چه باشد اگر زانکه تو گاه گاهی

شمس مغربی – غزل شماره 195

چه باشد اگر زانکه تو گاه گاهی

کنی سوی افتاده گانت نگاهی

چه خوش باشد ار زانکه چون من گدا را

نگاهی کند همچو تو پادشاهی

دلم را ربوده است هندوی زلفت

به جز چشم ترک ندارم گواهی

از آن روش دست تطاول دراز است

که دارد چو روی تو پشت و پناهی(1)

کشیده است بر خطه ی روم رویت

ز هند و حبش شاه خطت سپاهی

مدام است مایل به خال تو زلفت

سیاهی نخواهد به غیر از سیاهی

هلالی و بدری ز رخسار و ابرو

تو پیوسته داری و گردون به ماهی

نگاهی به روی تو کردم نهانی

جز‌ آنم نبودست دیگر گناهی

بود مغربی را ز اندوه هجران

غمی همچو کوهی تنی همچو کاهی

واژگان دشوار: 1-این بیت در برخی منابع نیامده است .