بیا که پرده برانداختم ز صورت حال

سعدی-قطعه شماره 44
بیا که پرده برانداختم ز صورت حال
من آن نیم که سخن در غلاف خواهم گفت
دعای خیر تو گویم گرم نواخت کنی
وگر خلاف کنی بر خلاف خواهم گفت
معنی بیتهای شعر
بیا که پرده برانداختم ز صورت حال / من آن نیم که سخن در غلاف خواهم گفت
بیا که حال و حقیقت خود را آشکار کردهام؛ من کسی نیستم که سخنم را پنهان کنم و حرفهایم را در پوشش و کنایه بگویم.
دعای خیر تو گویم گرم نواخت کنی / وگر خلاف کنی بر خلاف خواهم گفت
اگر با من مهربانی و لطف کنی، برایت دعای خیر خواهم کرد؛ اما اگر رفتارت نادرست و خلاف میل من باشد، من نیز در برابر تو سخن مخالف و صریح خواهم گفت.
پیام و مفهوم اصلی
پیام اصلی این قطعه تأکید بر صراحت، حقیقتگویی و بیپیرایگی در بیان است؛ سعدی میگوید که حال خویش را آشکار و بدون پردهپوشی بیان میکند و سخنش را در پوشش و ابهام نمیپیچد. او در برابر نیکی و لطف دیگران دعا و ستایش میکند، اما اگر با بیمهری و مخالفت روبهرو شود، از گفتن حقیقت و بیان انتقاد نیز دریغ نخواهد کرد؛ بنابراین ارزش راستگویی و استقلال در سخن، حتی در برابر صاحبان قدرت، محور این شعر است.



