صانع نقشبند بی مانند

سعدی-قطعه شماره 131
صانع نقشبند بی مانند
که همه نقش او نکو آید
رزق طایر نهاده در پر و بال
تا به هر طعمهای فرو آید
روزی عنکبوت مسکین را
پر دهد تا به نزد او آید
معنی بیتهای شعر
صانع نقشبند بی مانند / که همه نقش او نکو آید
آفرینندهٔ نقشآفرین و بیهمتاست که هر نقشی از صنع و آفرینش او زیبا و نیکو پدیدار میشود.
رزق طایر نهاده در پر و بال / تا به هر طعمهای فرو آید
خداوند روزی پرنده را در پر و بالش قرار داده است تا برای بهدستآوردن هر طعمهای فرود آید.
روزی عنکبوت مسکین را / پر دهد تا به نزد او آید
به عنکبوت بینوا نیز روزی میرساند و به او توان و وسیلهای میدهد تا روزی به نزدش بیاید.
تفسیر کلی
سعدی در این قطعه، خداوند را آفرینندهای بیهمتا و نقشبندی هنرمند میداند که همه آفریدههایش را به نیکویی پدید آورده است. او با اشاره به پرندگان، نشان میدهد که روزی هر موجودی متناسب با آفرینش و نیاز او فراهم شده است. حتی عنکبوت ناتوان نیز از لطف الهی بیبهره نیست و شکار بالدار به سوی دام او کشانده میشود. بدینگونه، شعر بر گستردگی رزق، نظم حکیمانه جهان و رحمت فراگیر پروردگار تأکید میکند.



