قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری
خانه / اشعار کامل شاعران / رودکی / قصاید و قطعات رودکی

قصاید و قطعات رودکی

در این بخش قصاید و قطعات رودکی نوشته شده است .

فهرست قصاید و قطعات به ترتیب حروف الفبا – حرف آخر قافیه یا ردیف –

برای خواندن هر شعر ، روی آن کلیک کنید :

الف : 

شعر شماره ۱ : گر من این دوستی تو ببرم تا لب گور

شعر شماره ۲ : به حق نالم ز هجر دوست زارا

شعر شماره ۳ : به نام نیک تو ، خواجه ، فریفته نشوم

شعر شماره ۴ : دلا ! تا کی همی جویی منی را ؟

شعر شماره ۵ : گرفت خواهم زلفین عنبرین ترا

شعر شماره ۶ : پوپک دیدم به حوالی سرخس

شعر شماره ۷ : جهانا ! چه بینی تو از بچگان

شعر شماره ۸ : کس فرستاد به سر اندر عیار مرا

شعر شماره ۹ : با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین

ب : 

شعر شماره ۱۰ : آمد بهار خرم با رنگ و بوی طیب

شعر شماره ۱۱ : گل صدبرگ و مشک و عنبر وسیب

ت : 

شعر شماره ۱۲ : با خردومند بی‌وفا بود این بخت

شعر شماره ۱۳ : رودکی چنگ برگرفت و نواخت

شعر شماره ۱۴ : آن صحن چمن ، که از دم دی

شعر شماره ۱۵ : به سرای سپنج مهمان را

شعر شماره ۱۶ : امروز به هر حالی بغداد بخاراست

شعر شماره ۱۷ : این جهان پاک خواب کردارست

شعر شماره ۱۸ : زمانه پندی آزادوار داد مرا

شعر شماره ۱۹ : به خیره برشمرد سیر خورده گرسنه را

شعر شماره ۲۰ : مرغ دیدی که بچه زو ببرند ؟

شعر شماره ۲۱ : آخر هر کس از دو بیرون نیست

شعر شماره ۲۲ : چون تیغ به دست آری ، مردم نتوان کشت

ج : 

شعر شماره ۲۳ : مهر مفگن برین سرای سپنج

خ : 

شعر شماره ۲۴ : پیشم آمد بامداد آن دلبر از راه شکوخ

د : 

شعر شماره ۲۵ : ای روی تو چو روز دلیل موحدان

شعر شماره ۲۶ : شاد زی ، با سیاه چشمان ، شاد

شعر شماره ۲۷ : جهان به کام خداوند باد و دیر زیاد

شعر شماره ۲۸ : چهار چیز مر آزاده را زغم بخرد :

شعر شماره ۲۹ : از دوست بهر چیز چرا بایدت آزرد ؟

شعر شماره ۳۰ : حاتم طایی تویی اندر سخا

شعر شماره ۳۱ : چون بچه ی کبوتر منقار سخت کرد

شعر شماره ۳۲ : مرد مرادی ، نه همانا که مرد

شعر شماره ۳۳ : زلف ترا جیم که کرد ؟ آن که او

شعر شماره ۳۴ : فرشته را ز حلاوت دهان پر آب شود

شعر شماره ۳۵ : ملکا ، جشن مهرگان آمد

شعر شماره ۳۶ : دیر زیاد ! آن بزرگوار خداوند

شعر شماره ۳۷ : جز آن که مستی عشقست هیچ مستی نیست

شعر شماره ۳۸ : نیز ابا نیکوان نمایدت جنگ فند

شعر شماره ۳۹ : صرصر هجر تو ، ای سرو بلند

شعر شماره ۴۰ : مهتران جهان همه مردند

شعر شماره ۴۱ : مرا تو راحت جانی ، معاینه ، نه خبر

شعر شماره ۴۲ : تا کی گویی که : اهل گیتی

شعر شماره ۴۳ : اگر چه عذر بسی بود روزگار نبود

شعر شماره ۴۴ : مرا بسود و فرو ریخت هر چه دندان بود

شعر شماره ۴۵ : می آرد شرف مردمی پدید

شعر شماره ۴۶ : دریغ! مدحت چون درو آبدار غزل

شعر شماره ۴۷ : هر باد، که از سوی بخارا به من آید

شعر شماره ۴۸ : کار همه راست، آن چنان که بباید

شعر شماره ۴۹ : دریا دو چشم و آتش بر دل همی فزاید

شعر شماره ۵۰ : اندی که امیر ما بازآید پیروز

ر : 

شعر شماره ۵۱ : کسی را که باشد بدل مهر حیدر

شعر شماره ۵۲ : نگارینا، شنیدستم که: گاه محنت و راحت

شعر شماره ۵۳ : بر رخش زلف عاشقست چو من

شعر شماره ۵۴ : ای عاشق دل داده بدین جای سپنجی

شعر شماره ۵۵ : مرا جود او تازه دارد همی

شعر شماره ۵۶ : اگر گل آرد بار آن رخان او، نه شگفت

شعر شماره ۵۷ : گر شود بحر کف همت تو موج زنان

شعر شماره ۵۸ : ای خواجه، این همه که تو خود می‌دهی شمار

شعر شماره ۵۹ : به دور عدل تو در زیر چرخ مینایی

شعر شماره ۶۰ : چرخ فلک هرگز پیدا نکرد

شعر شماره ۶۱ : بود اعور و کوسج و لنگ و پس من

شعر شماره ۶۲ : وقت شبگیر بانگ ناله ی زیر

شعر شماره ۶۳ : چاکرانت به گه رزم چو خیاطانند

شعر شماره ۶۴ : همی بکشتی تا در عدو نماند شجاع

شعر شماره ۶۵ : زیرش عطارد، آن که نخوانیش جز دبیر

شعر شماره ۶۶ : زندگانی چه کوته و چه دراز

ز : 

شعر شماره ۶۷ : روی به محراب نهادن چه سود؟

شعر شماره ۶۸ : چون سپرم نه میان بزم به نوروز

شعر شماره ۶۹ : همی برآیم با آن که برنیاید خلق

س : 

شعر شماره ۷۰ : گر نه بدبختمی، مرا که فگند؟

ش : 

شعر شماره ۷۱ : گرد گل سرخ اندر خطی بکشیدی

شعر شماره ۷۲ : کاروان شهید رفت از پیش

شعر شماره ۷۳ : رهی سوار و جوان و توانگر از ره دور

ک : 

شعر شماره ۷۴ : ای لک، ار ناز خواهی و نعمت

شعر شماره ۷۵ : بسا که مست در این خانه بودم وشادان

گ : 

شعر شماره ۷۶ : زان می، که گر سرشکی ازان درچکد به نیل

شعر شماره ۷۷ : می لعل پیش آر و پیش من آی

ل : 

شعر شماره ۷۸ : کسان که تلخی زهر طلب نمی‌دانند

م : 

شعر شماره ۷۹ : دریغم آید خواندن گزاف وار دو نام

شعر شماره ۸۰ : دریغ آن که گرد کرد با رنج

شعر شماره ۸۱ : اگر امیر جهاندار داد من ندهد

شعر شماره ۸۲ : چون کسی کردمت بدستک خویش

شعر شماره ۸۳ : چو در پاش گردد به معنی زبانم

شعر شماره ۸۴ : بیا، دل و جان را به خداوند سپاریم

شعر شماره ۸۵ : بد ناخوریم باده، که مستانیم

ن : 

شعر شماره ۸۶ : هست بر خواجه پیخته زفتن

شعر شماره ۸۷ : مادر می را بکرد باید قربان

شعر شماره ۸۸ : هان ! صائم نواله ی این سفله میزبان

شعر شماره ۸۹ : شاهی، که به روز رزم از رادی

شعر شماره ۹۰ : یاد کن: زیرت اندرون تن شوی

شعر شماره ۹۱ : یخچه می‌بارید از ابر سیاه

شعر شماره ۹۲ : ای مج، کنون تو شعر من از بر کن و بخوان

شعر شماره ۹۳ : خلخیان خواهی و جماش چشم

شعر شماره ۹۴ : چه چیزست آن رونده تیرک خرد؟

شعر شماره ۹۵ : خواهی تا مرگ نیابد تو را

شعر شماره ۹۶ : ضیغمی نسل پذیرفته ز دیو

شعر شماره ۹۷ : جمله صید این جهانیم، ای پسر

شعر شماره ۹۸ : لنگ رونده‌ است، گوش نی و سخنیاب

شعر شماره ۹۹ : ترنج بیدار اندر شده به خواب گران

شعر شماره ۱۰۰ : با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین

ه : 

شعر شماره ۱۰۱ : زه! دانا را گویند، که داند گفت

شعر شماره ۱۰۲ : سماع و باده ی گلگون و لعبتان چو ماه

شعر شماره ۱۰۳ : من موی خویش را نه ازان می کنم سیاه

شعر شماره ۱۰۴ : پشت کوژ و سر تویل و روی بر کردار نیل

شعر شماره ۱۰۵ : رفیقا، چند گویی: کو نشاطت؟

شعر شماره ۱۰۶ : زمانی برق پر خنده، زمانی رعد پر ناله

ی : 

شعر شماره ۱۰۷ : مشوشست دلم از کرشمه ی سلمی

شعر شماره ۱۰۸ : سپید برف برآمد به کوهسار سیاه

شعر شماره ۱۰۹ : آن چیست بر آن طبق همی تابد؟

شعر شماره ۱۱۰ : ای دل، سزایش بری

شعر شماره ۱۱۱ : بیار آن می که پنداری روان یاقوت نابستی

شعر شماره ۱۱۲ : جعد همچون نورد آب بباد

شعر شماره ۱۱۳ : این جهان را نگر به چشم خرد

شعر شماره ۱۱۴ : مار را، هر چند بهتر پروری

شعر شماره ۱۱۵ : ای آن که غمگنی و سزاواری

شعر شماره ۱۱۶ : گل بهاری، بت تتاری

شعر شماره ۱۱۷ : ای ویذ غافل از شمار! چه پنداری؟

شعر شماره ۱۱۸ : تا خوی ابر گل رخ تو کرده شبنمی

شعر شماره ۱۱۹ : بوی جوی مولیان آید همی

شعر شماره ۱۲۰ : آن که نماند به هیچ خلق خدایست

شعر شماره ۱۲۱ : مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیب

شعر شماره ۱۲۲ : کسی را چو من دوستگان می چه باید؟

شعر شماره ۱۲۳ : آی دریغا! که خردمند را

شعر شماره ۱۲۴ : بی قیمت است شکر از آن دو لبان اوی

شعر شماره ۱۲۵ : ای بر همه میران جهان یافته شاهی

شعر شماره ۱۲۶ : دل تنگ مدار، ای ملک، از کار خدایی

شعر شماره ۱۲۷ : چمن عقل را خزانی اگر

پایان اشعار این بخش

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code