ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات شمس مغربی - صفحه 7 از 17 - ادبستان شعر پارسی

بر دو عالم پادشاهی میکنم

شمس مغربی – غزل شماره 128 بر دو عالم پادشاهی میکنم گرچه از ایزد گدایی می کنم بنده ی حقم خداوند جهان بر جهان زو کدخدایی می کنم مر سما را چون زمینی کرده ام بر زمین اکنون سمایی می کنم هر دو عالم را ز پس بگذاشتم تا که اکنون پیشوایی می کنم دارم … ادامه

گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانم

شمس مغربی – غزل شماره 127 گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانم کزین در ظلمت کفرم وزآن در نور ایمانم نی ام یک لحظه از سودای زلف و خال تو خالی گهی سرگشته ی اینم گهی آشفته ی آنم حدیث کفر و دین پیشم مگو زیرا من مسکین به جز رویش نمی … ادامه

دلبری دارم که در فرمان او باشد دلم

شمس مغربی – غزل شماره 126 دلبری دارم که در فرمان او باشد دلم همچو گویی در خم چوگان او باشد دلم هر زمان هر جا که می خواهد دلم را می برد زان سبب پیوسته سر‌گردان او باشد دلم هیچ با خود می‌نیاید تا به کی گویی چنین واله و آشفته و حیران او … ادامه

گه چو چنگم بزن و گاه چو نی بنوازم

شمس مغربی – غزل شماره 125 گه چو چنگم بزن و گاه چو نی بنوازم که ز هر ساز که سازی تو مرا می سازم چون نی ام تا تو دمی در من بی جان ندمی می نیاید به طرب هیچکس از آوازم کبر و نازی که کنی بر من از آن مفتخرم در میان … ادامه

دیده ای وام کنم از تو به رویت نگرم

شمس مغربی – غزل شماره 124 دیده ای وام کنم از تو به رویت نگرم زانکه شایسته ی دیدار تو نبود نظرم چون تو را هر نفسی جلوه به روی دگر است هر نفس زان نگران بر تو به چشم دگرم تویی از منظر چشمم نگران بر رخ خویش که تویی مردمک دیده و نور … ادامه

یار تا من هستم از خود با خبر نگذاردم

شمس مغربی – غزل شماره 123 یار تا من هستم از خود با خبر نگذاردم تا ز من باقی بود اسم و اثر نگذاردم تا ز من ما و منی را باز نستاند به کل تا نسازد او ز‌من چیزی دگر نگذاردم با وجود آنکه گشتم در رهش از خویشتن چون زمین و آسمان زیر … ادامه

ز چشم مست ساقی من ‌‌‌‌‌خرابم

شمس مغربی – غزل شماره 122 ز چشم مست ساقی من ‌‌‌‌‌خرابم نه آخر بی خود از جام شرابم از آن ساعت که دیدم تاب مویش چو مویش روز و شب در پیچ و تابم ندارم هیچ آرامی و خوابی که چشم او ربود آرام و خوابم (1) گهی از ناله ام چون چرخ دولاب … ادامه

اگر چه پادشه عالمم گدای توام

شمس مغربی – غزل شماره 121 اگر چه پادشه عالمم گدای توام تو از برای منی و من از برای توام جهان که بنده ای از بندگان حضرت توست از آن فدای من آمد که من فدای توام جهان به ذات و صفت دم به دم غذای من است که من به ذات و صفت … ادامه

زهی ساکن شده در خانه ی دل

شمس مغربی – غزل شماره 120 زهی ساکن شده در خانه ی دل گرفته سر به سر کاشانه ی دل تو آن گنجی که از چشم دو عالم شدی مستور در ویرانه ی دل دلم بی تو ندارد زندگانی که هم جانی و هم جانانه ی دل به زنجیر سر زلفت گرفتار شده پای دل … ادامه

بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمک

شمس مغربی – غزل شماره 119 بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمک گر بپرسی ز اشک خونینم بگوید یک به یک مردم چشم جهانی در جهان مردمی ای تو چشم جان مردم را به جای مردمک ای دل ار خواهی ببینی خضر را خطش ببین آب حیوان را اگر باید لب لعلش بمَک … ادامه

بیا که کرده ام از نقش غیر آینه پاک

شمس مغربی – غزل شماره 118 بیا که کرده ام از نقش غیر آینه پاک که تا تو چهره ی خود را بدو کنی ادراک اگر نظر نکنی سوی من به آینه کن تو خود به مثل منی کی نظر کنی خاشاک اگر چه آینه روی جان فزای تو اند همه عقول و نفوس و … ادامه

نظرت فی رمقی نظرة فصار فداک

شمس مغربی – غزل شماره 117 نظرت فی رمقی نظرة فصار فداک وصلتی بوجودی وجدت ذاتک ذاک نظرت فیک شهود او ما شهدت سوای نظرت فی وجود او ما وجدت سواک اذا جلوت علینا محبته و رضاک وجدت عینک فینا فاننا مجلاک تو را هر آینه چون رخ تمام ننماید یکی هر آینه باید تمام … ادامه