ورود / عضویت



ای دوست حقیقت شنواز من سخنی همراه با معنی و تفسیر

ای دوست حقیقت شنواز من سخنی — (همراه با معنی و تفسیر)

ای دوست حقیقت شنواز من سخنی


خیام-رباعی شماره 162

 

ای دوست حقیقت شنواز من سخنی

با باده ی لعل باش و با سیم تنی

کانکس که جهان کرد فراغت دارد

از سبلت چون تویی و ریش چو منی

 

معنی بیت‌های شعر

ای دوست حقیقت شنواز من سخنی
با باده ی لعل باش و با سیم تنی
کانکس که جهان کرد فراغت دارد
از سبلت چون تویی و ریش چو منی

ای دوست، سخن راست و حقیقت را از من بشنو: با شراب سرخ و یار سیمین‌تن خوش باش؛ زیرا آفریننده‌ی جهان به سبیل تو و ریش من و این ظواهر دل‌بستگی و اعتنایی ندارد.

تفسیر کلی

خیام در این رباعی مخاطب را به شنیدن حقیقت و رها شدن از دغدغه‌های ظاهری و بیهوده فرامی‌خواند. او با اشاره به باده و یار زیبارو، بهره‌گیری از لحظه و لذت‌های گذرای زندگی را در برابر ناپایداری جهان پیشنهاد می‌کند. در پایان، با لحنی طنزآمیز یادآور می‌شود که آفریننده جهان به ظواهر انسانی همچون سبیل و ریش نیازی ندارد. بنابراین، شعر ضمن نقد ظاهربینی و باورهای سطحی، بر غنیمت شمردن فرصت کوتاه زندگی تأکید می‌ورزد.

‫"محتوای پیش رو با استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی تولید و سپس توسط کارشناسان تحریریه سایت، اصلاح و آماده انتشار شده است".

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤