گفتم چه کردهام که نگاهم نمیکنی

سعدی-قطعه شماره 28
گفتم چه کردهام که نگاهم نمیکنی
وآن دوستی که داشتی اول چرا کم است
گفتا به جرم آن که به هفتاد سالگی
سودای سور میپزی و جای ماتم است
مقدمه و فضای کلی
این قطعه کوتاه سعدی با زبانی طنزآمیز و گفتوگومحور، به غفلت انسان از حقیقت پیری و مرگ میپردازد. شاعر در قالب گفتوگویی میان عاشق و معشوق، شادیطلبی نابجا در هفتادسالگی را نکوهش میکند و آن را سزاوار ماتم میداند. فضای شعر آمیزهای از شوخطبعی، ملامت اخلاقی و تأملی درباره گذر عمر است.
معنی بیتهای شعر
گفتم چه کردهام که نگاهم نمیکنی / وآن دوستی که داشتی اول چرا کم است
گفتم چه گناهی کردهام که به من نگاه نمیکنی و چرا آن دوستی و محبتی که در آغاز نسبت به من داشتی، کمتر شده است؟
گفتا به جرم آن که به هفتاد سالگی / سودای سور میپزی و جای ماتم است
گفت: گناهت این است که در هفتادسالگی هنوز در اندیشهٔ شادی و جشن هستی، در حالی که این سن جای سوگواری و اندیشیدن به پایان زندگی است.



