ورود / عضویت



بندگان را ز حد به در منواز همراه با معنی و تفسیر

بندگان را ز حد به در منواز — (همراه با معنی و تفسیر)

بندگان را ز حد به در منواز



سعدی-قطعه شماره 134

 

بندگان را ز حد به در منواز

این سخن سهل تستری گوید

کآن که با خود برابرش کردی

بیم باشد که برتری جوید

 

معنی بیت‌های شعر

بندگان را ز حد به در منواز / این سخن سهل تستری گوید

بندگان و زیردستانت را بیش از اندازه مورد لطف و نوازش قرار مده؛ این سخنی است که سهل تستری گفته است.

کآن که با خود برابرش کردی / بیم باشد که برتری جوید

زیرا کسی را که با خود برابر و هم‌رتبه کنی، بیم آن می‌رود که در پی برتری یافتن بر تو باشد.

تفسیر کلی

سعدی در این قطعه بر رعایت اندازه و اعتدال در بزرگداشت و نوازش زیردستان تأکید می‌کند. به باور او، اگر کسی بیش از حد مورد لطف قرار گیرد و با بزرگان برابر شمرده شود، ممکن است به جای قدردانی، در پی برتری‌جویی و تجاوز از حد خویش برآید. این سخن بازتابی از توجه سعدی به شناخت طبیعت انسان و ضرورت حفظ مرزهای اجتماعی است. پیام کلی شعر آن است که محبت و بخشش، هنگامی سودمند است که با تدبیر و اندازه همراه باشد.

‫«این مطلب به کمک هوش مصنوعی تدوین و پس از بازنگری اعضای تحریریه سایت، جهت انتشار تأیید شده است.»

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤