رحم الله معشر الماضین

سعدی-قطعه شماره 216
رحم الله معشر الماضین
که به مردی قدم سپردندی
راحت جان بندگان خدای
راحت جان خود شمردندی
کاش آنان چو زنده مینشوند
باری این ناکسان بمردندی
مقدمه و فضای کلی
این قطعه سعدی در ستایش مردان بزرگ و نیکوکاری است که آسایش و آرامش بندگان خدا را همچون آسایش خویش میدانستند. شاعر با یاد نیک از گذشتگان، جوانمردی و خدمت به مردم را ارج مینهد. فضای شعر سرشار از احترام، دعا و ستایش فضایل انسانی است.
معنی بیتهای شعر
رحم الله معشر الماضین / که به مردی قدم سپردندی
خداوند بر گروه درگذشتگان رحمت آورد؛ آنان که با مردانگی و جوانمردی گام برداشتند.
راحت جان بندگان خدای / راحت جان خود شمردندی
آسایش و آرامش بندگان خدا را آسایش و آرامش خود میدانستند.
کاش آنان چو زنده مینشوند / باری این ناکسان بمردندی
ای کاش آن مردان گذشته دوباره زنده میشدند و دستکم این فرومایگان میمردند.
«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»



