در قطره ی باران بهاری چه توان گفت

سعدی-رباعی شماره 45
در قطره ی باران بهاری چه توان گفت
در نافهٔ ی آهوی تتاری چه توان گفت
گر در همه چیزی صفت و نعت بگنجد
در صورت و معنی که تو داری چه توان گفت
معنی بیتهای شعر
در قطره ی باران بهاری چه توان گفت / در نافهٔ ی آهوی تتاری چه توان گفت
در برابر قطرهای از باران بهاری یا مشک خوشبوی آهوی تتاری، چه سخنی میتوان گفت و چه وصفی میتوان آورد؟
گر در همه چیزی صفت و نعت بگنجد / در صورت و معنی که تو داری چه توان گفت
اگر برای هر چیزی بتوان صفت و ستایشی بیان کرد، دربارهٔ زیبایی ظاهر و کمال معنای تو چه میتوان گفت که شایستهٔ وصف باشد؟
پیام و مفهوم اصلی
پیام اصلی این رباعی، بیان ناتوانی زبان و اندیشه از توصیف کمال، زیبایی و والاییِ محبوب است؛ سعدی با اشاره به لطافت قطرهٔ باران و ارزش نافهٔ آهوی تتاری میگوید که حتی اگر بتوان برای همهچیز صفت و ویژگی بیان کرد، در برابر صورت و معنای محبوب، سخن از توصیف بازمیماند و عظمت او فراتر از حد واژههاست.



