متی حللت به شیراز یا نسیم الصبح

سعدی-قطعه شماره 8
متی حللت به شیراز یا نسیم الصبح
خذ الکتاب و بلّغ سلامی الاحباب
اگر چه صبر من از روی دوست ممکن نیست
همی کنم به ضرورت چو صبر ماهی از آب
معنی بیتهای شعر
متی حللت به شیراز یا نسیم الصبح / خذ الکتاب و بلّغ سلامی الاحباب
ای نسیم صبح، هرگاه به شیراز رسیدی، این نامه را بگیر و سلام مرا به دوستان و یاران برسان.
اگر چه صبر من از روی دوست ممکن نیست / همی کنم به ضرورت چو صبر ماهی از آب
اگرچه شکیبایی و دوری از چهرهٔ محبوب برایم ممکن نیست، ناچار مانند ماهی که از آب دور مانده است، صبر و تحمل میکنم.
تفسیر کلی
سعدی در این قطعه از نسیم صبح میخواهد که اگر به شیراز رسید، کتاب او را به یاران برساند و سلامش را به آنان ابلاغ کند. شاعر از دوری محبوب و دوستان چنان بیقرار است که شکیبایی برایش ممکن نیست. بااینحال، ناچار است مانند ماهیِ جداشده از آب، رنج دوری را تحمل کند. فضای شعر سرشار از دلتنگی، عشق، غربت و امید به پیوند دوباره با عزیزان است.



