ورود / عضویت



گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانم - ادبستان شعر پارسی % %

گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانم

شمس مغربی – غزل شماره 127

گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانم

کزین در ظلمت کفرم وزآن در نور ایمانم

نی ام یک لحظه از سودای زلف و خال تو خالی

گهی سرگشته ی اینم گهی آشفته ی آنم

حدیث کفر و دین پیشم مگو زیرا من مسکین

به جز رویش نمی بینم به جز مویش نمی دانم

ز شوق موی او باشد اگر زنار دربندم

به یاد روی او باشد اگر قبله بگردانم

تویی مطلوب و مقصودم تویی معبود و مسجودم

اگر در مسجد اقصی و گر در دیر رهبانم

ادب از من چه می جویی چو می بینی که مدهوشم

طریق از من چه می پرسی چو می دانی که حیرانم

الا ای ساقی باقی بیاور باده ای درده

که من از خویش بیزارم دمی از خویش بِرهانم

من آن طاقت کجا دارم که پیمان را نگهدارم

بیا ای ساقی و بشکن به یک پیمانه پیمانم

تو مهری مغربی سایه چنان از تو پدید آید

که تا هم گم شود در تو بتاب ای مهر تابانم

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤