ورود / عضویت



بایگانی‌های غزلیات شمس مغربی - صفحه 6 از 17 - ادبستان شعر پارسی

ما مست و خراب چشم یاریم

شمس مغربی – غزل شماره 140 ما مست و خراب چشم یاریم آشفته ی زلف آن نگاریم از روی نگار همچو مویش سودا زدگان بی قراریم چون چشم خوشش مدام مستیم مانند لبش شراب خواریم گر در سر کوی آن پری روی پیوسته چو چرخ در مداریم سرگشته ی او بسان چرخیم آشفته ی او … ادامه

هر سو که دویدیم همه سوی تو دیدیم

شمس مغربی – غزل شماره 139 هر سو که دویدیم همه سوی تو دیدیم هر جا که رسیدیم سر کوی تو دیدیم هر قبله که بگزید دل از بهر اطاعت آن قبله ی دل را خم ابروی تو دیدیم هر سرو روان را که در این گلشن دهر است بر رسته به بستان و لب … ادامه

ما از ازل مقامر و خمار آمدیم

شمس مغربی – غزل شماره 138 ما از ازل مقامر و خمار آمدیم دردی کشان میکده یار آمدیم خورشید باده بر سر ذرات ما بتافت ما از فروغ باده پدیدار آمدیم در خلوت عدم می هستی ز جام دوست کردیم نوش و مست به بازار آمدیم زنار زلف ساقی باقی چو شد عیان هر یک … ادامه

از خانقه و صومعه و مدرسه رستیم

شمس مغربی – غزل شماره 137 از خانقه و صومعه و مدرسه رستیم در کوی مغان با می و معشوق نشستیم سجاده و تسبیح به یک سوی فکندیم در خدمت ترسا بچه زنار ببستیم در مصطبه ها خرقه ی ناموس دریدیم در میکده ها توبه ی سالوس شکستیم از دانه ی تسبیح شمردن برهیدیم وز … ادامه

تا مهر تو دیدیم و ز ذرات گذشتیم

شمس مغربی – غزل شماره 136 تا مهر تو دیدیم و ز ذرات گذشتیم از جمله صفات از پی آن ذات گذشتیم چون جمله جهان مظهر آیات وجودند اندر طلب از مظهر آیات گذشتیم با ما سخن از کشف و کرامات مگویید چون ما ز سر کشف و کرامات گذشتیم بسیار ز احوال و مقامات … ادامه

ما جام جهان نمای ذاتیم

شمس مغربی – غزل شماره 135 ما جام جهان نمای ذاتیم ما مظهر جمله ی صفاتیم ما نسخه ی نامه ی الهیم ما گنج طلسم کائناتیم هم صورت واجب الوجودیم هم معنی و جان ممکناتیم هر چند که مجمل دو کونیم تفضیل جمیع مجملاتیم برتر ز مکان و در مکانیم بیرون ز جهات و در … ادامه

ما سالها مقیم در یار بوده ایم

شمس مغربی – غزل شماره 134 ما سالها مقیم در یار بوده ایم اندر حریم، محرم اسرار بوده ایم با یار خویش خرم و خندان به کام دل بی زحمت و مشقت اغیار بوده ایم اندر حرم مجاور و در کعبه معتکف بی قطع راه و وادی خونخوار بوده ایم پیش از ظهور این قفس … ادامه

ما از میان خلق کناری گرفته ایم

شمس مغربی – غزل شماره 133 ما از میان خلق کناری گرفته ایم واندر کنار خویش نگاری گرفته ایم دامن نخست بر همه عالم فشانده ایم وانگه به صدق دامن یاری گرفته ایم از بهر قوت و طعمه شاهین جان و دل از مرغزار قدس شکاری گرفته ایم سرگشته گشته ایم‌ چو پرگار سال ها … ادامه

من که در صورت خوبان همه او می بینم

شمس مغربی – غزل شماره 132 من که در صورت خوبان همه او می بینم تو مپندار که من روی نکو می بینم نیست در دیده ی ما هیچ مقابل همه روست تو قفا می نگری من همه رو می بینم هر کجا می نگرد دیده بدو می نگرد هر چه می بینم ازو جمله … ادامه

معنی حسن تو در صورت جان می بینم

شمس مغربی – غزل شماره 131 معنی حسن تو در صورت جان می بینم عکس رخسار تو در جام جهان می بینم دفتر حسن بتان را به نظر می آرم از تو در هر ورقی نام و نشان می بینم غمزه ات را چو نظر می کنم از هر نظری همه بر حسن رخ خود … ادامه

صنما هر نفسی بر گذرت می بینم

شمس مغربی – غزل شماره 130 صنما هر نفسی بر گذرت می بینم بر دل و دیده و جان جلوه گرت می بینم گر چه صد بار کنی جلوه مرا هر نفسی لیک هر لحظه به حسن دگرت می بینم گر چه از منزل خود هیچ برون می نایی لیک پیوسته تو را در سفرت … ادامه

 منم که روی تو را بی نقاب می بینم

شمس مغربی – غزل شماره 129  منم که روی تو را بی نقاب می بینم منم که در شب و روز آفتاب می بینم تویی که پرده ز رخسار خود برافکندی که تا جمال تو را بی حجاب می بینم عجب عجب که به بیداری این توان دیدن مگر مگر که من این را به … ادامه