما و او بشناسی … ادامه

ز چشم من چو تو ناظر به حسن خویشتنی

شمس مغربی – غزل شماره 192 ز چشم من چو تو ناظر به حسن خویشتنی چرا نقاب ز رخسار بر نمی فکنی من و تو چونکه یکی بود پیش اهل شهود نهان زمن چه شوی چونکه من توام تو منی چو رو به آینه ی کاینات اوردی برای جلوه گری شد پدید ما و منی … ادامه

تو را که دیده نباشد نظر چگونه کنی

شمس مغربی – غزل شماره 191 تو را که دیده نباشد نظر چگونه کنی بدین قدم که تو داری سفر چگونه کنی تو را که هیچ ز احوال خود خبر نبود بگو ز خود دگری را خبر چگونه کنی به در نکرده تو خود راز خود دمی هرگز ز حال خود دگری را به در … ادامه

چو نیست چشم دلت تا جمال او بینی

شمس مغربی – غزل شماره 190 چو نیست چشم دلت تا جمال او بینی نگر به صورت خود تا مثال او بینی ز آفتاب رخش گر به سایه خرسندی نگر به جمله جهان تا ظلال او بینی اگر چه جمله جهان هست سایه اش لیکن چو آفتاب برآمد زوال او بینی خیال بازی او بین … ادامه

جنونی فوق غایات الجنونی

شمس مغربی – غزل شماره 189 جنونی فوق غایات الجنونی جنونی من حبیب ذوالفنونی به عشقت زان ز هر مجنون فزونم که در خوبی ز هر لیلی فزونی برون از خویشتن عمریت جستم نمی دانستمت کاندر درونی نگارا دیده اندر جستجویت چه می گردد چو تو عین عیونی الا ای غمزه ی غماز دلبر چنان … ادامه