قالب وردپرس بیتستان پرنده فناوری

بر رخش زلف عاشقست چو من

رودکی

قصاید و قطعات – شماره ۵۳

 

بر رخش زلف عاشقست چو من

لاجرم همچو منش نیست قرار

من و زلفین او نگونساریم

او چرا بر گلست و من بر خار؟

همچو چشمم توانگرست لبم

آن به لعل، این به لولو شهوار

تا به خاک اندرت نگرداند

خاک و ماک از تو برندارد کار

رک، که با اندشار بنمایی

دل تو خوش کند به خوش گفتار

باد یک چند بر تو پیماید

اندر آتش روا شود بازار

لعل می را ز درج خم پر کش

در کدو نیمه کن، به پیش من آر

زن و دخترش گشته مویه کنان

رخ کرده به ناخنان شد کار

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

*

code