وه که چه آزار بود من از مهر تو

سعدی-قطعه شماره 214
وه که چه آزار بود من از مهر تو
لیک چو بازآمدی آن همه برداشتی
سر چو برآورد صبح بپوشد گناه
روز همه روز جنگ شب همه شب آشتی
مقدمه و فضای کلی
این قطعه کوتاه سعدی تصویری از عشق پرآزار و در عین حال شیرین را به نمایش میگذارد؛ عشقی که رنج و آشتی در آن پیوسته جای یکدیگر را میگیرند. شاعر با بهرهگیری از تقابل روز و شب، کشمکش میان جدایی و وصال و ناپایداری حال عاشقانه را برجسته میکند. فضای شعر آمیزهای از شکایت، دلدادگی و آرامش حاصل از بازگشت معشوق است.
معنی بیتهای شعر
وه که چه آزار بود من از مهر تو / لیک چو بازآمدی آن همه برداشتی
آه، محبت تو چه رنج و آزاری برای من داشت؛ اما وقتی دوباره بازگشتی، همه آن رنجها را از میان بردی.
سر چو برآورد صبح بپوشد گناه / روز همه روز جنگ شب همه شب آشتی
همین که صبح سر برمیآورد، گویی گناهها پوشیده و فراموش میشوند؛ روزها سراسر درگیری و ستیز است، اما شبها همه آشتی و صلح.



